Διαβάστε περισσότερα:

ΠΑΡΑΧΩΡΕΙΤΑΙ ΣΕ ΙΔΙΩΤΗ Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΑΛΟΓΡΙΑΣ!

Τις ενστάσεις της για την εφαρμογή του προγράμματος Antinero καταθέτει η ΟΙΚΙΠΑ με δημόσια ανακοίνωσή της, λαμβάνοντας υπόψη την χείριστη και πιλοτική εφαρμογή του ανωτέρω προγράμματος σε δασικές περιοχές της Ηλείας (Καϊάφας)

Για το λόγο αυτό η ΟΙΚΙΠΑ μαζί με άλλες 33 συλλογικότητες και 178 πολίτες από όλη την Ελλάδα, υπέβαλε αναφορά ενώπιον της Επιτροπής Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σχετική με τις παραβιάσεις της νομοθεσίας της ΕΕ στο πλαίσιο της εφαρμογής του προγράμματος Antinero.

Στην ανακοίνωσή της η ΟΙΚΙΠΑ επισημαίνει:

Μετά την πρόσφατη επιστολή του Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας και Πολιτικής Προστασίας κ. Ζαΐμη προς τον Γενικό Γραμματέα Δασών του Υπουργείου Περιβάλλοντος, όπου αιτείται την χρηματοδότηση από τον προϋπολογισμό του Προγράμματος Antinero 2025 προκειμένου να συνεχιστεί η εφαρμογή του και στο νομό Αχαΐας, η ΟΙΚΙΠΑ ζητά την ορθολογική εφαρμογή του στα δάση μας και ιδιαιτέρως στο Δάσος -στολίδι της Αχαΐας-  Στροφυλιάς, τμήμα του -θησαυρού Βιοποικιλότητας της Πελοποννήσου- Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς.

Αν κρίνουμε από την πιλοτική εφαρμογή στην Ηλεία, η αντίληψη που φαίνεται να διέπει τον σχεδιασμό και την εκτέλεση του προγράμματος ΑΝΤΙΝΕΡΟ, πανελλαδικά, είναι η βαρύτατα εσφαλμένη αντίληψη του δάσους ως ΚΥΡΙΩΣ συνόλου από δέντρα.  Έτσι αγνοείται  η σημασία του υπορόφου από θάμνους και πόες και δεν γίνεται ΚΑΜΙΑ αναφορά στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην πανίδα που διαβιεί και εξαρτάται απολύτως για εξασφάλιση θώκου και τροφής από τον υπόροφο αυτόν.

Η ΣΑΡΩΤΙΚΗ καταστροφή της βλάστησης του υπορόφου, η μέθοδος δηλαδή που χρησιμοποιήθηκε στην εν λόγω περιοχή, αποτέλεσε βαρύ πλήγμα ιδίως για την άγρια μικροπανίδα (έντομα, μικρά θηλαστικά, πουλιά, αμφίβια και ερπετά), αποδομούν την τροφική αλυσίδα των ανωτέρων ιπταμένων κι εδαφόβιων θηρευτών τους, επιφέροντας καίριο πλήγμα στην Βιοποικοιλότητα των  οικοσυστήματων.

Οι μελέτες που ανατέθηκαν κι  εγκρίθηκαν από το ίδιο το ΥΠΕΝ, εφαρμόσθηκαν μέσω του ANTINERO από τα τοπικά Δασαρχεία, χωρίς να προβλέπουν τίποτα για τις επιπτώσεις στην άγρια πανίδα και την προστατευόμενη χλωρίδα.

Δηλαδή, το δάσος αντιμετωπίζεται  ως «άθροισμα δέντρων» που αξίζουν να προστατευτούν και όχι όπως το ορίζει η σύγχρονη περιβαλλοντική επιστήμη, δηλαδή ως αλληλεξαρτώμενο σύνολο χλωρίδας και πανίδας, ως βιοκοινότητα.

Είναι σαφές ότι δεν επιδιώκουμε τη ματαίωση ενός ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ, διότι η πρόληψη των πυρκαγιών είναι στόχος απαραίτητος,  αλλά την ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ εφαρμογή ενός ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ με στόχο την προστασία όλων των ειδών των οικοτόπων.

Ζητάμε:

– ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ  ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΠΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΜΕ ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ, όπου το έργο είναι σε εξέλιξη ΤΩΡΑ,

–  ΕΚΠΟΝΗΣΗ  ΜΕΛΕΤΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ με σκοπό την εφαρμογή σε νέες περιοχές, επί της Βιοποικιλότητας  για κάθε προστατευόμενο είδος και για όσο χρονικό διάστημα απαιτείται, πριν την εφαρμογή προγραμμάτων τέτοιας ευρείας επέμβασης στον δασικό υπόροφο με ρητές έγγραφες απαιτήσεις προς τους μελετητές να δίνουν τη δέουσα προσοχή και στην πανίδα,

–  ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΙ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ΣΕ ΔΑΣΗ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ όπως αυτά με αμμοθινικό ή υγροτοπικό υπόστρωμα ή άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπως το δάσος της Στροφυλιάς,  για τη διατήρηση των οικολογικών «θώκων»/ενδιαιτήματα, για την διατήρηση και προστασία της άγριας  πανίδας. Ειδικά στα παράκτια  οικοσυστήματα ιδιαίτερη μέριμνα στην περίοδο της αναπαραγωγής με απαγόρευση των τροχοφόρων. 

Δεδομένου ότι το πρόγραμμα επηρέασε και συνεχίζει να επηρεάζει τα δασικά οικοσυστήματα πρακτικά όλης της χώρας,

Καλούμε την Διεύθυνση Δασών Αχαΐας, την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση να επιβλέπει τις μελέτες, να εγκρίνει αυτές σύμφωνα με την νομοθεσία και να εκτελεί το έργο πρόληψης των πυρκαγιών, χωρίς να προκαλούνται  βαριά πλήγματα κατά της άγριας πανίδας και προστατευόμενης χλωρίδας, εξευτελίζοντας έτσι την περιβαλλοντική νομοθεσία.

ΝΑΙ στην πρόληψη των πυρκαγιών

ΕΝΙΣΧΥΣΗ των μέσων επιτήρησης και άμεσης παρέμβασης στο δάσος της Στροφυλιάς

ΟΧΙ στην υποβάθμιση της βιοποικιλότητας, ιδίως με εκατόμβες της πανίδας.

ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΤΗΣ ΟΙΚΙΠΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ Δ. ΕΛΛΑΔΑΣ

Στο καλάθι των αχρήστων πετάγονται για μια ακόμη φορά οι περιβαλλοντικές αξίες και η νομοθεσία που τις διέπει, από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, η οποία δίνει παράταση λειτουργίας στη Λατομική Ζώνη Αράξου, στο όνομα της παραγωγής αδρανών υλικών

Με απόφασή του Αντιπεριφερειάρχη βιώσιμης ανάπτυξης, ενέργειας, χωροταξίας και περιβάλλοντος, που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΠΔΕ/ΓΑΕΠ/41249/104) και μετά από 14 χρόνια παρατάσεων που δόθηκαν για την ομαλή αποκατάσταση του τοπίου, καθορίζει εκ νέου Λατομική Περιοχή στα Μαύρα Βουνά Αράξου έκτασης 1207 στρεμμάτων.

Στην απόφαση αναφέρεται ότι η αρμόδια Επιτροπή δεν βρήκε καμιά άλλη κατάλληλη περιοχή, παρότι υπάρχει πλέον δυνατότητα χωροθέτησης, όπως αναφέρεται και στην ίδια την απόφαση, και σε μικρότερες των 1000 μέτρων αποστάσεις από μικρούς ή φθίνοντες οικισμούς.

Η Απόφαση αυτή αγνοεί εντελώς το γεγονός ότι η περιοχή περιβάλλεται από Α΄ Ζώνη Προστασίας της Φύσης του Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Κοτυχίου-Στροφυλιάς, και ότι σύμφωνα με την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη στην οποία βασίστηκε η ίδρυση του Εθνικού Πάρκου, μετά  από μια μεταβατική περίοδο δύο ετών η Λατομική Ζώνη όφειλε να κλείσει ως ασύμβατη με Α΄ Ζώνη προστασίας της Φύσης. Παραβλέπεται επίσης το γεγονός ότι οι νόμοι βάσει των οποίων δίνονταν οι παρατάσεις λειτουργίας προέβλεπαν τον τερματισμό της λειτουργίας της με τη λήξη τους.

Η Οικολογική Κίνηση Πάτρας θεωρώντας ότι η συνέχιση της λατομικής δραστηριότητας στα Μαύρα Βουνά αποτελεί ένα ακόμη πλήγμα στην ακεραιότητα των βιοτόπων του Εθνικού Πάρκου Κοτυχίου-Στροφυλιάς, άσκησε το δικαίωμα προσφυγής στον Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δ. Ελλάδας, Ιονίου και ζήτησε την ανάκληση της και τον καθορισμό Λατομικής Ζώνης στην Αχαΐα, εκτός προστατευόμενων περιοχών.

Τα Μαύρα Βουνά είναι αναπόσπαστο τμήμα της ποικιλότητας βιοτόπων που συγκροτούν και δίνουν μοναδική περιβαλλοντική αξία στο Εθνικό μας Πάρκο.  Η συνέχιση της «κατεδάφισής» τους είναι απαράδεκτη, λύσεις νόμιμες για τα αδρανή μπορεί και πρέπει να ανευρεθούν, εκτός των προστατευόμενων περιοχών.

Έχουμε συνηθίσει τις τελευταίες δύο – τρεις δεκαετίες κάθε έτος που περνάει να είναι το ζεστότερο, ή σχεδόν, που κατεγράφη ποτέ. Επιπλέον ειδήσεις, όπως μεγαπυρκαγιές που κρατάνε βδομάδες ή μήνες να καταστρέφουν δάση που δεν είχαν καεί ποτέ, ή να μαθαίνουμε την οριστική εξαφάνιση ειδών, με πιο πρόσφατο την λεπτομύτα, ένα όμορφο παρυδάτιο πουλί, ή τις αποφάσεις ισχυρών ηγετών για επιστροφή στις εξορύξεις ορυκτών καυσίμων.

Αλλά δεν είναι όλα μαύρα. Υπήρξαν μέσα στο 2024 και ειδήσεις, συνδεδεμένες μάλιστα με ορθές επιλογές πολιτικής ή αγώνες περιβαλλοντικών οργανώσεων, ακτιβιστών και επιστημόνων που έκαναν να χαμογελάσουμε και να ενθαρρυνθούμε.

Ας τις δούμε, όπως τις παρουσίασε το ΒΒC.

Το τέλος του άνθρακα στο Ηνωμένο Βασίλειο

Το Ηνωμένο Βασίλειο έκλεισε τον τελευταίο του σταθμό ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα το 2024. Ήταν μια συμβολική στιγμή, καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που χρησιμοποίησε άνθρακα για τη δημόσια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και το ορυκτό καύσιμο αποτέλεσε την απαρχή της βιομηχανικής επανάστασης. Στις 30 Σεπτεμβρίου οι τουρμπίνες του σταθμού παραγωγής ενέργειας Ratcliffe-on-Soar στο Nottinghamshire σίγησαν και οι καμινάδες του σταμάτησαν να βγάζουν καπνούς. Ίσως παράγει μπαταρίες στο μέλλον.

Ένα παγκόσμιο κύμα πράσινης ενέργειας

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αυξάνονται ραγδαία σε όλο τον κόσμο. Στις ΗΠΑ, η παραγωγή αιολικής ενέργειας σημείωσε ρεκόρ τον Απρίλιο, ξεπερνώντας την παραγωγή από άνθρακα. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (ΔΟΕ) αναμένει ότι ο κόσμος θα προσθέσει 5.500 GW ισχύος ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μέχρι το 2030 και ότι η παγκόσμια ισχύς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα αυξηθεί κατά 2,7 φορές σε σύγκριση με το 2022, υπολειπόμενη ελαφρώς του στόχου του ΟΗΕ για τριπλασιασμό της ισχύος μέχρι το 2030. Μέχρι το τέλος αυτής της δεκαετίας, με πρωτοπόρο την Κίνα, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας πρόκειται να καλύψουν σχεδόν το ήμισυ του συνόλου της ηλεκτρικής ενέργειας.

Πανίδα και χλωρίδα αποκτούν νομική προσωπικότητα

Το 2021 η κυβέρνηση του Ισημερινού [Εκουαδόρ] εξέδωσε μια απόφαση-ορόσημο, σύμφωνα με την οποία η εξόρυξη στο δάσος Los Cedros παραβιάζει τα δικαιώματα της φύσης. Το δάσος Los Cedros στο βόρειο Εκουαδόρ είναι μια μοναδική τοποθεσία με πλούσια τροπική βλάστηση, η οποία φιλοξενεί πάνω από 400 είδη πτηνών. Μια άλλη απόφαση στον Ισημερινό ανέφερε ότι η ρύπανση παραβίασε τα δικαιώματα του ποταμού Machángara που διασχίζει την πρωτεύουσα Κίτο.

