Η φετινή Ημέρα Περιβάλλοντος συμβαδίζει με πρωτοφανούς έντασης και διάρκειας πρόωρους καύσωνες στη Βόρεια Ευρώπη, ενώ τα παγκόσμια δεδομένα συνεχίζουν να επιβεβαιώνουν δυστυχώς, τις διαστάσεις, την ταχύτητα επιδείνωσης και το ανθρωπογενές της κλιματικής κρίσης.

 Παρά ταύτα, ακραίες πολιτικές δυνάμεις και μπλοκ συμφερόντων έχουν περάσει, μετά και την έναρξη της προεδρίας Τραμπ στις ΗΠΑ, σε  μια αντεπίθεση ανορθολογισμού και άρνησης των επιστημονικών δεδομένων, παρουσιάζοντας και προωθώντας θέσεις της “κοινής λογικής”, δήθεν. Ζητούν επαναφορά του λιγνίτη αγνοώντας ότι εκτός από το βαρύτατο κλιματικό του αποτύπωμα συνδέεται αποδεδειγμένα και με απαράδεκτα μεγάλη επιβάρυνση της δημόσιας υγείας, λόγω των εκπομπών μικροσωματιδίων.

Επαναφέρουν ως “λύση” τα πυρηνικά εργοστάσια, ιδίως τα λεγόμενα “μικρά αρθρωτά” αποκρύπτοντας ότι λύσεις για τα ραδιενεργά απόβλητα που να μη προκαλούν θανάσιμο κίνδυνο για τις επόμενες γενιές δεν έχουν βρεθεί, όπως και την ελάχιστη εφαρμογή τους στην πράξη, καθώς το κόστος τους πάντα υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια των επί χάρτου σχεδιασμών. Προωθούν νέες εξορύξεις, και στις δυτικές θάλασσες της χώρας μας, αγνοώντας τις περιβαλλοντικές επισφάλειες για το θαλάσσιο περιβάλλον.

Όμως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.

Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας διεθνώς και στην Ευρώπη, επιτυγχάνουν συνεχώς νέα ρεκόρ, ενώ η πρόσφατη (για  πολλοστή φορά) κρίση στην πετρελαιοπαραγωγό περιοχή του Περσικού Κόλπου έδειξε την τεράστια σημασία τους, όχι μόνο ως μοχλών κλιματικής πολιτικής αλλά και ως εργαλείων ενεργειακής ανεξαρτησίας.  Ο συνδυασμός τους με πυκνότερα και “έξυπνα” δίκτυα καθώς και με μεθόδους αποθήκευσης (αντλησιοταμίευση και μπαταρίες) και προώθηση των μορφών ευρείας εφαρμογής στις κατοικίες και άλλα κτίρια, μπορούν να στηρίξουν έναν πλήρη ενεργειακό σχεδιασμό, οικονομικά και περιβαλλοντικά βιώσιμο.

Στη χώρα μας είναι σήμερα σε διαβούλευση ένα νέο χωροταξικό για τις ΑΠΕ, κινούμενο σε θετική κατεύθυνση, με αυστηρότερες προβλέψεις όσο αφορά αιολικά στις αλπικές ζώνες άνω των 1200 μέτρων, τις νησιωτικές περιοχές και τις προστατευόμενες περιοχές. Η εξαίρεση όσων επενδυτικών σχεδίων έχουν ήδη πλήρη φάκελο προκαλεί ανησυχία διατήρησης άστοχων χωροθετήσεων.

Η δράση των περιβαλλοντικών οργανώσεων είναι στις σημερινές συνθήκες πολυτιμότερη από ποτέ.

Για να αποκρουστεί η “κοινή λογική” της οπισθοδρόμησης στο λιγνίτη, τα πυρηνικά, την χωρίς όρια παραγωγή, κατανάλωση και διάχυση πλαστικών, την αδιαφορία για την άγρια ζωή. Για την υπεράσπιση της βιοποικιλότητας χερσαίας και θαλάσσιας.

Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΑΤΡΑΣ , μπαίνοντας στην 5η δεκαετία της δράσης της, συνεχίζει να αγωνίζεται:

 -Για την υπεράσπιση των Εθνικών πάρκων της περιφέρειάς μας, τόσο ως δημόσιας κτήσης, όσο και ως κιβωτών βιοποικιλότητας.

-για την ολοκλήρωση της στροφής στην καθαρή ενέργεια, με προσοχή στις χωροθετήσεις σε ευαίσθητες περιοχές.

-για την κυκλική οικονομία,

-για την υπεράσπιση της ποιότητας του αέρα, του αστικού πρασίνου, των περιαστικών βιοτόπων.

Λιγότερη απληστία έναντι των φυσικών πόρων, διάσωση των άλλων μορφών ζωής, έλεγχος και σταθεροποίηση των επιπέδων κατανάλωσης ενέργειας και πόρων είναι όροι για βιώσιμο περιβάλλον, βιώσιμη ανάπτυξη και κοινωνική ευημερία.

Αγαπητοί φίλοι,

Η Οικολογική Κίνηση Πάτρας σε συνεργασία με την Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση «Ανακυκλώνω στην πηγή» διοργανώνει συλλογή ηλεκτρικών συσκευών για ανακύκλωση στο χώρο στάθμευσης  Καλεντζιώτη (Ακτή Δυμαίων & Παπαφλέσσα) το Σάββατο 6 Ιουνίου 2026 από τις 10 π.μ. έως τις 4 μ.μ..

Αν έχετε ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές που δεν χρειάζεστε, μπορείτε να τις φέρετε για να ανακυκλωθούν σωστά και με σεβασμό στο περιβάλλον. H ΟΙΚΙΠΑ θα προσφέρει μικρά γλαστράκια με φυτά στους φίλους που θα φέρουν συσκευές για ανακύκλωση .

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την ΟΙ.ΚΙ.ΠΑ. (τηλ.: 2610-321010, Δευτέρα, Πέμπτη και Παρασκευή 7.00-9.00 απόγευμα , Τρίτη και Τέταρτη 9:30 -11:30 πρωί ή με την ‘Ανακυκλώνω στην πηγή’   (τηλ.: 2610 222 259).

Σας περιμένουμε!

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης θα έχουμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε το Βοτανικό Κήπο Ζέλιου που διαθέτει 3.500 φυτά, αλλά και περιοχές όπου φύονται ενδημικά και σπάνια είδη Κενταυριών στην ευρύτερη περιοχή του Μεσολογγίου,  να ενημερωθούμε για τη σπανιότητά τους, να καταγράψουμε την παρουσία τους και να τα φωτογραφίσουμε.

Το πρόγραμμα της επίσκεψης περιλαμβάνει επίσης ξενάγηση στο Κέντρο Πληροφόρησης του Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Μεσολογγίου-Αιτωλικού (που βρίσκεται στο Αιτωλικό), επίσκεψη στο φαράγγι της Κλεισούρας για την καταγραφή της  Centaurea niederi και παρατήρηση πουλιών (Γύπες) καθώς και στη Λ/Θ της Κλείσοβας για παρατήρηση και καταγραφή της Centaurea aetolica η οποία είναι ενδημικό είδος της περιοχής και έχει χαρακτηριστεί ως κρισίμως κινδυνεύον.

Για να δηλώσετε τη συμμετοχή σας τηλεφωνείστε στη γραμματεία μας στο τηλέφωνο της ΟΙΚΙΠΑ: 2610-321010 (Δευτέρα, Πέμπτη και Παρασκευή 7.00-9.00 μμ Τρίτη και Τετάρτη 9.30-11.30 πμ). 

Το (συμβολικό) κόστος της εκδρομής είναι 10€ (συμπεριλαμβάνεται και η είσοδος στο Βοτανικό Κήπο)

Οι θέσεις κλείνονται με την κατάθεση του ανωτέρου ποσού. (αφού προηγουμένως τηλεφωνήσετε στη γραμματεία)

Τόσο η προβολή της ταινίας (ντοκυμαντέρ)  του Λικ Ζακέ, «Ο Πάγος και ο Ουρανός» που διοργανώθηκε σε συνεργασία με το σύλλογο ΑΣΤΟ στην αίθουσα το ΤΕΕ, την Παρασκευή 24 Απριλίου  όσο και η θεατρική παράσταση με τίτλο: «Σε τρελό πανικό! Δένδρα-Ψάρια χτυπούν συναγερμό!» του  Θεατρικού Εργαστηρίου της Πολυφωνικής, το Σάββατο 25 Απριλίου στο μικρό αμφιθέατρο του π. ΤΕΙ (Κουκούλι),  συγκέντρωσαν πολύ μεγάλο αριθμό μελών και φίλων της ΟΙΚΙΠΑ.

Ακόμη μεγαλύτερος αριθμός φίλων πήραν μέρος στην πεζοπορία στο δάσος της Στροφυλιάς την Κυριακή 26 Απριλίου σε συνεργασία με τους «Πεζοπόρους Πάτρας» η οποία πέραν της απόλαυσης του μοναδικού δάσους πεύκου και κουκουναριάς, είχε και μια άλλη συμβολική σημασία.

Να θυμηθούμε (και να τιμήσουμε) τον 40χρονο αγώνα της ΟΙΚΙΠΑ για την προστασία του Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς. Ένας διαχρονικός αγώνας για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών και τη διαφύλαξη της ακεραιότητας του πάρκου από τους κατά καιρούς «αναπτυξιολάγνους» και «επενδυτές»!

Οι γενέθλιες εκδηλώσεις μας ολοκληρώνονται την Πέμπτη 30 Απριλίου, παραμονή της Πρωτομαγιάς στα Ψηλαλώνια, με την έκθεση φωτογραφίας με θέμα «τα πουλιά της Ελλάδας»

Ευχαριστούμε θερμά:

Το σύλλογο ΑΣΤΟ και το ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας που μας παραχώρησε δωρεάν την αίθουσα όπου έγινε η προβολή της ταινίας.

