Αποζημιωμένα αλλά μη αποδοθέντα σε κοινή χρήση!

   Μια άλλη πλευρά του θέματος αυτού προκαλεί κατάπληξη: όπως στη σχετική ημερίδα που είχαμε οργανώσει το Φεβρουάριο είχε αναφερθεί, υπάρχει ένας αριθμός κοινοχρήστων και κοινωφελών ακινήτων τα οποία έχουν αποζημιωθεί μεν, παραμένουν δε στα χέρια και σε χρήση των πρώην ιδιοκτητών τους.

    Δεν γνωρίζουμε ποια είναι και που βρίσκονται. Πρόκειται όμως για ασυγχώρητη αμέλεια των αρμοδίων δημοτικών και πολεοδομικών αρχών, αν όχι για παράβαση καθήκοντος.

    Ζητήσαμε λοιπόν με πρόσφατο έγγραφό μας από το Δήμο Πατρέων και την Πολεοδομία να μας ενημερώσουν πρώτον ποια είναι τα ακίνητα αυτά και δεύτερον τι σκοπεύουν να κάνουν για να θέσουν σε κοινή χρήση και στην πράξη.

   Αναμένουμε, με την ελπίδα ότι δεν θα υπάρξει απλώς απάντηση αλλά και πράξη.

   Ας είναι δε σίγουροι οι αρμόδιοι ότι δεν παύσουμε να θέτουμε συνεχώς το ζήτημα αυτό.

   Όπως είναι γνωστό, για την υλοποίηση του σχεδίου πόλης απαιτούνται δεκάδες εκατομμύρια ευρώ τα οποία δεν διαθέτει ο δήμος. Οι περιβαλλοντικέ οργανώσεις έχουν προτείνει πανστρατιά για την άσκηση πίεσης στην κυβέρνηση για νομοθετική επίλυση του προβλήματος αλλά η πρόταση δεν βρήκε ανταπόκριση.  Μικροκομματικοί υπολογισμοί μπαίνουν πάνω από τα στρατηγικό αυτό συμφέρον της πόλης. Όμως  θα επιμείνουμε. Και για τους κηρυγμένους κοινόχρηστους χώρους που χάνονται  και για την πράγματι δύσκολη περίπτωση του πρώην Λούνα παρκ.

   Οι επόμενες γενιές δικαιούνται μια πόλη βιώσιμη με πλήρεις τους κοινόχρηστους χώρους της.

Σε αναλόγου χαρακτήρα παραγωγές κατευθύνεται από το 1988 η Δημοτική Πινακοθήκη Πατρών, η οποία με τις σημαντικές εκθέσεις που φιλοξενεί και την αντίστοιχη βιβλιογραφία που παράγει, προσφέρει στο Πατραϊκό κοινό σημαντικό πολιτιστικό προϊόν, το οποίο διακρίνεται για το αισθητικό και επιστημονικό του επίπεδο.

Η πρόσφατη έκθεση «Ευρωπαϊκή Ζωγραφική, από τις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης» που άνοιξε τις πύλες της στις 18 Μαρτίου, φιλοξενεί έργα σπουδαίων ευρωπαίων ζωγράφων μουσειακές αξίες, Γκρέκο, Τιέπολο, Γιόρντους, Ντελακρουά κ.ά., δίνοντας την ευκαιρία στους Πατρινούς να γνωρίσουν το έργο τους από κοντά.

Την επιμέλεια της έκθεσης έχει η Ιστορικός Τέχνης και επιμελήτριας της Εθνικής Πινακοθήκης Έφη Αγαθονίκου.

Η ίδια σε κείμενό της που δημοσιεύεται σε ενημερωτικό φυλλάδιο που διανέμεται στο κοινό, αλλά και στο πολύ καλό λεύκωμα που συνοδεύει την έκθεση, περιγράφει το πώς δημιουργήθηκε η συλλογή αυτή, από τα πρώτα χρόνια του Ελληνικού κράτους και την δημιουργία Σχολείου των Τεχνών, μέσω δωρεών κυρίως, όπως αυτές του Στέφανου Ξένου, Γεωργίου Αβέρωφ και Αλεξάνδρου Σούτσου αλλά και αγορών όπως πιο πρόσφατα του έργου «Άγιος Πέτρος» του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου.