Επίσης, στη Νέα Ζηλανδία, οι κορυφές του Εθνικού Πάρκου Egmont – που μετονομάστηκε σε TePapakura o Taranaki – αναγνωρίστηκαν ως «προγονικά βουνά» και έγιναν από κοινού νομικό πρόσωπο, γνωστό ως TeKāhuiTupua.

Στη Βραζιλία, ένα μέρος του ωκεανού απέκτησε νομική προσωπικότητα, με την παράκτια πόλη Linhares να αναγνωρίζει τα κύματά της ως «ζωντανά όντα», παρέχοντάς τους το δικαίωμα στην ύπαρξη, την αναγέννηση και την αποκατάσταση. Εν τω μεταξύ, μια νέα συνθήκη, που διαμορφώθηκε από τους ηγέτες των ιθαγενών του Ειρηνικού είδε τις φάλαινες και τα δελφίνια να αναγνωρίζονται επίσημα ως «νομικά πρόσωπα».

Μια νέα ωκεάνια προστατευόμενη περιοχή

Στον Βόρειο Ατλαντικό ανακοινώθηκε μια νέα θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή από τις Αζόρες. Όταν δημιουργηθεί, θα είναι η μεγαλύτερη στην περιοχή, καλύπτοντας το 30% της θάλασσας γύρω από το πορτογαλικό αρχιπέλαγος. Το ήμισυ της προστατευόμενης περιοχής των 111.000 τετραγωνικών μιλίων (287.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων) θα είναι «πλήρως προστατευόμενη», χωρίς αλιεία ή άλλη εξόρυξη φυσικών πόρων, σύμφωνα με την πρωτοβουλία. Η άλλη μισή θα είναι «ιδιαίτερα προστατευόμενη».

Συνολικά όμως, μόλις το 2,8% των παγκόσμιων ωκεανών προστατεύεται αποτελεσματικά, σύμφωνα με έκθεση του Bloomberg Philanthropies Ocean Initiative.

Μικρότερη η αποψίλωση του δάσους του Αμαζονίου

Η αποψίλωση των δασών στον Αμαζόνιο της Βραζιλίας μειώθηκε σε χαμηλό εννέα ετών το 2024, μειούμενη κατά περισσότερο από 30% τους 12 μήνες έως τον Ιούλιο, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε το εθνικό ινστιτούτο διαστημικών ερευνών της Βραζιλίας, INPE. Περίπου 2.428 τετραγωνικά μίλια (6.288 τετραγωνικά χιλιόμετρα) του τροπικού δάσους καταστράφηκαν, μια έκταση μεγαλύτερη από το μέγεθος της αμερικανικής πολιτείας Delaware.

Αν και η έκταση αυτή εξακολουθεί να είναι τεράστια, πρόκειται για τη χαμηλότερη ετήσια απώλεια από το 2015 μέχρι σήμερα, κάτι που πιστώνεται στην κυβέρνηση τουΛούλα ντα Σίλβα. Η αποψίλωση των δασών μειώθηκε παρά το γεγονός ότι οι πυρκαγιές στον Αμαζόνιο της Βραζιλίας αυξήθηκαν σχεδόν 18 φορές κατά την ίδια χρονική περίοδο μετά από μια ιστορική ξηρασία.

Οι προσπάθειες των ιθαγενών αποδίδουν καρπούς

Στην Καλιφόρνια, η άγρια πανίδα της περιοχής ξαναγυρνάει μετά από τις προσπάθειες της φυλής των ιθαγενών Αμερικανών Yurok. Το 2024, αυτό κορυφώθηκε με την επιστροφή του σολομού στον ποταμό Κλάμαθ. Μετά από διακοπή 100 ετών, τα ψάρια εντοπίστηκαν στη λεκάνη του ποταμού Κλάμαθ στο Όρεγκον, μετά από την απομάκρυνση ενός φράγματος. Τον Αύγουστο, το τελευταίο από τα τέσσερα φράγματα αφαιρέθηκε – στο μεγαλύτερο έργο αφαίρεσης φράγματος στην ιστορία των ΗΠΑ – μετά από πιέσεις περιβαλλοντολόγων και φυλών.

Οι καλές αυτές ειδήσεις δεν πρέπει βέβαια να εκτρέπουν την προσοχή από την μεγάλη εικόνα: η κλιματική αλλαγή ΔΕΝ έχει ακόμη μπει σε φάση ελέγχου και η βιοποικιλότητα περιορίζεται με πρωτοφανή στην ιστορία της Γης ρυθμό. Αλλά οι όποιες επιτυχίες είναι απαραίτητες, γιατί δείχνουν ότι, αν υπάρχει τόλμη, διεθνής συνεργασία, αποφυγή της κοντόφθαλμης απληστίας απέναντι στη φύση, είναι δυνατό να πετύχουμε τη μετάβαση από το «κατακυριεύουμε την Γην» στο «ζούμε αρμονικά με τα άλλα είδη στο μοναδικό γνωστό ζωντανό πλανήτη».

Γιώργος Κανέλλης

«Η προστασία και ταυτόχρονα η ανάδειξη του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού όρους, έπειτα από χρόνια προσπαθειών και ωρίμανσης μελετών, μπαίνει σε φάση υλοποίησης σημαντικών παρεμβάσεων». Τα παραπάνω ανέφερε μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο βιολόγος – περιβαλλοντολόγος της διεύθυνσης Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Πρασίνου του Δήμου Πατρέων, Κωνσταντίνος Κωνσταντακόπουλος.

 Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά, «με ευθύνη της διεύθυνσης εξασφαλίστηκε η χρηματοδότηση για έργα που θα αποτελέσουν σημαντικές υποδομές για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, της αναψυχής των πολιτών και της πεζοπορίας στο βουνό της Πάτρας. Το Παναχαϊκό όρος βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση από την πόλη της Πάτρας και θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί ένα περιαστικό πάρκο της Πάτρας».