Το Θεατρικό Εργαστήρι της Πολυφωνικής και ιδιαίτερα τη φίλη Δημοτική Σύμβουλο, Αθηνά Καλλιμάνη-Γεωργιτσοπούλου και όλους τους συντελεστές της υπέροχης θεατρικής παράστασης που έστειλε πολλά περιβαλλοντικά μηνύματα στις παιδικές (και όχι μόνο) ψυχές.

Το πανεπιστήμιο Πατρών και τον Πρύτανη κ. Χρήστο Μπούρα για την παραχώρηση του αμφιθεάτρου και την κάλυψη της ηχητικής εγκατάστασης.

Τους «Πεζοπόρους της Πάτρας» και ιδιαίτερα το Μάκη Χαλκιόπουλο και την Αγγελική Αγγελακοπούλου όπως και την Τοπική Μονάδα του ΟΦΥΠΕΚΑ για τη συμβολή τους στη διοργάνωση της υπέροχης πεζοπορίας στη Στροφυλιά.

Κορυφαίες Δραστηριότητες που μπορούμε να κάνουμε στα Τριζόνια:

• Πεζοπορία και Φύση: Το νησί δεν έχει αυτοκίνητα, καθιστώντας το ιδανικό για περπάτημα μέσα στο πράσινο και τους ελαιώνες.

·         Γαστρονομία: Απολαύστε φρέσκα θαλασσινά, ουζάκι και τοπική κακαβιά στα γραφικά ταβερνάκια που βρίσκονται ακριβώς πάνω στο λιμάνι.

·         Κολύμπι: Στη μικρή παραλία του οικισμού ή μπορείτε να επισκεφθείτε με τα πόδια την παραλία Κόκκινη Άμμος (ή Ψαροπήδημα) στη νότια πλευρά ή τα Άσπρα Χαλίκια.

 Πρόγραμμα Εκδρομής

Συγκέντρωση των εκδρομέων στα Γραφεία μας και αναχώρηση από το πάρκινγκ Καλεντζιώτη της Πάτρας ώρα 8.30 και πάμε στο Κάστρο  Ναύπακτου για ένα καφέ στο καφέ Κάστρο  όπου θα δούμε την όμορφη θέα. Όποιοι θέλουν μπορούν να δούνε το Μουσείου του Κάστρου.

Στη συνέχεια θα πάμε στα όμορφα Τριζόνια, το μοναδικό κατοικημένο νησί του Κορινθιακού κόλπου με έκταση μόλις 2,5 τ.χλμ. Άφιξη στις 11:00 στα Χάνια Φωκίδας, απ’ όπου θα επιβιβαστούμε στις μικρές λέμβους-ταξί για τη μεταφορά μας στο μικρό λιμανάκι του νησιού.

Ελεύθερος χρόνος 4 ώρες για περιήγηση στο νησί, μπάνιο και φαγητό στις τοπικές ταβέρνες.

Νωρίς το απόγευμα, ώρα 15:00 επιβιβαζόμαστε στις λέμβους και αναχωρούμε άμεσα με το λεωφορείο μας για τη Ναύπακτο όπου θα έχουμε δίωρη παραμονή για καφέ και επίσκεψη στο γραφικό βενετσιάνικο λιμάνι.

Αναχώρηση στις 18:30 και άφιξη στην Πάτρα ώρα 19:00 τέλος εκδρομής.

   Κόστος: 25€

Περιλαμβάνονται

• Διόδια Γέφυρας
• Μεταφορά, περιηγήσεις με πολυτελές κλιματιζόμενο πούλμαν.
• Εισιτήρια για την μεταφορά στο νησί

40 ΧΡΟΝΙΑ ΟΙΚΙΠΑ: Το περιβάλλον χθες, σήμερα, αύριο. Η συμβολή της ΟΙΚΙΠΑ στο δημόσιο βίο.

 Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, εκπρόσωποι φορέων, μέλη και συνοδοιπόροι της Οικολογικής Κίνησης Πάτρας,

Είναι  μεγάλη τιμή και χαρά να βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να τιμήσουμε 40 χρόνια συνεχούς δράσης, αγώνα και προσφοράς της Οικολογικής Κίνησης Πάτρας, στην προστασία του περιβάλλοντος και στην καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης στην πόλη μας και ευρύτερα.

Σαράντα χρόνια δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι τέσσερις δεκαετίες ιδεών, συγκρούσεων, επιμονής, εθελοντισμού, αλλά και ελπίδας.  Είναι σαράντα χρόνια στα οποία η οικολογία δεν ήταν πάντα αυτονόητη, ούτε δημοφιλής.

Αντιθέτως, συχνά ήταν μια φωνή κόντρα στο ρεύμα, που αμφισβητούσε κατεστημένες πρακτικές και έθετε ερωτήματα εκεί όπου άλλοι έβλεπαν μόνο «ανάπτυξη».

Η Οικολογική Κίνηση Πάτρας γεννήθηκε σε μια εποχή που τα περιβαλλοντικά ζητήματα βρίσκονταν στο περιθώριο του δημόσιου διαλόγου.

Τότε που η ρύπανση θεωρούνταν αναγκαίο τίμημα της προόδου, που οι ελεύθεροι χώροι χάνονταν σιωπηλά, που το θαλάσσιο και παράκτιο περιβάλλον αντιμετωπιζόταν ως ανεξάντλητος αποδέκτης αποβλήτων.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Οικολογική Κίνηση Πάτρας τόλμησε να πει κάτι απλό αλλά συνάμα ριζοσπαστικό: «Ότι  η ποιότητα ζωής, η υγεία, το φυσικό περιβάλλον και η κοινωνική δικαιοσύνη είναι αδιαχώριστα».

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΙΠΑ

Ήταν Άνοιξη του 1986, λίγο μετά το πυρηνικό ατύχημα του Τσέρνομπιλ, όταν ο Λάκης Υφαντής, φυσικός, ο Θωμάς Κουτρούμπας βιολόγος, ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, φυσικός, ο Νίκος Τσούκαλης δικηγόρος και ο Νίκος Μπονέλης οικονομολόγος, συναντήθηκαν και «έπεσε» η ιδέα της ίδρυσης μιας οικολογικής οργάνωσης στην Πάτρα.

Στη πορεία η παρέα μεγάλωσε αφού προστέθηκαν σ’ αυτήν η Φούλα Σταυροπούλου, μικροβιολόγος (το ιατρείο της οποίας φιλοξένησε για ένα διάστημα τις συναντήσεις μας) η Ιωάννα Παπαρώδη δημόσιος  υπάλληλος, η  Ράνια Παπαδοπούλου δημόσιος υπάλληλος, ο Βαγγέλης Πολίτης οικονομολόγος, η Μαρία Αλεξοπούλου δημοτική υπάλληλος, η Μαρία Ζερβάκη δικηγόρος, Η Μιράντα Πολύχρου-Τσούκαλη Δικηγόρος, η Ντίνα Σιάμου οικονομολόγος, ο Γιώργος Χώτος ιχθυολόγος και ο Γιώργος Βασιλόπουλος οφθαλμίατρος.

Η ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

29 Μαΐου 1986. Στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Πάτρας γίνεται η πρώτη δημόσια εκδήλωση της ΟΙΚΙΠΑ με θέμα «Η ραδιενέργεια και εμείς» και ομιλητές το Δ/ντη του Περιοδικού Νέα Οικολογία, Ηλία Ευθυμιόπουλο, το Βιολόγο-Γενετιστή Κυριάκο Αθανασίου, τον Καθηγητή Ακτινολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών Ιωάννη Δημόπουλο και το Λάκη Υφαντή σαν εκπρόσωπο της νεοσύστατης Οικολογικής Κίνησης.  Στο μόνο θέμα που καταλήξαμε γρήγορα και ομόφωνα ήταν το όνομα και το σήμα της κίνησης. Η συντομογραφία ΟΙΚΙΠΑ και η χελώνα μας συνόδευαν κάθε χειροποίητη αφίσα ή ανακοίνωση.

ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ.

Σας διαβάζω την 1^η και την 5^η από τις αρχές μας:

1.Οι  σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση πρέπει να είναι αρμονικές, μέλημα δε του ανθρώπου πρέπει να είναι η προστασία της φύσης  και η διατήρηση της ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ισορροπίας στο έμβιο και άβιο τμήμα των οικοσυστημάτων.

5.Να αξιοποιηθούν και να εκμεταλλευτούν οι ήπιες και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Στοχεύουμε:

– Στην ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ και ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΗ των πολιτών σε οικολογικά ζητήματα.

-Στην ανάδειξη των οικολογικών ζητημάτων μέσα απ’ την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ τους διάσταση. Φυσικά η κίνησή μας είναι πολιτικά ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ.

Όσο για το ύφος και το ήθος της κίνησης σημειώνουμε:

-Ειλικρινής και επιστημονική προσέγκιση των οικολογικών ζητημάτων χωρίς δημαγωγία.

-Ανάδειξη του προβλήματος και της λύσης του και όχι της κίνησης μέσα απ’ το πρόβλημα

-Ευγενικές και ευπρεπείς δημόσιες σχέσεις παρεμβάσεις πολιτικές και όχι προσωπικές.

-Η δράση της κίνησης δεν ρυπαίνει και φυσικά δεν χρησιμοποιεί βία

Για δε τις οργανωτικές μας αρχές το πρώτο που σημειώναμε είναι ότι:

-Τα μέλη της κίνησης είναι ισότιμα. Δεν υπάρχουν οργανωτικά επίπεδα και μόνιμος διαχωρισμός καθηκόντων.

Για δε τη νομική μας μορφή, χρειάστηκαν αρκετά βράδια και αρκετές ώρες συνεδριάσεων, για να καταλήξουμε στο σχήμα που μπορώ να πω ήταν πρωτοποριακό για την εποχή του.