Τα έργα που εκτίθενται στην Πάτρας αποτελούν τμήμα της μόνιμης Έκθεσης Πινακοθήκης που αφορά στην Δυτικο-Ευρωπαϊκή ζωγραφική της περιόδου του 15^ου – 18^ου αιώνα.

Η έκθεση λόγω και της σπουδαιότητά της θα παραμείνει ανοιχτή μέχρι τις 30 Ιουνίου και θα είναι διαθέσιμη στους επισκέπτες και τις Κυριακές.

Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της, με το αισθητικό, ιστορικό και εκπαιδευτικό του στοιχείο την καθιστά σημαντική εμπειρία για το Πατραϊκό κοινό και κυρίως για τα νέα παιδιά.

Ξ. Παπαευθυμίου

   Από το πρώτο φύλλο η ανάλυση και παρέμβαση σε ζητήματα όπως το σχέδιο πόλης και τα (τραγικά στην Πάτρα) προβλήματα εφαρμογής του καταλάμβαναν σημαντικό χώρο της εφημερίδας. Παλιότερα βέβαια, στα πρώτα χρόνια ζητήματα που λίγο πολύ έχουν λυθεί ή προχωρήσει πολύ σήμερα ήταν στο επίκεντρο: το πρόβλημα της ύδρευσης, η κατασκευή βιολογικού καθαρισμού για την προστασία του Πατραϊκού Κόλπου, η ανακύκλωση που τότε για την πόλη μας ήταν απλώς μια καλή ιδέα, ο λόγος και ο αντίλογος για το Τεχνολογικό (σήμερα επιστημονικό) πάρκο που πολλοί δεν ήθελαν, και βεβαίως το αιώνιο και πάντα επιδεινούμενο, κυκλοφοριακό.

   Μεγάλος αριθμός δημοσιευμάτων αφιερώθηκε, πράγμα που συνεχίζεται ως τώρα, στο Έλος της Αγυιάς, και μπορούμε χωρίς υπερβολή να ισχυριστούμε ότι σοβαρά συνέβαλαν στην ανατροπή της παλαιάς αντίληψης περί αποστράγγισης του χώρου και την επικράτηση της ιδέας, ότι μόνο ήπια διαχείριση με σεβασμό των οικολογικών χαρακτηριστικών του πολύτιμου αυτού χώρου των 400 σχεδόν, μαζί με την πλαζ, στρεμμάτων, είναι επιτρεπτή. Μόνιμος στόχος επίσης ήταν πάντα και το Δασύλλιο. Μεγάλα (δισέλιδα) και μικρότερα δημοσιεύματα ανέλυσαν τις αξίες του χώρου, περιέγραψαν την ιστορία του, και υπήρξαν μέρος της αδιάκοπης πάλης της ΟΙΚΙΠΑ για την αποτροπή των προσπαθειών σαλαμοποίησης του πολύτιμου και μοναδικού αυτού λοφώδους πάρκου, στην καρδιά της Πάτρας.

   Το Σκαγιοπούλειο, ως χώρος πρασίνου και αναψυχής αλλά και ως επίκεντρο ενός μακρού (και δικαστικού) αγώνα για την αποτροπή της μερικής οικοπεδοποίησής του, που τελικά δεν επιτεύχθηκε, ήταν επίσης ένα από τα συχνά φιλοξενούμενα στην εν αιθρία θέματα.

   Η ατμοσφαιρική ρύπανση της Πάτρας – πρόβλημα σοβαρό ιδίως ως προς τα αιωρούμενα μικροσωματίδια – απασχόλησε συχνά και εκτενώς τις σελίδες μας.

    Το στενά συνδεδεμένο μ’ αυτήν ζήτημα της ορθολογικής ρύθμισης της κυκλοφορίας με έμφαση στα μαζικά μέσα μεταφοράς κατακτά όλο και περισσότερο χώρο στις σελίδες μας.