Σύμφωνα, λοιπόν με όσα είπε ο κ. Κωνσταντακόπουλος, «τώρα έχουμε δύο χρηματοδοτήσεις, η μία από τον Οργανισμό Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α.) και η άλλη, από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, οι οποίες αφορούν έργα και δράσεις που εξυπηρετούν τρεις άξονες» και προσθέτει:

 «Ο πρώτος άξονας, είναι ο άξονας της προστασίας, γιατί θα τοποθετηθούν παρατηρητήρια για την πυρανίχνευση, ώστε να υπάρχει παρακολούθηση κατά την αντιπυρική περίοδο για τον έγκαιρο εντοπισμό κάποιας πυρκαγιάς στο Παναχαϊκό. Επίσης, με την ενδυνάμωση κάποιων δράσεων ενημέρωσης πιστεύω ότι οι πολίτες θα είναι πιο ευαισθητοποιημένοι και θα υπάρξει καλύτερη αντιμετώπιση των όποιων οχλήσεων και πιέσεων υπάρχουν στη βιοποικιλότητα του Παναχαϊκού».

Ανάπτυξη δράσεων αναψυχής

Ο δεύτερος άξονας, σημειώνει, «σχετίζεται με την ανάδειξη και την ανάπτυξη δράσεων αναψυχής και πεζοπορίας στο Παναχαϊκό» και, συνεχίζει: «Αρχικά θα γίνουν τρεις χώροι δασικής αναψυχής, όπως προβλέπεται από τη σύμβαση με τον Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α., σε περιοχές με υψόμετρο άνω 500 μέτρων. Ως εκ τούτου λοιπόν θα δίνεται η δυνατότητα στον πολίτη να φθάνει με το αυτοκίνητό του, σε περίπου 20 λεπτά από την Πάτρα, σε ένα χώρο δασικής αναψυχής, όπου εκεί θα μπορεί να θαυμάσει τη θέα, να απολαύσει το περιβάλλον και να ηρεμήσει σε ένα πραγματικά παρθένο βουνό».

Μάλιστα, όπως υπογραμμίζει σε αυτό το σημείο, «το Παναχαϊκό όρος, παρότι βρίσκεται δίπλα από την Πάτρα, είναι ακόμα ένα παρθένο βουνό, αφού δεν έχει υποστεί μεγάλες ζημιές από τον άνθρωπο». Ακόμη, θα χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης και το υπουργείο Περιβάλλοντος το δίκτυο 16 πεζοπορικών διαδρομών, μήκους 78 χιλιομέτρων. «Στα μονοπάτια αυτά, τα οποία έχουν ήδη χαραχθεί, θα γίνει αποκατάσταση, θα τοποθετηθεί σήμανση και θα υπάρξουν τεχνικές βελτιώσεις και καθαρισμός, ενώ σε έξι σημεία του πεζοπορικού δικτύου θα δημιουργηθούν χώροι δασικής αναψυχής με καθιστικά, κιόσκια, τραπεζόπαγκους κ.ο.κ.

Ακόμη, «αυτά τα πεζοπορικά μονοπάτια, τα οποία είναι διαβαθμισμένα ως προς τη δυσκολία τους, θα μπορούν να τα εξερευνήσουν, τόσο οι πολίτες ή ομάδες πολιτών, όσο και οι πιο εξειδικευμένες ομάδες, δηλαδή οι ορειβατικοί πεζοπόροι. Όλες αυτές οι ομάδες», συνεχίζει, «θα μπορούν πλέον να πεζοπορήσουν με οργανωμένο τρόπο, δηλαδή σε μονοπάτια με σήμανση και καθαρισμένα, όπου θα υπάρχει ασφάλεια, αφού σε κάποια σημεία, που υπάρχει κάποιος κίνδυνος, θα τοποθετηθούν κουπαστές και γεφυράκια. Ως εκ τούτου διασφαλίζεται το κομμάτι της ανάδειξης και της αναψυχής, που θα φέρει οπωσδήποτε αύξηση της επισκεψιμότητας στο Παναχαϊκό από τους πολίτες της Πάτρας».

Πώς θα γίνει η επιλογή των χώρων αναψυχής

Ας σημειωθεί ότι η επιλογή των χώρων αναψυχής θα γίνει με βάση τις κατευθύνσεις του Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α. και του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, τις προτάσεις και τη διαβούλευση με τις τοπικές ορεινές κοινότητες, σε συνδυασμό με το δρόμο Ζάστοβα – Κοκκινόβρυση, που ήδη κατασκευάζεται, και τους άλλους υφιστάμενους δρόμους πρόσβασης στο Παναχαϊκό. Επίσης, «το γεγονός ότι η Πάτρα είναι μία πολύ μεγάλη πόλη, που συνδέεται με τους μεγάλους οδικούς άξονες, της δίνει την δυνατότητα να μπορεί να προσελκύει ορειβατικούς συλλόγους από άλλες περιοχές, καθώς και μεμονωμένες ομάδες, που θα θέλουν να επισκεφθούν το Παναχαϊκό όρος».

   «Ο τρίτος άξονας, που για μας είναι πάρα πολύ σημαντικός, είναι το κομμάτι της ευαισθητοποίησης και της ενημέρωσης. Με την προγραμματική σύμβαση, που έχουμε συνάψει με τον Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α., το κέντρο πληροφόρησης στην περιοχή Πουρναρόκαστρο του Παναχαϊκού, το οποίο λειτουργεί φέτος για 14^ο χρόνο, θα ανακαινιστεί πλήρως με σύγχρονο ψηφιακό εξοπλισμό εικονικής πραγματικότητας και σύγχρονο εκπαιδευτικό υλικό. Αυτό σημαίνει ότι θα εξυπηρετεί καλύτερα τις ανάγκες των επισκεπτών, αλλά θα προσελκύσει και μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών.

   Ακόμη, θα υπάρχει μία κινητή έκθεση, αρκετά μεγάλη, της περιοχής Natura 2000 του Παναχαϊκού, η οποία θα πηγαίνει σε γειτονικές περιοχές, ώστε να γίνει ευρύτερα γνωστό το Παναχαϊκό και οι ομορφιές του. Παράλληλα, θα παραχθεί νέο πληροφοριακό υλικό και θα επικαιροποιηθεί το λεύκωμα που είχαμε δημιουργήσει το 2007».