Την «Ένωση Πολιτών» με μοναδικό όργανο την   Ολομέλεια των ενεργών μελών και μια τριμελής (συνήθως) επιτροπή για τις πρακτικές δουλειές. 

Αυτό το σχήμα, παρότι στην πορεία η Κίνηση απέκτησε τη νομική μορφή της ΑΜΚΕ παραμένει στην ουσία μέχρι σήμερα με την 5μελή Δ.Ε να αναλαμβάνει τα πρακτικά θέματα.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν είχαμε και εξακολουθούμε να μην έχουμε Πρόεδρο!

ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Από τα πρώτα της βήματα, η Κίνηση ανέδειξε κρίσιμα ζητήματα για την πόλη και την περιοχή μας:

 –Το νερό της Πάτρας

-Τη ρύπανση του Πατραϊκού και του Κορινθιακού κόλπου, αλλά και το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης

-Το βιολογικό καθαρισμό και τη διαχείριση των υδάτινων πόρων

-Την διαχείριση απορριμμάτων και την ανακύκλωση

-Την προστασία των υγροτόπων και των ορεινών όγκων. Τη Στροφυλιά που αποτέλεσε (και συνεχίζει να αποτελεί) το κυριότερο πεδίο δράσεων και    παρεμβάσεων.

-Την ανάγκη για ελεύθερους δημόσιους χώρους και πράσινο

-Τη βιώσιμη κινητικότητα τους ποδηλατόδρομους και τη μείωση της εξάρτησης από το αυτοκίνητο. (ευφάνταστη διαμαρτυρία)

Και το έκανε όχι μόνο με καταγγελίες, αλλά με τεκμηρίωση, προτάσεις και ενεργή παρουσία.  Με παρεμβάσεις στον δημόσιο διάλογο, με εκδηλώσεις, ημερίδες, εκστρατείες ενημέρωσης, με συνεργασίες με επιστήμονες, εκπαιδευτικούς, συλλόγους και πολίτες

Σε όλα αυτά τα 40 χρόνια έγιναν πλήθος επιστημονικών ημερίδων για θέματα που καθόριζε κάθε φορά η πολιτική, κοινωνική και οικολογική επικαιρότητα.

Έγιναν επίσης δράσεις καθαρισμών και δεντροφυτεύσεων, αλλά και δράσεις συλλογής ανακυκλώσιμων υλικών και επιδιόρθωσης συσκευών.

Χρησιμοποιήσαμε ακόμη και το καρναβάλι της Πάτρας για να στείλουμε μέσα από τη σάτιρα οικολογικά μηνύματα στους χιλιάδες θεατές του.  Ξεχωριστή θέση είχε η καμπάνια για την προστασία της στοιβάδας του όζοντος και της αποφυγής σπρέι στο καρναβάλι.

Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η συμβολή της Οικολογικής Κίνησης Πάτρας στην περιβαλλοντική εκπαίδευση. Σε μια εποχή που το σχολείο δεν είχε ακόμη ενσωματώσει συστηματικά την οικολογία, η Κίνηση μίλησε σε μαθητές, νέους και νέες, καλλιεργώντας όχι απλώς γνώση, αλλά στάση ζωής.  Γιατί η οικολογία δεν είναι μόνο επιστήμη είναι πολιτισμός και αξίες.

Το έλος της Αγυιάς, το πάρκο του Σκαγιοπουλείου, το δασύλλιο, το πλατανόδασος του Χαράδρου αλλά πρωτίστως το Εθνικό πάρκο υγροτόπων ΚΟΤΥΧΙΟΥ- ΣΤΡΟΦΥΛΙΑΣ αποτέλεσαν πεδία συστηματικής ενασχόλησης και παρέμβασης.

 Ειδικά για την προστασία της ΣΤΡΟΦΥΛΙΑΣ έχουμε αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος των δράσεων μας. Δράσεις που αρχίζουν από τη σύνταξη άπειρων δελτίων τύπου, αναφορών και καταγγελιών και φτάνουν μέχρι τις δικαστικές προσφυγές στα δικαστήρια, του ΣΤΕ συμπεριλαμβανομένου.

Όπως γνωρίζετε ο αγώνας για το Εθνικό μας Πάρκο συνεχίζεται. Σε αυτά τα 40 χρόνια κερδίσαμε αρκετές μάχες. Υπάρχουν όμως ακόμη «πληγές» στο σώμα της Στροφυλιάς.

Ο αγώνας δεν θα σταματήσεις αν δεν διασφαλίσουμε το Δημόσιο χαρακτήρα της παραλίας στην καλόγρια, αν δεν πάψει η λειτουργία των λατομείων στα Μαύρα Βουνά, αν δεν φύγουν οι καταπατητές από τα «Σαμαρέικα» και κυρίως αν δεν αποκτήσει η περιοχή μόνιμο και οριστικό καθεστώς προστασίας με την έκδοση Π.Δ. 

Η ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΝ ΑΙΘΡΙΑ

Ένας σημαντικός σταθμός στην σαραντάχρονη πορεία της ΟΙΚΙΠΑ αποτέλεσε η έκδοση της οικολογικής μας εφημερίδα «εν αιθρία»  που αποτελεί το μακροβιότερο οικολογικό έντυπο στην Ελλάδα που συνεχίζει να εκδίδεται πάντα σε έντυπη μορφή.  Συμπληρώνει φέτος 35 χρόνια αδιάλειπτης κυκλοφορίας

Γεννήθηκε» 5 χρόνια μετά την ίδρυση της ΟΙΚΙΠΑ το 1991, για να δυναμώσει τη φωνή της και να αποτελέσει σημείο ανα­φοράς και καταγραφής της δραστηριότητας τόσο της δικής μας, όσο και των υπολοίπων ομάδων της πό­λης και του νομού με τις οποίες συ­νεργαζόμαστε αρμονικά, σε τοπικό αλ­λά και πανελλαδικό επίπεδο. Μέχρι το 2020 ήταν μηνιαία έκδοση, ενώ από το 2021 κυκλοφορεί κάθε δύο μήνες.

ΟΙΚΟΤΟΥΡΙΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ

Ο ΟΙΚΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ αποτέλεσε για την ΟΙΚΙΠΑ ένα πεδίο ιδιαίτερης ενασχόλησης όχι μόνο γιατί έδωσε την ευκαιρία στα μέλη και στους φίλους της να γνωρίσουν ένα τεράστιο πλήθος βιοτόπων της χώρας μας αλλά και του εξωτερικού, αλλά γιατί συνέβαλε και στην οικονομική αυτοτέλεια της κίνησης.

Ένας λόγος για τη μακροβιότητα της ΟΙΚΙΠΑ είναι και το γεγονός ότι ποτέ δεν διαχειρίστηκε πολλά χρήματα. Είχε πάντα τόσα, όσα της χρειάζονταν για τις συνήθεις ανάγκες της λειτουργίας της (ενοίκιο, πληρωμή λογαριασμών, αναλώσιμα κλπ) μέσα από τις συνδρομές των φίλων της και τα έσοδα εκδηλώσεων όπως οι εκδρομές μαζί με πολύ λίγα έσοδα από Ευρωπαϊκά και Εθνικά προγράμματα.

Σε όλη την πορεία των 40 χρόνων ΚΑΝΕΝΑ, μα κανένα  μέλος της ΟΙΚΙΠΑ δεν αμείφτηκε για τις υπηρεσίες του.

Είμαστε όλοι ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ με όλη τη σημασία της λέξης!

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΟΙΚΙΠΑ

Η Οικολογική Κίνηση Πάτρας υπήρξε επίσης ένας χώρος δημοκρατικής συμμετοχής και εθελοντισμού. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών, επαγγελμάτων και ιδεολογικών αναφορών συναντήθηκαν με κοινό παρονομαστή την αγάπη για τον τόπο και την ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές. Αυτή η πολυφωνία δεν ήταν αδυναμία ήταν δύναμη.

Στην πορεία των 40 χρόνων είχαμε και οδυνηρές απώλειες. Απώλειες αγαπημένων φίλων και συντρόφων με τους οποίους πορευτήκαμε για πολλά χρόνια μαζί στα μονοπάτια του εθελοντισμού.

Ήταν με τη σειρά που έφυγαν: Ο Ξενοφώντας Παπαροδόπουλος, η Ρίκη Οικονόμου, ο Μαρτσέλο Βελάστι, ο Ηλίας Ντρές και ο Νίκος Τσούκαλης.

Είναι πάντα στη σκέψη μας και στην καρδιά μας!

Δεν μπορούμε να μιλάμε για αυτά τα 40 χρόνια χωρίς να αναγνωρίσουμε ότι ο δρόμος δεν ήταν εύκολος. Υπήρξαν στιγμές απογοήτευσης, συγκρούσεις με ισχυρά συμφέροντα, αδιαφορία από τις αρχές, κόπωση.

Όμως η Οικολογική Κίνηση Πάτρας έδειξε κάτι πολύτιμο: τη δύναμη της συνέπειας. «Ότι οι αλλαγές δεν έρχονται πάντα γρήγορα, αλλά έρχονται όταν κάποιοι επιμένουν».

 ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Σήμερα, πολλά από τα ζητήματα που η Κίνηση ανέδειξε εδώ και δεκαετίες βρίσκονται πλέον στο κέντρο της παγκόσμιας συζήτησης. Η κλιματική κρίση, η απώλεια βιοποικιλότητας, η ενεργειακή μετάβαση, η βιώσιμη πόλη δεν είναι πια «ειδικά θέματα».  Είναι ζητήματα επιβίωσης.