   Κορυφαία προβολή, συχνά και από την πρώτη μας σελίδα δώσαμε, τα τελευταία ιδίως τρία χρόνια, στο πρόβλημα της ανεπάρκειας κοινοχρήστων χώρων στην Πάτρα και ιδιαίτερα στην οδυνηρή για την πόλη απώλεια τέτοιων χώρων προβλεπόμενων στο σχέδιο πόλης, λόγω οικονομικής αδυναμίας του Δήμου να τους αποζημιώσει.

   Υγρότοποι και δάση

   To υγροτοπικό και δασικό σύμπλεγμα της Στροφιλιάς ίσως είναι το θέμα που περισσότερο από κάθε άλλο επαναλαμβάνεται στις σελίδες της εν αιθρία.  Άλλοτε  με στόχο την ανάδειξη των σπάνιων αισθητικών και βιολογικών του αξιών κι άλλοτε ως πεδίο μιας αδιάκοπης πάλης ενάντια στα συμφέροντα που του προκαλούν σοβαρά προβλήματα : καταπατήσεις (τα διαβόητα Σαμαρέϊκα κυρίως), αμφισβητήσεις του δασικού χαρακτήρα (Στίβες, Μαύρα Βουνά), λατομεία Αράξου, λαθροκυνήγι.

   Από κοντά και το άλλο σπουδαίο οικοσύστημα του νομού Αχαΐας, το όρος του Χελμού και το φαράγγι του Βουραίκού. Καταγγείλαμε παρανομίες, όπως στην περίπτωση των κτισμάτων στην Λίμνη Τσιβλού και αναδείξαμε την χλωρίδα και πανίδα της περιοχής με εκτενή δημοσιεύματα και φωτογραφικό υλικό.

  Δεν ξεφεύγουν από την προσοχή μας και τα οικοσυστήματα της ευρύτερης Δυτικής Ελλάδας και βόρειας Πελοποννήσου: Αχελώος, Εύηνος, Ζήρεια, Ερύμανθος, Φολόη φιλοξενήθηκαν στις σελίδες μας.

   Τα διεθνή

   Δεν αρκούμεθα, όπως προαναφέραμε στα τοπικά. Συχνότατες είναι οι δημοσιεύσεις μας για το πρώτο και κρισιμότερο διεθνές περιβαλλοντικό πρόβλημα, το φαινόμενο του θερμοκηπίου και την κλιματική αλλαγή. Επανειλημμένα δημοσιεύσαμε δισέλιδα αφιερώματα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αλλά και ρεπορτάζ για την πορεία εφαρμογής τους στην Αχαΐα και την υπόλοιπη Ελλάδα.

   Το πρόβλημα της επιβάρυνσης τόσο των οικοσυστημάτων όσο και των διατροφικών προϊόντων από χημικά, ιδιαίτερα φυτοφάρμακα έχει συχνά αναλυθεί στις σελίδες μας.

   Η μεταχείριση των ζώων ιδιαίτερα στα τσίρκα, με την ευκαιρία και των σχετικών  επισκέψεων στην πόλη μας και των αντιδράσεών μνας σ’ αυτές αποτέλεσε αντικείμενο εκτενούς αρθρογραφίας

   Οι διεθνείς εξελίξεις όσον αφορά την βιώσιμη ανάπτυξη (Διασκέψεις Ρίο, Κυότο, Γιοχάνεσμπουργκ και η πρόσφατη του Μόντρεαλ ) παρουσιάστηκαν αναλυτικά στους αναγνώστες μας.

   Άλλα θέματα

   Σταθερά προβάλλουμε (σε κάθε τεύχος) θέματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης είτε πρόκειται για εργασίες σχολικών ομάδων είτε για ρεπορτάζ είτε για θεωρητικά ζητήματα.

   Και βεβαίως ανελλιπώς σχολιάζουμε τα πολιτιστικά δρώμενα όπως και τις οικοτουριστικές μας εμπειρίες.

   Στόχος μας παραμένει η συνεχής βελτίωση της ποιότητας της αρθρογραφίας, η ζωντάνια των κειμένων και αισθητική βελτίωση των σελίδων μας.

   Εσείς βεβαίως θα κρίνετε το βαθμό επιτυχίας μας.