 «Όλα αυτά τα έργα και οι δράσεις εξυπηρετούν τους τρεις άξονες που προανέφερα, με βάση συγκεκριμένη αντίληψη για το Παναχαϊκό, διότι θεωρούμε πως, όταν υπάρχουν ενημέρωση και δράσεις προώθησης, υπό την προϋπόθεση ότι εξυπηρετούν μία βιώσιμη αντίληψη, τότε έχουμε πολλαπλά θετικά αποτελέσματα για την τοπική κοινωνία, αλλά κυρίως για το ίδιο το βουνό και το οικοσύστημα».

 Όμως, όπως σημειώνει, «εάν η αντίληψη της προώθησης είναι η αγοραία, δηλαδή να μην προσέξουμε το πώς αντιμετωπίζουμε τον τρόπο της επισκεψιμότητας, τότε τα αποτελέσματα θα είναι αρνητικά».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ημερίδα για τις επιπτώσεις του προγράμματος «Antinero» στα δασικά οικοσυστήματα διοργάνωσε το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, στις 7 Οκτωβρίου, στην Αθήνα. Κατά τη διάρκεια της ημερίδας έγινε μεταξύ άλλων και εκτενής αναφορά στις καταγγελίες της ΟΙΚΙΠΑ για την καταστροφική επέμβαση του προγράμματος στα δάση Καϊάφα και νότιας Στροφιλιάς στην Ηλεία.

«Οι “καθαρισμοί” δασικών οικοσυστημάτων και η διάνοιξη μεικτών αντιπυρικών ζωνών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του προγράμματος Antinero, το οποίο έχει διακηρυγμένο στόχο την προστασία από τις πυρκαγιές, μειώνουν την ανθεκτικότητα των δασών απέναντι στην κλιματική κρίση. Επίσης υλοποιούνται χωρίς επιστημονικό σχεδιασμό, χωρίς να έχει προηγηθεί η προβλεπόμενη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης, με ad hoc αναθέσεις, τη στιγμή που ο ρόλος της δασικής υπηρεσίας στον σχεδιασμό συρρικνώνεται ολοένα και περισσότερο».

Τα παραπάνω επισήμανε, μεταξύ άλλων, η πρόεδρος του Επιμελητηρίου και αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας ε.τ. Μαρία Καραμανώφ.

Πολλά τα κομβικά ερωτήματα στην ημερίδα:

• Με ποιο νομικό πλαίσιο διεξάγεται η σχεδίαση και ανάθεση των σχετικών έργων;
• Με ποια διαδικασία διαπιστώνεται η συμφωνία τους με τις αρχές της δασικής οικολογίας και οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις των επεμβάσεων στα δασικά οικοσυστήματα και στην υπόροφο βλάστηση των δασών της χώρας;
• Με ποια κριτήρια μεταφέρθηκε στο πρόγραμμα Antinero το σύνολο σχεδόν των πιστώσεων του κρατικού προϋπολογισμού, που είχαν διατεθεί για το εθνικό σχέδιο αναδασώσεων, το οποίο έτσι ματαιώθηκε;
• Και, τέλος, πώς εντάσσονται τα έργα αυτά στον συνολικό σχεδιασμό δασικής πυροπροστασίας που ισχύει σήμερα στη χώρα;

Οι απλές δασοτεχνικές μελέτες, βάσει των οποίων υλοποιούνται σήμερα τα έργα του προγράμματος Antinero, δεν αρκούν, τόνισε η κ^α. Σοφία Παυλάκη, δικηγόρος παρ’ ΑΠ, MΔΕ Δασική & Περιβαλλοντική πολιτική, υπ. Δρ. Παν/μίου Αιγαίου, μέλος Επιστημονικού Συμβουλίου Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος & Βιωσιμότητoς, και επισήμανε ότι «δεν αποκλείεται η στοιχειοθέτηση ακόμα και πολιτικής, πειθαρχικής και ποινικής ευθύνης των αρμοδίων οργάνων της διοίκησης για παραβάσεις που αφορούν τη μη τήρηση ή την πλημμελή τήρηση της νομοθεσίας».

«Βίαιη και αυθαίρετη επέμβαση»

Για «απογοητευτικά» στις περισσότερες των περιπτώσεων αποτελέσματα από την υλοποίηση του Antinero μίλησε ο δρ. Γεώργιος Καρέτσος, δασολόγος, τ. ερευνητής του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων (ΙΜΔΟ). «Ελάχιστες θετικές επεμβάσεις εκφράζουν τις αποκλίσεις από τον κανόνα της βίαιης και αυθαίρετης επέμβασης», σημείωσε. Επεμβάσεις σαν αυτές που κατά κανόνα πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του Antinero «δεν αποτελούν συνήθη δασική πρακτική και εγείρουν ερωτήματα νομιμότητας. Εφόσον, επιπλέον, δεν υπάρχουν διαχειριστικές μελέτες, ποιον στόχο εξυπηρετούν οι καθαρισμοί αυτού του τύπου;».

Καθώς τέτοιες δυναμικές επεμβάσεις «ξεφεύγουν από κάθε επιστημονικό σχεδιασμό», μπορεί να δημιουργήσουν πλείστα προβλήματα. Μεταξύ άλλων, τα αποκαλυμμένα εδάφη «θα καθίστανται περισσότερο ξηροθερμικά και περισσότερο ευδιάβρωτα». Επισήμανε ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, εκτός από τη βλάστηση, και οι άλλες μορφές ζωής που συναποτελούν τη δασοβιοκοινότητα. «Τα δάση δεν είναι κήπος και τίποτε σ’ αυτά δεν αποτελεί ζιζάνιο για να αφαιρεθεί».

Τέλος, καθώς δεν υπάρχει εμπειρία στη διαχείριση τέτοιων δασών, ο δρ. Καρέτσος πρότεινε τη διεξαγωγή διεθνούς συνεδρίου με συμμετοχή όλων των μεσογειακών χωρών, «όπου θα αναπτυχθούν επιστημονικές απόψεις σύγχρονης διαχείρισης και καλές πρακτικές εφικτές στην εφαρμογή και στην ιδιομορφία που παρουσιάζει η χώρα μας και το μέτρο να αποσυρθεί προς το παρόν. Η σπουδή της εφαρμογής γεννά πλήθος άλλων ερωτηματικών εκτός της προχειρότητας».

«Συζητάμε αν το βασικό πρόγραμμα προστασίας των δασών καταστρέφει τα δάση!»