Και εδώ ακριβώς φαίνεται η διαχρονική αξία της Οικολογικής Κίνησης Πάτρας. Γιατί δεν περιορίστηκε στο να αντιδρά, πρότεινε ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης: ένα μοντέλο που σέβεται τα φυσικά όρια, που βάζει τον άνθρωπο και το περιβάλλον πάνω από το κέρδος, που βλέπει την πόλη ως κοινό χώρο και όχι ως εμπόρευμα.

Στα 40 αυτά χρόνια, η Κίνηση συνέβαλε καθοριστικά στο να αλλάξει – έστω σταδιακά – η αντίληψη για το περιβάλλον στην Πάτρα. «Να περάσουμε από την αδιαφορία στη συζήτηση, από τη σιωπή στη διεκδίκηση». Και αυτό είναι μια παρακαταθήκη ανεκτίμητη.

Κοιτώντας μπροστά, οι προκλήσεις είναι μεγάλες. Η κλιματική κρίση επιταχύνεται, οι κοινωνικές ανισότητες βαθαίνουν, και οι πόλεις μας δοκιμάζονται.

Όμως ταυτόχρονα, υπάρχει και ελπίδα:

Είναι οι νέοι άνθρωποι, με νέες ιδέες, νέες μορφές συμμετοχής, που πρέπει να πάρουν τη σκυτάλη και να γράψουν τη δική τους «Οικολογική Ιστορία»

Σαράντα χρόνια μετά την ίδρυσή της, η ΟΙΚΙΠΑ δεν είναι απλώς μέρος της ιστορίας του περιβαλλοντικού κινήματος στην Ελλάδα.

Είναι απόδειξη ότι η επιμονή έχει νόημα. Ότι η συνέπεια μετράει. Ότι η περιβαλλοντική δράση δεν χρειάζεται πάντα να φωνάζει για να είναι αποτελεσματική.

Σε έναν κόσμο που αλλάζει γρήγορα, οργανώσεις σαν την ΟΙΚΙΠΑ μας θυμίζουν κάτι θεμελιώδες: «Ότι η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι μια στιγμιαία αντίδραση, αλλά μια μακρά διαδρομή».

Το περιβάλλον που χάσαμε μάς διδάσκει τα όριά μας.

 Το περιβάλλον που σώσαμε μάς δείχνει τι μπορούμε να πετύχουμε μαζί.

 Και το περιβάλλον που ακόμα προλαβαίνουμε μάς καλεί — όχι αύριο, αλλά τώρα.

 Σαράντα χρόνια μετά, το μήνυμα δεν είναι νοσταλγικό. Είναι βαθιά σύγχρονο. Γιατί «η περιβαλλοντική ευθύνη δεν ανήκει στο παρελθόν. Ανήκει στο παρόν. Και — αν κάνουμε τις σωστές επιλογές — στο κοινό μας μέλλον».

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η Οικολογική Κίνηση Πάτρας, με την εμπειρία των 40 χρόνων της, μπορεί και πρέπει να συνεχίσει να είναι φωνή γνώσης, ευθύνης και κινητοποίησης.

Να εμπνέει, να συνεργάζεται, να ανοίγεται ακόμη περισσότερο στην κοινωνία.

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλους και όλες που συνέβαλαν σε αυτή τη διαδρομή:

Στα ιδρυτικά μέλη, στους παλιούς και νέους συναγωνιστές, σε όσους εργάστηκαν αθόρυβα, συχνά χωρίς αναγνώριση και προβολή, σε όσους στήριξαν με τη συνδρομή τους τη λειτουργία αυτής της μικρο-μέγαλης οργάνωσης.

Η προσφορά σας δεν μετριέται μόνο σε νίκες, αλλά στο γεγονός ότι κρατήσατε ζωντανή μια ιδέα: «Ότι  ένας άλλος τρόπος ζωής είναι όχι μόνο αναγκαίος, αλλά και εφικτός»!

Χρόνια πολλά στην Οικολογική Κίνηση Πάτρας.

Με δύναμη, συνέπεια και όραμα για τα επόμενα χρόνια.

Σας ευχαριστώ.

Οι μνήμες αγώνων και επιτυχιών για την ποιότητα ζωής στην Πάτρα, για το φυσικό περιβάλλον, την κυκλική οικονομία αλλά και η αίσθηση ότι το ταξίδι συνεχίζεται, κυριάρχησαν στην  επετειακή εκδήλωση της 40χρονης πλέον, Οικολογικής Κίνησης Πάτρας.

Στην εκδήλωση που φιλοξενήθηκε το βράδυ της Τετάρτης 22 Απριλίου, Ημέρα της Γης, στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών στην Φιλοποίμενος, παραβρέθηκαν πολλοί φίλοι, ιδρυτικά και σημερινά  μέλη της Κίνησης,και χαιρέτισαν ο πρώην Δήμαρχος Ανδρέας Καράβολας, η εκπρόσωπος του Δημάρχου σημ. Σύμβουλος Αθηνά Καλλιμάνη, ο επικεφαλής του ΣΠΙΡΑΛ Πέτρος Ψωμάς, η διευθύντρια της Μονάδας ΟΦΥΠΕΚΑ βορειοδυτικής Πελοποννήσου κ. Καραμπέρου. ¨Ήταν επίσης παρόντες εκπρόσωποι φιλικών οργανώσεων όπως του Συλλόγου Προστασίας Υγείας και Περιβάλλοντος περιοχής Κ.Υ. Χαλανδρίτσας, του Πανελληνίου Δικτύου Οικολογικών Οργανώσεων, της ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑΣ και του Αντικαπνιστικού Συλλόγου, του Δικηγορικού Συλλόγου, καθώς και καθηγητές του Πανεπιστημίου Πατρών.

Ο εκπρόσωπος της Οικολογικής Κίνησης Πάτρας και εκ των ιδρυτικών της μελών Θωμάς Κουτρούμπας  στην συνοπτική  ιστορική αναδρομή των 40 χρόνων που έκανε, τόνισε μεταξύ άλλων : Σαράντα χρόνια δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι τέσσερις δεκαετίες ιδεών, συγκρούσεων, επιμονής, εθελοντισμού, αλλά και ελπίδας.  Είναι σαράντα χρόνια στα οποία η οικολογία δεν ήταν πάντα αυτονόητη, ούτε δημοφιλής.

Αντιθέτως, συχνά ήταν μια φωνή κόντρα στο ρεύμα, που αμφισβητούσε κατεστημένες πρακτικές και έθετε ερωτήματα εκεί όπου άλλοι έβλεπαν μόνο «ανάπτυξη».

Η Οικολογική Κίνηση Πάτρας γεννήθηκε σε μια εποχή που τα περιβαλλοντικά ζητήματα βρίσκονταν στο περιθώριο του δημόσιου διαλόγου.

Τότε που η ρύπανση θεωρούνταν αναγκαίο τίμημα της προόδου, που οι ελεύθεροι χώροι χάνονταν σιωπηλά, που το θαλάσσιο και παράκτιο περιβάλλον αντιμετωπιζόταν ως ανεξάντλητος αποδέκτης αποβλήτων.

 Η Οικολογική Κίνηση Πάτρας τόλμησε να πει κάτι απλό αλλά συνάμα ριζοσπαστικό: «Ότι  η ποιότητα ζωής, η υγεία, το φυσικό περιβάλλον και η κοινωνική δικαιοσύνη είναι αδιαχώριστα».

Ήταν Άνοιξη του 1986, λίγο μετά το πυρηνικό ατύχημα του Τσέρνομπιλ, όταν ο Λάκης Υφαντής, φυσικός, ο Θωμάς Κουτρούμπας βιολόγος, ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, φυσικός, ο Νίκος Τσούκαλης δικηγόρος και ο Νίκος Μπονέλης οικονομολόγος, συναντήθηκαν και «έπεσε» η ιδέα της ίδρυσης μιας οικολογικής οργάνωσης στην Πάτρα.

 Στη πορεία η παρέα μεγάλωσε αφού προστέθηκαν σ’ αυτήν η Φούλα Σταυροπούλου, μικροβιολόγος (το ιατρείο της οποίας φιλοξένησε για ένα διάστημα τις συναντήσεις μας) η Ιωάννα Παπαρώδη δημόσιος  υπάλληλος, η  Ράνια Παπαδοπούλου δημόσιος υπάλληλος, ο Βαγγέλης Πολίτης οικονομολόγος, η Μαρία Αλεξοπούλου δημοτική υπάλληλος, η Μαρία Ζερβάκη δικηγόρος, Η Μιράντα Πολύχρου-Τσούκαλη Δικηγόρος, η Ντίνα Σιάμου οικονομολόγος, ο Γιώργος Χώτος ιχθυολόγος και ο Γιώργος Βασιλόπουλος οφθαλμίατρος.

Στις 29 Μαΐου 1986, Στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Πάτρας γίνεται η πρώτη δημόσια εκδήλωση στης ΟΙΚΙΠΑ με θέμα «Η ραδιενέργεια και εμείς» και ομιλητές το Δ/ντη του Περιοδικού Νέα Οικολογία, Ηλία Ευθυμιόπουλο, το Βιολόγο-Γενετιστή Κυριάκο Αθανασίου, τον Καθηγητή Ακτινολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών Ιωάννη Δημόπουλο και το Λάκη Υφαντή σαν εκπρόσωπο της νεοσύστατης Οικολογικής Κίνησης.

Στις 4 δεκαετίες που ακολούθησαν  η ΟΙ.ΚΙ.ΠΑ. υλοποίησε ένα πλήθος δράσεων για θέματα όπως το νερό της Πάτρας, τη ρύπανση του Πατραϊκού και του Κορινθιακού κόλπου, αλλά και το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης, το βιολογικό καθαρισμό και τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, τη διαχείριση απορριμμάτων και την ανακύκλωση, την προστασία των υγροτόπων και των ορεινών όγκων, τα Εθνικά πάρκα της Στροφυλιάς και του Χελμού (κύρια πεδία δράσης), την ανάγκη για ελεύθερους δημόσιους χώρους και πράσινο,τη βιώσιμη κινητικότητα, το κλίμα και την παγκόσμια βιοποικιλότητα.

Εξέδωσε επίσης μια μακρόβια (ήδη 35 χρόνια) οικολογική έκδοση, την “εν αιθρία” καταγράφοντας σημαντική συμβολή σε επιτυχίες όπως η ανακήρυξη των εθνικών πάρκων της περιοχής μας καθώς και της θαλάσσιας του Κορινθιακού, η νομοθεσία για τη μη χρήση άγριων ζώων στα τσίρκα, η ορθή διαχείρισης της κόκκινης λάσπης στον Κορινθιακό, η αναχαίτιση των καταπατήσεων στη Στροφυλιά, η προώθηση της ανακύκλωσης και πλήθος άλλα.

Κλιματική αλλαγή, ατμοσφαιρική ρύπανση.

Το δεύτερο, θεματικό μέρος της εκδήλωσης περιλάμβανε εισηγήσεις των καθηγητών του Τμήματος Φυσικής Πανεπιστημίου Πατρών Αθανασίου Αργυρίου και Ανδρέα Καζαντζίδη. Ο πρώτος, με θέμα «Επίδραση του ανθρώπου στο κλίμα: ακραία φαινόμενα και επιπτώσεις στην υγεία», τεκμηρίωσε με ακλόνητα στοιχεία την ανθρωπογενή αιτιολογία και την επιδεινούμενη πορεία της κλιματικής κρίσης και των ορατών και μετρήσιμων επιπτώσεών της στην ανθρώπινη υγεία. Ο δεύτερος, με θέμα «Αιωρούμενα σωματίδια στην Πάτρα: μία αποτίμηση των μετρήσεων του δικτύου του Πανεπιστημίου Πατρών» μίλησε για την δεκαετή πλέον συνεχώς ανοδική πορεία του συστήματος παρακολούθησης των αιωρουμένων σωματιδίων “Αιθέρας” στην πόλη μας, τονίζοντας τη σημασία των ακριβολόγων μετρήσεων για τη λήψη στοχευμένων μέτρων αλλά και την ανάγκη αποφυγής υπερβολών και ψεύτικων εντυπώσεων για τις διαστάσεις του προβλήματος. Ο “Αιθέρας” και η αξιόπιστη μεθοδολογία που ανέπτυξε έχουν πλέον ευρύτερα αναγνωριστεί και συνεισφέρουν στη γνώση της κατάσταση του αέρα και σε άλλες πόλεις

Παρασκευή 3 Απριλίου 2026 «Αγορά αργύρη»

Αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, κύριοι δήμαρχοι, κύριε Πρόεδρε του ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδος, κυρίες και κύριοι,

Με μεγάλη χαρά βρίσκομαι σήμερα κοντά σας, σε αυτή την εκδήλωση που αποτελεί μία πρώτη αποτίμηση ενός πολύμηνου αγώνα που ξεκινήσαμε όλοι μαζί σε αχαρτογράφητα είναι αλήθεια νερά, καθώς η υπόθεση αυτή δεν είχε προηγούμενο και αποδείχτηκε ότι διαθέτει πολλά και  σύνθετα μέτωπα, ορισμένα από τα οποία δεν τα είχαμε καν αντιληφθεί, όταν το περσινό καλοκαίρι συναντηθήκαμε για πρώτη φορά για να καθορίσουμε τις ενέργειές μας.

Και είναι αλήθεια ότι και η ίδια, στη συνέχεια, διερευνώντας την υπόθεσηδιαπίστωσα ότι κάθε νομικό ζήτημα που εντόπιζα και απαντούσα,αντί να με φέρνει πιο κοντά προς το τέλος της εργασίας μου, με οδηγούσε σε ακόμα πιο βαθιά και κρίσιμα ερωτήματα και προβλήματα που ζητούσαν με τη σειρά τους τις δικές τους δύσκολες και πολυεπίπεδες απαντήσεις.

Όποιος δε ασχοληθεί έστω και ελάχιστα με την υπόθεση αυτή, είναι βέβαιο ότι από δύο κυρίως στοιχεία θα μείνει εντυπωσιασμένος: το ένα είναι η εκπληκτική φυσική ομορφιά της περιοχής με την τεράστια πεντακάθαρη αμμουδιά και τη γαλαζοπράσινη θάλασσα που θυμίζει έντονα τροπικό τοπίο από εκείνα που ταξιδεύεις στην άλλη πλευρά του πλανήτη για να τα συναντήσεις, και το άλλο είναι ο βαθμός της αυθαιρεσίας, στον οποίο μπορεί σήμερα να φτάσει η διοικητική δράση και μάλιστα στα ανώτατα κλιμάκιά της, αφού μιλάμε για διοικητική αυθαιρεσία σε επίπεδο Γενικού Γραμματέα του πλέον νευραλγικού υπουργείου της χώρας, δηλαδή του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.  

Η υπόθεση της Καλογριάς αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των συνεπειών που προκάλεσε στον υλικό και νομικό κόσμο της χώρας, ο συνδυασμός της εφαρμογής των πολιτικών της ιδιωτικοποίησης του δημόσιου πλούτου με την απαξίωση και την εργαλειοποίηση του περιβάλλοντος στον βωμό του κέρδους που κυριαρχεί σήμερα, και που έχει ως άμεσο θύμα του μερικούς από τους σημαντικότερους οικοτόπους και φυσικούς παραδείσους της Ελλάδας, όπως η Καλογριά, αλλά και έμμεσα θύματά του όλους εμάς καθώς μπροστά στην καταστροφή του περιβάλλοντος είμαστε όλοι ευάλωτοι και εκτεθειμένοι.

Η υπόθεση αυτή διακρίνεται σε δύο μεγάλες θεματικές ενότητες που αφορούν η μία το αμιγώς ιδιοκτησιακό καθεστώς της έκτασης και η άλλη τη μεγάλη οικολογική της αξία. 

Εις ό,τι αφορά τα ιδιοκτησιακά ζητήματα που εγείρονται, το όλο πρόβλημα περιπλέκεται γύρω από τις ρυθμίσεις που εισήχθησαν στο δίκαιο με την νέα νομοθεσία περί αιγιαλού και κυρίως με τις διατάξεις της παρ. 12 του άρθρου 5 του ν. 5092/2024 (ΦΕΚ Α’ 33) που επέτρεψε, για πρώτη φορά, την υπό όρους αναγνώριση εμπραγμάτων δικαιωμάτων, δηλ. κυριότητας ιδιωτών, σε παλαιούς αιγιαλούς μολονότι ο παλαιός αιγιαλός υπό την έως τότε νομοθεσία, τη θεωρία του δικαίου και τη νομολογία των δικαστηρίων, εθεωρείτο αμιγώς δημόσια κτήση. Διευκρινίζεται ότι οι παλαιοί αιγιαλοί αποτελούν ζώνες ξηράς που προέκυψαν από τη μετατόπιση της ακτογραμμής (δηλ. του αιγιαλού) προς τη θάλασσα λόγω προσχώσεων ή έργων, επομένως ως εκ της παλαιότερης φύσεώς τους ως αιγιαλών, η οποία τους καθιστούσε εκ του νόμου δημόσια κτήση ανεπίδεκτη ιδιωτικών δικαιωμάτων, οι παλαιοί αιγιαλοί γίνεται δεκτό ότι παραμένουν στη δημόσια κτήση (ΣτΕ 3912/2012, 465/2009, 1508/2003).

Ο παλαιός αιγιαλός της Καλογριάς αποτελεί μεγάλης οικολογικής αξίας αμμοθινικό οικοσύστημα, το οποίο εντάσσεται σε ευρύτερο δημόσιο ακίνητο, έκτασης 55,327 στρ., εντός των διοικητικών ορίων του δήμου Δυτικής Αχαΐας. Καθορίστηκε με προεδρικό διάταγμα το 1985, ενώ το ευρύτερο δημόσιο ακίνητο μεταβιβάστηκε το 2013 χωρίς αντάλλαγμα στο ΤΑΙΠΕΔ κατά τις διατάξεις του ν. 3986/2011 (ΦΕΚ Α’ 152) και εν συνεχεία περιήλθε αυτοδικαίως, χωρίς αντάλλαγμα, στην κυριότητα, νομή και κατοχή της ΕΤΑΔ ΑΕ, με το άρθρο 196 του ν. 4389/2016 (ΦΕΚ Α’ 94).

Η περιοχή προστατεύεται πολλαπλώς από την περιβαλλοντική νομοθεσία, καθώς είναι:

– Ειδική Ζώνη Διατήρησης (ΕΖΔ) φυσικών οικοτόπων και ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας (GR2320001) «Λιμνοθάλασσα Καλογριάς, Δάσος Στροφυλιάς και Έλος Λάμιας, Άραξος»

– Ζώνη Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) για τα πουλιά (GR2320011) «Υγρότοποι Καλόγριας – Λάμιας και Δάσος Στροφυλιάς»

– Σημαντική περιοχή για τα Πουλιά (ΣΠΠ) (GR098)

– Βρίσκεται εντός του Καταφυγίου Άγριας Ζωής (ΚΑΖ) Βιοτόπου Δάσους Στροφυλιάς, Λίμνης Προκόπου – Λάμιας και εντός του Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς

– Οικότοπος του Παραρτήματος Ι της οδηγίας 92/43/ΕΚ (προστατευόμενο αμμοθινικό οικοσύστημα): Κινούμενες λευκές θίνες της ακτογραμμής (κωδ. 2120) και Υποτυπώδεις κινούμενες θίνες της Μεσογείου (κωδ. 2110)

– Συνορεύει με «απάτητη παραλία» και με υγρότοπο Ramsar διεθνούς σημασίας του Κοτυχίου.