Στην έκπληξή της για το μέγεθος του προβλήματος, που της αποκαλύφθηκε μέσα από την έρευνα, αναφέρθηκε η δημοσιογράφος της Popaganda και των Reporters United Δέσποινα Παπαγεωργίου. Θεωρεί αξιοσημείωτο πώς συνέκλιναν οι μαρτυρίες στο ότι οι επεμβάσεις Antinero δημιουργούν «αισθητικές παρωδίες». «Γιατί αισθητική και πολιτική είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Η φύση ορίζει την αισθητική, είναι η ίδια αισθητική. Τα γεννήματά της δεν μπορούν ποτέ να είναι ακαλαίσθητα – παρά μόνο ως σπάνιες εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Η ασχήμια, η δυσαρμονία, είναι κυρίως ανθρώπινο δημιούργημα. Και η πολιτική που δεν σέβεται τη φύση δεν μπορεί παρά να είναι ακαλαίσθητη».

Τόνισε ότι το ΥΠΕΝ δεν έχει απαντήσει μέχρι σήμερα στα δημοσιογραφικά ερωτήματα που εστάλησαν. Κατέληξε πως «ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα της κλιματικής αλλαγής, στον Μεσογειακό Νότο, είμαστε εμείς σήμερα εδώ και αναγκαζόμαστε να συζητάμε, τι; Αν το βασικό πρόγραμμα της χώρας για την προστασία του δάσους καταστρέφει τελικά το ίδιο το δάσος! Θα ήταν αστείο, αν δεν ήταν βαθιά λυπηρό. Χωρίς επιστημονικές προδιαγραφές, χωρίς περιβαλλοντικό προέλεγχο, το Antinero, και κάθε Antinero, μετατρέπεται σε ικανή συνθήκη οικολογικής υποβάθμισης των δασών».  

ΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΠΑΤΡΑΣ

Τον ασκό του Αιόλου για το Antinero φαίνεται πάντως πως άνοιξε η πραγματοποίηση της Ημερίδας του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας. Πλέον καταφθάνουν η μία μετά την άλλη μαρτυρίες από κάθε γωνιά της Ελλάδας, κι ανοίγουν στόματα δασικών υπαλλήλων και πολιτών. Μια δημόσια συζήτηση που έπρεπε να είχε ξεκινήσει από καιρό, είναι πλέον γεγονός.

Χαρακτηριστική η καταγγελία της Οικολογικής Κίνησης Πάτρας «Εν Αιθρία», η οποία έστειλε στο Επιμελητήριο έγγραφο, επίσημα κοινοποιημένο και στο ΥΠΕΝ, συνοδευόμενο από φωτογραφίες, με θέμα «Η εσφαλμένη εφαρμογή του προγράμματος Antinero έχει βαριά επίπτωση στη βιοποικιλότητα του οικοσυστήματος». Στην επιστολή γίνεται λόγος για πλήρη άγνοια της σημασίας του δασικού υπορόφου και των επιπτώσεων της συλλήβδην αφαίρεσής του σε χλωρίδα και πανίδα κατά το Antinero, όπως αυτό εφαρμόστηκε στα δάση Καϊάφα και νότιας Στροφιλιάς στην Ηλεία. Εκφράζεται δε η απαισιόδοξη πρόβλεψη για την επιβίωση του σπάνιου χαμαιλέοντα της Πελοποννήσου ως μία από τις επιπτώσεις, ενώ γίνεται λόγος για «εκατόμβες της πανίδας».

Μάλιστα, η κ. Παυλάκη επισήμανε στην Ημερίδα ότι η συγκεκριμένη περιοχή είναι αυστηρά προστατευόμενη περιοχή Natura, η οποία είχε καταστραφεί στις πυρκαγιές του 2007. Γι’ αυτήν μάλιστα το ΣτΕ έχει δεχτεί με την ad hoc απόφασή του 1984/2017, ότι «απαγορεύονται επεμβάσεις στο οικοσύστημά του με ερπυστριοφόρα και άλλα βαρέα οχήματα, η δε απομάκρυνση της βιομάζας, η οποία αποτελεί συχνά μια αναγκαιότητα στο πλαίσιο αποκατάστασης περιοχών που επλήγησαν από δασικές πυρκαγιές, θα πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση και υπό το πρίσμα συνολικής οικολογικής διαχείρισης». Κατά το Antinero, σύμφωνα με τα στοιχεία της «Εν Αιθρία», έγινε «εκτεταμένη αποψίλωση με βαρέα οχήματα, που εξαφάνισαν κάθε ίχνος δασικής βλάστησης», τόνισε.

Παρόμοιες μαρτυρίες ελήφθησαν από πολίτες για τον λόφο της Γορίτσας στον Βόλο, από μελισσοκόμους για τον Υμηττό (με χαρακτηριστικά που ταιριάζουν με το Antinero, χωρίς ωστόσο – όπως επισημαίνουν – να γνωρίζουν ποιος έδωσε εντολή για τέτοια ενέργεια). Ερωτήματα προς τους εισηγητές της Ημερίδας έστειλε η διαδικτυακή ομάδα Facebook προάσπισης δέντρων, αστικού και περιαστικού πρασίνου, «Το Κλαδί»: Μεταξύ άλλων, κάτοικος Λυκόβρυσης-Πεύκης ρωτούσε γιατί, κατά την εφαρμογή Antinero στην περιοχή τους, έκοψαν «ζωντανά» πεύκα με κάποια κλίση, ενώ έκοψαν και ζωντανό ξαπλωμένο πεύκο-μνημείο.

Ανάλογες μαρτυρίες κατατέθηκαν και κατά τη διάρκεια της συζήτησης που ακολούθησε τις εισηγήσεις, από κατοίκους διάφορων περιοχών, μεταξύ άλλων της Πεντέλης. 

«Επιστημονικά προβλήματα να μην αντιμετωπίζονται με πολιτικά κριτήρια»

Σήμερα οι επιλογές για τέτοια προγράμματα δεν μπορούν να γίνονται με πολιτικά κριτήρια, όπως παλιά, ζητήματα όπως αυτό της πυροπροστασίας είναι επιστημονικά προβλήματα, συνόψισε κλείνοντας η κ. Καραμανώφ.

«Δεν μπορεί ο αποφασίζων – η κυβέρνηση, ο υπουργός – να κάνει αυτό που νομίζει. Πρέπει να υιοθετήσει τα πορίσματα της επιστήμης», με την ενωσιακή νομοθεσία ειδικά να διασφαλίζει αυτό ακριβώς. «Το πρόγραμμα λοιπόν έχει υπερβεί όλα αυτά κι έχει καταφύγει στην εύκολη λύση της διάσπασης αυτών των έργων σε πολύ μικρά κομμάτια και της ανάθεσής τους κατά παράκαμψη των νομοθετικών υποχρεώσεων».