Για τη naturaτης Καλογριάς δεν υπάρχουν έως και σήμερα στόχοι διατήρησης, γεγονός που καθιστά κατά το δίκαιο της ΕΕ μη νόμιμη οποιαδήποτε επέμβαση ή έργο στην έκτασή της.

Την άνοιξη του 2025 ορισμένος ιδιώτης επενδυτής(Κ. Μπολτσής)αιτήθηκε στην Κτηματική Υπηρεσία Αχαΐας να του αναγνωριστεί εμπράγματο δικαίωμα κυριότητάς του στον παλαιό αιγιαλό Καλογριάς, εντός του ως άνω δημοσίου κτήματος, επικαλούμενος τη νέα διαδικασία του άρθρου 5 παρ. 12 του νόμου περί αιγιαλού που δίνει πλέον το δικαίωμα σε οποιονδήποτε κατέχει νόμιμο τίτλο ιδιοκτησίας προγενέστερο του καθορισμούτου παλαιού αιγιαλού,να αποκτήσει κυριότητα σε αυτόν.

Έκτοτε ξεκίνησε μια συστηματική άσκηση αφόρητων πιέσεων του Γενικού Γραμματέα Δημόσιας Περιουσίας (Αθ. Τσιούρας), στον οποίο επίσης απευθύνθηκε ο ιδιώτης, ο οποίος με σειρά σχετικών εντολών του, ζητούσε επιτακτικά από τον Προϊστάμενο της Κτηματικής Υπηρεσίας Αχαΐας να κάνει δεκτό το αίτημα του ιδιώτη και να τον αναγνωρίσει κύριο της έκτασης, μολονότι το συμβόλαιο που προσκόμισε ο ιδιώτης ήταν του έτους 2004, επομένως  ήταν κατά πολύ μεταγενέστερο του 1985 οπότε καθορίστηκε στην περιοχή ο παλαιός αιγιαλός και, ως εκ τούτου, δεν θα έπρεπε να του αναγνωριστεί εμπράγματο δικαίωμα στην έκταση ούτε με βάση την νέα διάταξη.

Η Κτηματική Υπηρεσία, δια του Αναπληρωτή Προϊστάμενου της (Γεώργιος Τσάφος) αρνήθηκε  εξ αρχής σθεναρά και μάλιστα συνέταξε και τεχνική έκθεση με την υπεύθυνη Μηχανικό της που αποδεικνύει ότι δεν θεμελιώνει τέτοιο δικαίωμα ο ιδιώτης.

Βλέποντας ο Γενικός Γραμματέας ότι η Κτηματική Υπηρεσία Αχαΐας δεν ενέδιδε σε όσα ζητούσε,  έφθασε τελικά στο σημείο, τον Μάιο 2025, να διατάξει υπηρεσιακά τον Προϊστάμενο της Κτηματικής Υπηρεσίας να δεχτεί το αίτημα του ιδιώτη,ακόμα και ήταν προφανώς αντισυνταγματικό, απειλώντας τον ακόμα και με πειθαρχική δίωξη, αν συνέχιζε να αρνείται.

Τελικά η Κτηματική Υπηρεσία υποχώρησε υπό το βάρος των πιέσεων και με έγγραφό της από 27 Μαΐου 2025 έδωσε την έγκρισή της για την αναγνώριση κυριότητας του ιδιώτη στον παλαιό αιγιαλό Καλογριάς, διευκρινίζοντας ωστόσο ρητά ότι προέβη στην ενέργεια αυτή επειδή έτσι διετάχθη και ότι η ίδια τη θεωρούσε αντισυνταγματική.

Το έγγραφο αυτό της Κτηματικής Υπηρεσίας Αχαΐας ζητήσαμε στα τέλη του καλοκαιριού να ανακληθεί διοικητικά καθώς στερείται εκτελεστότητας και δεν υπήρχε δυνατότητα να προσβληθεί δικαστικά. Μέχρι σήμερα δεν έχει ανακληθεί, ωστόσο καταφέραμε με την άμεση υποβολή της αίτησης για ανάκληση να παγώσουμε την περαιτέρω εξέλιξη της διοικητικής αυτής διαδικασίας, που θα οδηγούσε στην οριστική παραχώρηση κατά κυριότητα της έκτασης στον ιδιώτη με απόφαση του Γενικού Γραμματέα. 

Για την υπόθεση έχουν καταθέσει Ερωτήσεις κοινοβουλευτικού ελέγχου οι βουλευτές Γεώργιος Παπανδρέου, Πάρις Κουκουλόπουλος, Παύλος Γερουλάνος, Μανώλης Χριστοδουλάκης από το ΠΑΣΟΚ – ΚινΑλ, τον Μάιο του 2025, και από κοινού ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και η Νέα Αριστερά, τον Νοέμβριο 2025, με τους βουλευτές τους Ανδρέα Παναγιωτόπουλο και Σία Αναγνωστοπούλου.

Πέραν του ότι ο ιδιώτης εστερείτο τίτλου κατά την έννοια του νόμου, από την έρευνά μας στο Κτηματολόγιο εντοπίσαμε μία μακροσκελή λίστα με το σύνολο των ακινήτων του ανά την επικράτεια, χωρίς ωστόσο να περιέχεται σε αυτήν ούτε ένα ακίνητο δικό του σε ολόκληρη την Αχαΐα ούτε οποιοσδήποτε ανηρτημένος έστω στο Κτηματολόγιο τίτλος ιδιοκτησίας του στον παλαιό αιγιαλό Καλογριάς. Τούτο σημαίνει ότι δεν υπήρχε καν ο τίτλος ιδιοκτησίας, τον οποίο επικαλείτο ο Γενικός Γραμματέας και απαιτεί ο νέος νόμος περί αιγιαλού, για την αναγνώριση στον ιδιώτη κυριότητας επί του δημοσίου κτήματος Καλογριάς!

Και αναρωτιέται εύλογα κανείς: Δικαιολογείται άγνοια νόμου σε επίπεδο Γενικού Γραμματέα; Ή αντιστρέφοντας το ερώτημα: Είναι ποτέ δυνατόν να ασκεί τέτοιες υπηρεσιακές πιέσεις ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομίας για την αναγνώριση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί της δημόσιας κτήσης, χωρίς να έχει ελέγξει, έστω και στοιχειωδώς, αν για αυτά τα οποία απαιτεί πληρούνται έστω και οι ελάχιστες απαιτήσεις του νόμου;    

Εκτός αυτού, το κτηματολόγιο στην περιοχή Καλογριάς δεν έχει ακόμη καταστεί «λειτουργούν κτηματολόγιο», επομένως ακόμα και αν υπήρχαν εγγραφές για ακίνητα στο όνομα του συγκεκριμένου ιδιώτη στην περιοχή αυτή, θα ήταν απολύτως προσωρινές, χωρίς να μπορούν να απονείμουν οριστικά εμπράγματα δικαιώματα σε οποιονδήποτε.Πέραν αυτών, ο ιδιώτης έχει ξεκινήσει και δικαστική διεκδίκηση του ακινήτου έχοντας στο μεταξύ παραιτηθεί από το δικόγραφο κλήσεως που άσκησε, επομένως διεκδικεί ως δικό του επίδικο ακίνητο, το οποίο δεν έχει κριθεί τελεσίδικα ότι του ανήκει.

Αξιοσημείωτο είναι επίσηςότι ακόμα και σε αυτό το ανίσχυρο συμβόλαιο του 2004, που προσκομίζει ο ιδιώτης, δεν υπάρχει ταύτιση του αναφερομένου ακινήτου με το διεκδικούμενο εκ μέρους του δημόσιο ακίνητο της Καλογριάς ούτε αδιάκοπη σειρά τίτλων, γεγονός που καθιστά νομικώς αδύνατη τη θεμελίωση οποιουδήποτε εμπράγματου δικαιώματος του ιδιώτη στην έκταση, ενώ καθόλου τυχαίο φαίνεται να είναι και το γεγονός ότι το συμβόλαιο του ιδιώτη έχει συνταχθεί από συμβολαιογράφο με το ίδιο επίθετο με εκείνον, δηλαδή πιθανόν από συγγενή του, δικό του άνθρωπο! 

Ένα ακόμα προβληματικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα που θα ρυθμίσει τις λεπτομέρειες του άρθρου 5 του νέου νόμου περί αιγιαλού (5092/24), η δε διοίκηση αντί να περιμένει ή να επισπεύσει την έκδοσή του, έχει εκδώσει για το θέμα αυτό δύο ερμηνευτικές εγκυκλίους σχεδόν όμοιες μεταξύ τους, οι οποίες ισχύουν παράλληλα κατά τρόπο που προσβάλλει την αρχή της νομιμότητας και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, με τις οποίες το Υπουργείο όχι μόνο έχει μη νομίμως υποκαταστήσει το προεδρικό διάταγμα, αλλά καταργεί ακόμα και συνταγματικά δικαιώματα, αφού με αυτές διαγράφονται αιγιαλοί από τη δημόσια κτήση και καταργούνται υποχρεωτικά οι σχετικές δίκες του δημοσίου για τη διεκδίκηση των ακινήτων του! Επισημαίνεται ότι οι Εγκύκλιοι είναι εσωτερικά έγγραφα της διοίκησης που δεν δημοσιεύονται στο ΦΕΚ ή αλλού και ως εκ τούτου απαγορεύεται τόσο η θεμελίωση όσο και η κατάργηση συνταγματικών δικαιωμάτων με αυτές, όπως η ιδιοκτησία, η έννομη προστασία, το περιβάλλον κ.λπ.

Ακόμα μεγαλύτερη ήταν η έκπληξή μας όταν ανακαλύψαμε ότι το δημόσιο ακίνητο ΑΒΚ 32 στο οποίο ανήκει ο παλαιός αιγιαλός και η έκταση που διεκδικεί ο ιδιώτης, είχαν πλέον μεταβιβαστεί κατά πλήρη κυριότητα από το ΤΑΙΠΕΔ στην ΕΤΑΔ ΑΕ.

Η διαπίστωση αυτή είχε κομβική σημασία για την υπόθεση αφενός επειδή καθιστούσε ακόμα βαρύτερη την αυθαιρεσία του Γενικού Γραμματέα, που συνελήφθη να μεταβιβάζει μέσω των υπηρεσιών του υπουργείου σε ιδιώτη έκταση που πλέον δεν ανήκε κατά κυριότητα στο δημόσιο εν στενή εννοία, και αφετέρου επειδή η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει κρίνει ότι δεν είναι δυνατόν να ασκείται από νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου ή από ιδιώτη η αμιγώς κρατική αρμοδιότητα, που αφορά τη διαχείριση των κοινοχρήστων πραγμάτων, στα οποία περιλαμβάνονται ο αιγιαλός και η παραλία, όχι μόνον ως δημόσια κτήση αλλά κυρίως ως προστατευόμενα περιβαλλοντικά αγαθά (ΣτΕ Ολ 891/2008).

Ειδικά στην περίπτωση της Καλογριάς, επειδή πρόκειται για περιοχή Natura καιΣημαντική Περιοχή για τα Πουλιά (ΣΠΠ) που συνορεύει και με απάτητη παραλία, εφαρμόζεται το άρθρο 196 του ν. 4389/2016 που ορίζει ότι περιοχές με τα ως άνω χαρακτηριστικά εξαιρούνται της μεταβίβασής τους στην ΕΤΑΔ και σε κάθε περίπτωση λογίζονται ότι ανήκουν στη δημόσια κτήση και είναι κοινόχρηστες και ανεπίδεκτες ιδιωτικών δικαιωμάτων. Ωστόσο, εξαίρεση από το καθεστώς αυτό προστασίας εισήγαγε και πάλι ο νέος νόμος για τον αιγιαλό(5092/2024), ορίζοντας ότι η μεταβίβαση στην ΕΤΑΔ παραμένει ισχυρή αν έγινε πριν την 23/4/2019, όπως εν προκειμένω της Καλογριάς, εκτός αν ο φορέας που κατείχε προηγουμένως το προστατευόμενο ακίνητο ζητήσει να ανακληθεί η μεταβίβαση της περιοχής natura στην ΕΤΑΔ και να επανέλθει το δημόσιο ακίνητο σε αυτόν, αλλά και από αυτή τη δυνατότητα ο νόμος έχει εξαιρέσει το ελληνικό Δημόσιο!

Έτσι η μεταβίβαση της Καλογριάς στην ΕΤΑΔ φάνηκε εκ πρώτης όψεως οριστική, ωστόσο στις περιπτώσεις αυτές, σύμφωνα και με τη νομολογία των ανωτάτων δικαστηρίων, υπερισχύει το οικολογικό κριτήριο και η ανάγκη περιβαλλοντικής προστασίας της έκτασης ως δημοσίου & κοινοχρήστου περιβαλλοντικού αγαθού.

Έχοντας διαπιστώσει τη συνδρομή τόσο κρίσιμων ζητημάτων, αποφασίσαμε ότι ήταν επιβεβλημένο να τα θέσουμε υπόψη και του αρμόδιου Εισαγγελέα, καταθέτοντας πριν περίπου έναν μήνα και τη μηνυτήρια Αναφορά μας κατά παντός υπευθύνου για την υπόθεση ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Πατρών, για την εκ μέρους του διερεύνηση τυχόν στοιχειοθέτησης και αξιόποινων πράξεων, ενώ λίγες ημέρες μετά ήρθε και η πρώτη πολύ σημαντική δικαίωση των προσπαθειών μας με τη δημοσίευση της απόφασης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου που έκρινε ότι η περιοχή του παλαιού αιγιαλού της Καλογριάς δεν αποχαρακτηρίζεται από δημόσιο κτήμα.

Τούτο πρακτικά σημαίνει ότι η έκταση εξακολουθεί να έχει χαρακτήρα δημοσίου κτήματος και να υπάγεται στην νομοθεσία περί δημοσίων κτημάτων, όπου ως «δημόσια κτήματα» νοούνται οι εκτάσεις που πριν την απελευθέρωση ανήκαν στους Οθωμανούς και περιήλθαν στο ελληνικό Δημόσιο ως «εθνικές γαίες» ή «εθνικά κτήματα», σήμερα δε αποτελούν τη λεγόμενη «ιδιωτική κτήση» του Δημοσίου, δηλ. δημόσια ακίνητα (εκτάσεις, κτίσματα, γραφεία κ.λπ.), τα οποία το Δημόσιο δύναται να χρησιμοποιεί για την επιτέλεση των σκοπών του ή να τα εκμεταλλεύεται (π.χ. εκμισθώνοντάς τα) με σκοπό να κερδίζει οικονομικό όφελος από τη χρήση τους, σε αντιδιαστολή προς τη «δημόσια κτήση» του Δημοσίου, στην οποία ανήκουν κατά κανόνα τα κοινόχρηστα πράγματα (άρθ. 957 ΑΚ) που δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο ιδιωτικής συναλλαγής και στα οποία μπορεί να παραχωρηθεί μόνο δικαίωμα χρήσεως (π.χ. τραπεζοκαθίσματα σε πλατεία, ξαπλώστρες σε παραλία κ.λπ.), όχι όμως εμπράγματα δικαιώματα (κυριότητα κ.λπ.).

Όπως γίνεται κατανοητό, στον παλαιό αιγιαλό Καλογριάς ως μέρους δημοσίου κτήματος, μπορούν σήμερα να αναγνωριστούν εμπράγματα δικαιώματασε ιδιώτη, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παρ. 12 του άρθρου 5 του ν. 5092/2024, δηλ. διαθέτει νόμιμο τίτλο κυριότητας που αποκτήθηκε πριν τον καθορισμό της έκτασης ως «παλαιού αιγιαλού». Το δε γεγονός ότι η απόφαση της Αποκεντρωμένης επιβεβαιώνει ότι η έκταση εξακολουθεί να παραμένει δημόσιο κτήμα, σημαίνει ότι στο εξής μόνος φορέας που δύναται να παραχωρεί δικαιώματα σε αυτήν είναι το ελληνικό Δημόσιο (και όχι η ΕΤΑΔ ή άλλος φορέας).

Επομένως η πρόσφατη απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης επιβεβαίωσε όσα υποστηρίξαμε εξ αρχής: ότι δηλ. είναι ανεπίτρεπτηη αναγνώριση εμπραγμάτων δικαιωμάτων στον ιδιώτη επενδυτή, αφού ο τίτλος ιδιοκτησίας, δηλ. το συμβόλαιο έτους 2004 που προσκομίζει, είναι μεταγενέστερο του καθορισμού του παλαιού αιγιαλού Καλογριάς που συντελέστηκε το 1985, επομένως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμουκαι μη νομίμως ο Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Περιουσίας επέβαλε στην Κτηματική Υπηρεσία Αχαΐας την αναγνώριση τέτοιων δικαιωμάτων στον συγκεκριμένο ιδιώτη.

Βασική επομένως επιδίωξή μας θα πρέπει να είναι η με κάθε τρόπο αποτροπή της αναγνώρισης εμπραγμάτων δικαιωμάτων στην έκταση και σε κάθε άλλον ιδιώτη στο μέλλον, λόγω του χαρακτήρα της Καλογριάς ως Συνταγματικά κατοχυρωμένου περιβαλλοντικού αγαθού με σπουδαία οικολογική αξία, αφού τα περιβαλλοντικά αγαθά αποτελούν δικαίωμα όλων, συνεισφέρουν στην κοινή ωφέλεια, στην προστασία της ανθρώπινης υγείας, στην αναψυχή, στην οικολογική ισορροπία και στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας του ατόμου και, υπ’ αυτή την έννοια, εκπληρώνουν κατά τον προορισμό τους δημόσια λειτουργία και θα πρέπει να θεωρούνται κοινόχρηστα και ότι ανήκουν στη δημόσια, αναπαλλοτρίωτη περιουσία του Κράτους και όχι στην ιδιωτική, όπως τα «δημόσια κτήματα» τα οποία όπως είδαμε δύνανται να μεταβιβαστούν κατά κυριότητα και σε ιδιώτη. 

Παρόλο επομένως που με την απόφαση της Αποκεντρωμένης κρίθηκε ότι ο παλαιός αιγιαλός Καλογριάς παραμένει δημόσιο κτήμα, η θεώρησή του ως ιδιωτικής (και όχι ως δημόσιας) κτήσης του δημοσίου κατά την παρ. 5 του άρθρου 6 του ν. 5092/2024 παραγνωρίζει την οικολογική σημασία του (ΑΠ Ολ 24/2000, ΑΠ 104/2013, 566/2012, 332/2010, 897/2009, 255/2007, ΣτΕ 465/2009, 1508/2003, 3356, 1129/1999).

Όπως είδαμε, λόγω του αυστηρά προστατευόμενου χαρακτήρα της ως περιοχής Natura, ως Σημαντικής Περιοχής για τα Πουλιά και ως περιοχής που συνορεύει με «απάτητη παραλία», η Καλογριά θα έπρεπε να θεωρείται ότι ανήκει στη δημόσια κτήση και ότι αποτελεί κοινόχρηστη έκταση, ανεπίδεκτη ιδιωτικών δικαιωμάτων (άρθρο 196 του ν. 4389/2016 συνδ. παρ. 5 του άρθρου 6 του ν. 5092/2024).