Κι έπειτα, η επιστήμη σήμερα έχει διαφορετικές θεωρήσεις, συχνά αντικρουόμενες. «Ποιος θα αποφασίσει αν θα υιοθετηθεί η μία ή η άλλη; Ο κάθε εργολάβος; Ο κάθε ανάδοχος;». Αυτά πρέπει να τα λύσει «ρητά, και όχι σιωπηρά» η αρμόδια διοίκηση. «Δεν είναι θέμα του υπουργού ή των συμβούλων του, αλλά μιας ολόκληρης υπηρεσίας η οποία όφειλε να υπάρχει και να είναι σωστά στελεχωμένη για να μπορεί να αποφανθεί».

«Θα πρέπει να προσαρμοστούμε στα νέα καιρικά δεδομένα, γιατί όλα δείχνουν ότι οδηγούμαστε προς νέες καιρικές συνθήκες, όπως αυτές που έχουμε φέτος, οι οποίες σε λίγα χρόνια θα γίνουν μια κανονικότητα».

Αυτά τόνισε, μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο καθηγητής-πρόεδρος του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών και Διευθυντής του Εργαστηρίου Φυσικής της Ατμόσφαιρας, Ανδρέας Καζαντζίδης, σχετικά με τις υψηλές θερμοκρασίες που καταγράφονται αρχές Ιουνίου, στην Ελλάδα.

Παράλληλα, εξηγεί, γιατί πλήττονται από καύσωνες συγκεκριμένες περιοχές της χώρας, όπως η ανατολική Στερεά Ελλάδα, η Θεσσαλία, η ανατολική Πελοπόννησος, κ.α. Ειδικότερα, όπως σημειώνει ο Ανδρέας Καζαντζίδης, «ίσως θα πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε μόνο για τις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά να μιλάμε και για πιο βιομετεωρολογικά δεδομένα, όπως για παράδειγμα ο δείκτης δυσφορίας».  

«Ο δείκτης δυσφορίας δεν έχει σχέση μόνο με το πού φθάνει η θερμοκρασία, αλλά ποιο είναι το ποσοστό της υγρασίας, ποια είναι η ηλιακή ακτινοβολία, ποια είναι τα επίπεδα ρύπανσης από την αφρικανική σκόνη, που, σημειωτέον, είχαμε πολλά φέτος, καθώς και πόση ένταση έχει ο άνεμος, ο οποίος, όταν φυσά, δρα καταπραϋντικά.

Με βάση τα όσα προανέφερα, δεν είναι μόνο οι υψηλές θερμοκρασίες το πρόβλημα, διότι η δυσφορία που προκαλείται από τις υψηλές θερμοκρασίες, έχει σχέση και με άλλους παράγοντες. Άλλωστε, υπάρχει ένας ολόκληρος κλάδος, που λέγεται βιομετεωρολογία, δηλαδή η επίδραση των καιρικών συνθηκών στον ανθρώπινο οργανισμό. Ίσως, λοιπόν, θα πρέπει να συζητάμε για το ποιος είναι ο δείκτης δυσφορίας, δηλαδή, αν, για παράδειγμα, είναι στο κόκκινο, στο πράσινο ή στο κίτρινο και ως εκ τούτου ο κόσμος να αρχίσει σιγά – σιγά να εκπαιδεύεται».

Οι τροπικές νύχτες και η επιβάρυνση του ανθρώπινου οργανισμού

«Η επιβάρυνση του ανθρώπινου οργανισμού έχει να κάνει και με το γεγονός ότι καταγράφονται υψηλές ελάχιστες θερμοκρασίες κατά τις νυχτερινές ώρες. Ναι μεν μεσημβρινές ώρες, όπου οι θερμοκρασίες είναι υψηλές, όλοι μας προσπαθούμε κάπως να προστατευθούμε, αλλά το σημαντικό είναι το πώς διαμορφώνεται η θερμοκρασία τις υπόλοιπες ώρες και κυρίως τη νύχτα. Δηλαδή, είναι σημαντικό η θερμοκρασία να πέφτει τη νύχτα κάτω από τους 25 βαθμούς Κελσίου, διότι όταν τους ξεπερνά, τότε μιλάμε πια για τις λεγόμενες τροπικές νύχτες.

Όταν λοιπόν έχουμε σταθερά υψηλές θερμοκρασίες, δηλαδή 40 βαθμούς το μεσημέρι και 28 με 30 τη νύχτα, τότε η επιβάρυνση στον ανθρώπινο οργανισμό είναι σημαντική. Οι μακροχρόνιες επιπτώσεις από το θερμικό στρες, σύμφωνα με τις στατιστικές, έχουν να κάνουν με ασθένειες, όπως καρδιολογικά προβλήματα, αλλά ακόμα και με θανάτους, για αυτό θα πρέπει να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται».

Οι μετεωρολογικές προγνώσεις πρέπει να επικεντρώνονται στις περιφέρειες

Όσον αφορά στο γεγονός ότι καταγράφονται υψηλότερες θερμοκρασίες στην ανατολική πλευρά της χώρας, συγκριτικά με την δυτική, ο Ανδρέα Καζαντζίδης λέει ότι «αυτό έχει σχέση με την ατμοσφαιρική κυκλοφορία, η οποία ευνοεί τις θερμές αέριες μάζες να κινηθούν προς τις ανατολικές περιοχές, όμως, κάποια άλλη στιγμή θα συμβεί το αντίθετο».

 «Στις περιπτώσεις καύσωνα είναι σε πιο καλή μοίρα οι παραθαλάσσιες περιοχές, σε σχέση με τις ηπειρωτικές και ειδικά τις πεδινές περιοχές, για αυτό και υπάρχουν κάποια hot – spot, ας το πούμε έτσι, όπου οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν πάντα πάρα πολύ ψηλά, όπως είναι οι περιοχές της Βοιωτίας, της Λάρισας, της Σπάρτης, του Άργους, κ.α., αλλά και πιο βόρεια, όπως οι περιοχές της πεδιάδας της Γιαννιτσών και των Σερρών.

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι το γεγονός ότι οι μετεωρολογικές προγνώσεις και οι οδηγίες που δίνονται θα πρέπει να είναι λίγο πιο επικεντρωμένες σε επίπεδο περιφέρειας και όχι να λέμε ότι όλη η χώρα καίγεται από τις υψηλές θερμοκρασίες».