Ωστόσο και στην περίπτωση αυτή ο ν. 5092/2024 περί αιγιαλού όρισε,όπως είδαμε (παρ. 3 άρθρου 23),ότι αν η μεταβίβαση στην ΕΤΑΔ έγινε πριν την 23/4/2019 παραμένει ισχυρή ακόμα και αν πρόκειται για έκταση με ειδικό καθεστώς προστασίας, εκτός αν ο φορέας που κατείχε προηγουμένως το προστατευόμενο ακίνητο ζητήσει να ανακληθεί η μεταβίβαση του στην ΕΤΑΔ και να επανέλθει το ακίνητο σε αυτόν, αλλά και από τη δυνατότητα αυτή ο νόμος εξαιρεί το ελληνικό Δημόσιο, στο οποίο δεν αναγνωρίζεται τέτοια δυνατότητα!

Για το θέμα αυτό ωστόσο η νομολογία του Αρείου Πάγου και του ΣτΕ έχουν κρίνει ότι υπερισχύει το οικολογικό κριτήριο και η ανάγκη περιβαλλοντικής προστασίας της έκτασης. Ωστόσο επειδή η διάταξη που εξαιρεί το ελληνικό Δημόσιο από τη δυνατότητα ανάκλησης της μεταβίβασης της έκτασης στην ΕΤΑΔ παραμένει σε ισχύ ως διάταξη νόμου, θα πρέπει να επιδιωχθεί η άρση του αποκλεισμού αυτού του Δημοσίου με νέα νομοθετική τροπολογία που θα πρέπει να ψηφιστεί και αυτός είναι επίσης ένας στόχος, στον οποίο θα πρέπει να επικεντρωθούμε.

Ανεξάρτητα δε από την όποια έκβασή της, η μεγάλη επιτυχία της υπόθεσης της Καλογριάς έγκειται στο γεγονός ότι κατάφερε να ενώσει σε ένα κοινό δυναμικό μέτωπο τους σημαντικότερους φορείς της πολιτικής ζωής και της αυτοδιοίκησης του τόπου με την τοπική κοινωνία, τον επιστημονικό κόσμο και τα περιβαλλοντικά κινήματα, πέρα και πάνω από οτιδήποτε τους διχάζει και τους παθητικοποιεί, καταδεικνύοντας ότι κάθε αγώνας για το περιβάλλον είναι μία πράξη βαθιά πολιτική που καθιστά τον άνθρωπο υπεύθυνο ενεργό πολίτη, ικανό να παρεμβαίνει στα κέντρα λήψης αποφάσεων που τον αφορούν και να διαμορφώνει ο ίδιος τη μοίρα του.

Και με αυτές τις σκέψεις, ας θυμηθούμε κλείνοντας την ομιλία αυτή, τα λόγια του κορυφαίου μας ποιητή Οδυσσέα Ελύτη από το Άξιον Εστί: «Μοίρα των αθώων είσαι η δική μου μοίρα!».

Την ώρα ετούτη, στην πατρίδα μας συντελείται μια άνευ προηγουμένου περιβαλλοντική καταστροφή, με την επικράτηση του οικονομικού μοντέλου αθρόας καθυπόταξης της φύσης στην αχαλίνωτη κερδοσκοπία και στον καταναλωτικό τρόπο ζωής. Σε κάθε περιβαλλοντική υποβάθμιση που συντελείται γύρω μας, σε κάθε οικολογική καταστροφή, χιλιάδες αθώα πλάσματα της φύσης, του δάσους, των βουνών, του αέρα, του νερού, αφανίζονται, υποφέρουν, υφίστανται τα αποτελέσματα της ανθρώπινης αλαζονείας και του παραλογισμού. Μένει να νιώσουμε τη μοίρα τους ως δική μας μοίρα και να αναρωτηθούμε σε ποια πλευρά της ιστορίας θέλουμε να μας θυμούνται τα παιδιά μας.

Οι άνθρωποι της Καλογριάς μας έδειξαν τον δρόμο. Ας ευχηθούμε το παράδειγμά τους να εμπνεύσει, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, ακόμα πιο πολλούς!

Συγκεκριμένα:

• Την Τετάρτη 22 Απριλίου στις 19.00 θα πραγματοποιηθεί ενημερωτική εκδήλωση με θέμα «Κλιματική κρίση και ατμοσφαιρική ρύπανση» στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Πάτρας (Φιλοποίμενος 24, 3ος όροφος) με ομιλητές τους καθηγητές του τμήματος φυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών, κ.κ. Ανδρέα Καζαντζίδη και Αθανάσιο Αργυρίου.

Ο κ. Αργυρίου θα μιλήσει με θέμα: «Επίδραση του ανθρώπου στο κλίμα: ακραία φαινόμενα & επιπτώσεις στην υγεία», ενώ ο κ.  κ. Καζαντζίδης θα αναφερθεί στα «Αιωρούμενα σωματίδια στην Πάτρα: μια αποτίμηση των μετρήσεων του δικτύου του Πανεπιστημίου Πατρών»

Στα πλαίσια της ίδια εκδήλωσης θα γίνει Ιστορική αναδρομή στην ίδρυση και λειτουργία της ΟΙΚΙΠΑ τα τελευταία 40 χρόνια. 

• Την Παρασκευή 24 Απριλίου στις 20.30 θα γίνει προβολή της ταινίας «Ο Πάγος και ο Ουρανός» του Λικ Ζακέ, σε συνεργασία με το σύλλογο ΑΣΤΟ στην αίθουσα του ΤΕΕ (Τριών Ναυάρχων 40)

• Το Σάββατο 25 Απριλίου στις 19.00 στο μικρό αμφιθέατρο του π. ΤΕΙ (Κουκούλι) σε συνεργασία με το Θεατρικό Εργαστήρι της Πολυφωνικής θα παρουσιαστεί η θεατρική παράσταση με τίτλο: «Σε τρελό πανικό! Δένδρα-Ψάρια χτυπούν συναγερμό!»

• Την Κυριακή 26 Απριλίου θα πραγματοποιηθεί πεζοπορικός περίπατος στο δάσος της Στροφυλιάς σε συνεργασία με τους «Πεζοπόρους Πάτρας».

• Και τέλος την Πέμπτη 30 Απριλίου θα πραγματοποιηθεί έκθεση φωτογραφίας στα Ψηλαλώνια στα πλαίσια του γιορτασμού της Πρωτομαγιάς, με θέμα: «Τα πουλιά της Ελλάδας»

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΥΣ

Σε ανακοίνωσή της η ΟΙΚΙΠΑ αναφέρει: «Με ιδιαίτερη χαρά αλλά και συγκίνηση καλούμε όλους όσους συμπορεύτηκαν μαζί μας στα μονοπάτια του εθελοντισμού και της κοινωνικής προσφοράς μέσα από την ΟΙΚΙΠΑ ως ιδρυτικά μέλη, μέλη, φίλοι, συνεργάτες και υποστηρικτές, τα τελευταία 40 χρόνια, να πάρουν μέρος στις γενέθλιες εκδηλώσεις μας και ιδιαίτερα στην κεντρική εκδήλωση της Τετάρτης  22 Απριλίου στο Δικηγορικό Σύλλογο».

Σας περιμένουμε όλους

Η συμμετοχή σε όλες τις εκδηλώσεις είναι ελεύθερη για το κοινό.

Για τη συμμετοχή σας στην προβολή της ταινίας και τη θεατρική παράσταση, δηλώστε τη συμμετοχή σας  στο τηλέφωνο 2610-321010 (Δευτέρα, Πέμπτη και Παρασκευή 7.00-9.00 μμ, Τρίτη και Τετάρτη 9.30-11.30 πμ)

Απαντήσεις σε όλα τα κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν το θέμα της επιχειρούμενης παραχώρησης έκτασης 35 στεμμάτων παλαιού αιγιαλού στην παραλία της Καλογριάς σε ιδιώτη, αναμένεται να δώσει η νομική σύμβουλος των φορέων του νομού Σοφία Παυλάκη, κεντρική εισηγήτρια της εκδήλωσης που διοργανώνει η ΟΙΚΙΠΑ την Παρασκευή, 3 Απριλίου 2026, στις 7.00 μμ, στην «Αγορά Αργύρη».

Στην εκδήλωση θα τοποθετηθούν επίσης, ο Δήμαρχος Δυτικής Αχαΐας Γρηγόρης Αλεξόπουλος, ο Πρόεδρος της ΠΕΔΔΕ και Δήμαρχος Καλαβρύτων Αθανάσιος  Παπαδόπουλος, ο Πρόεδρος του ΤΕΕ Ευάγγελος Καραχάλιος, βουλευτές αλλά και εκπρόσωποι φορέων και συλλογικοτήτων που θα παραβρεθούν.

Η πρόσφατη απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου-σύμφωνα με την οποία η παραλία της Καλογριάς παραμένει δημόσιο κτήμα- είναι μια θετική και πολύ σημαντική εξέλιξη, βάζει ακόμη ένα φραγμό στις διεκδικήσεις του ιδιώτη και δικαιώνει πλήρως τις μέχρι τώρα νομικές ενέργειες των φορέων της περιοχής συμπεριλαμβανομένης της μηνυτήριας αναφοράς.

Τίποτα όμως δεν έχει λήξει οριστικά!

Οι διεκδικήσεις του ιδιώτη μπορεί να συνεχιστούν και γι’ αυτό  οι διοργανωτές καλούν τους  ενεργούς πολίτες, τους φορείς και τις συλλογικότητες της περιοχής  να πάρουν  μέρος στην εκδήλωση, να δηλώσουν τη συμπαράταξή τους και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στα σχέδια ιδιωτικοποίησης της παραλίας, περιφρουρώντας το δημόσιο χαρακτήρα της.

Όπως τονίζουν χαρακτηριστικά «ο αγώνας για την υπεράσπιση του Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Κοτυχίου-Στροφυλιάς συνεχίζεται! Επόμενος στόχος,  η οριστική απόρριψη του αιτήματος του ιδιώτη»