Και τούτο διότι, όπως λέει, «οι πολίτες αρχίζουν να θεωρούν ότι οι προγνώσεις είναι υπερβολικές, όταν δεν επιβεβαιώνονται στις περιοχές, όπου κατοικούν».

Όσον αφορά στο γεγονός ότι οι πολλές πυρκαγιές καταγράφονται σε περιοχές της Στερεάς Ελλάδας, της Εύβοιας, της Πελοποννήσου, της Δυτικής Ελλάδας και νησιών του Ιονίου, ο Ανδρέας Καζαντζίδης σημειώνει: «Υπάρχουν περιοχές όπου έχουν υψηλούς ανέμους και είναι αρκετά ξηρές, αφού δέχονται λιγότερες βροχές, καθ΄ όλη την διάρκεια της χρονιάς.

Παράλληλα, καταγράφονται πάντα σημαντικές διαφορές στις βροχοπτώσεις ανάμεσα στην ανατολική και τη δυτική πλευρά της χώρας, που χωρίζονται από την οροσειρά της Πίνδου και την ορεινή γραμμή στο κέντρο της Πελοποννήσου, δηλαδή από τον Γράμμο μέχρι και τον Ταΰγετο.

Ως εκ τούτου, στη δυτική πλευρά της χώρας καταγράφονται οι περισσότερες βροχοπτώσεις και άρα, υπάρχει περισσότερη υγρασία στο έδαφος, σε αντίθεση με την ανατολική, η οποία είναι πιο ευάλωτη.

Αν τώρα, αυτό το γεγονός συνδυαστεί και με ανέμους, οι οποίοι τον Αύγουστο συνήθως είναι τα μελτέμια που φυσούν από τον Έβρο, όπου πέρυσι είχαμε τις μεγάλες πυρκαγιές, και φθάνουν μέχρι και την Αττική, τότε μπορούμε να πούμε ότι είναι επιβαρυντικό».

Πηγή. ΑΘΗΝΑΪΚΟ-ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Σε ημερίδα για το πρόβλημα της διάβρωσης των ακτών, που έγινε την 29^η Μαΐου, ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Αχαΐας, Φωκίωνας Ζαΐμης γνωστοποίησε ότι έργα, που, όπως γνωρίζουν όσοι παρακολουθούν τις σχετικές εξελίξεις, μελετώνται επί πάνω από δεκαετία, έχουν μπει στο πρόγραμμα για υλοποίηση. Τα έργα αφορούν περιοχές, που ανήκουν στον Δήμο Πατρέων και συγκεκριμένα στις παραλιακές περιοχές Μονοδένδρι – Βραχνέικα – Τσουκαλέικα και Ροΐτικα, καθώς επίσης και στην παράκτια ζώνη Ρίου – Αγίου Βασιλείου. Ακόμα,  έργα στην περιοχή του Καλαμακίου, του Δήμου Δυτικής Αχαΐας, θα αφορούν στην προστασία της ακτής και την τεχνητή αναπλήρωσή της με φυσικά υλικά, ώστε να αντιμετωπιστεί η συνεχιζόμενη διάβρωση.

Στόχος και θέμα της ημερίδας, που πραγματοποιήθηκε στην Κάτω Αχαΐα, ήταν: «Οι παρεμβάσεις που έχουμε χρέος να κάνουμε σήμερα, προλαμβάνοντας το κακό του αύριο».

Από την πλευρά μας σημειώνουμε ότι, σε αντίθεση με την περίπτωση των αντιδιαβρωτικών έργων στην περιοχή της Δ. Αχαΐας, τα οποία έχουν μελετηθεί και συζητηθεί επί χρόνια, τα έργα στην παράκτια ζώνη Ρίου – Αγ. Βασιλείου έχουν εγκριθεί εσπευσμένα ως «διορθωτικές επεμβάσεις», πράγμα που σημαίνει, ουσιαστικά, την αποδοχή τετελεσμένων και την δημιουργία ενός «τείχους» από τσιμέντο πάνω στον αιγιαλό με την ελπίδα (μάλλον φρούδα, εκτιμούμε) ότι θα αντέξει την ισχύ των κυμάτων.

Σημειώνουμε ακόμη ότι στην ημερίδα παρέστησαν η Βουλευτής Ν. Ηλείας και Πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής Διονυσία Αυγερινοπούλου, ο Δήμαρχος Δυτικής Αχαΐας Γρηγόρης Αλεξόπουλος, αντιδήμαρχοι, επιστήμονες εκπρόσωποι του Δικτύου Διάσωσης Ακτής “Save Coast” και άλλων συλλόγων από την Δ. Αχαΐα και την Αιγιάλεια.

Γ. Κ.

Άκρως ενδιαφέροντα, όσο και ανησυχητικά για την κατάσταση των υπόγειων υδάτων στη Δυτική Αχαΐα, ήταν τα συμπεράσματα της εσπερίδας που διοργάνωσε η ΟΙΚΙΠΑ την Τετάρτη 17-4-2024 στην αίθουσα του ΤΕΕ Δ. Ελλάδας, με αφορμή τη συμπλήρωση 38 χρόνων ενεργού δράσης. Η εσπερίδα πραγματεύτηκε το πάντα επίκαιρο θέμα της διαχείρισης του νερού και εστίασε στη «σημασία των λεκανών απορροής ποταμών»

Κατά τη διάρκεια της εσπερίδας έγιναν εισηγήσεις από το μέλος της ΟΙΚΙΠΑ Γιώργο Κανέλλη, για την ανάγκη οικολογικής σοφίας στη διαχείριση των εσωτερικών μας υδάτων και των λεκανών απορροής τους, καθώς και από τους κ.κ Νικόλαο Κατριβέση Δρα Γεωλόγο, στέλεχος της Διεύθυνσης Υδάτων Δυτικής Ελλάδας και Νικόλαο Δεπούντη Αναπληρωτή Καθηγητή του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών.

Ο κ. Κατριβέσης αναφέρθηκε στις δυσκολίες εφαρμογής της οδηγίας 2000/60/ΕΚ που δημιούργησε για πρώτη φορά το πλαίσιο προστασίας των υδατικών πόρων και συνιστά το πιο βασικό θεσμικό εργαλείο που εισάγεται στον τομέα των υδάτων σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και αναφέρθηκε τόσο στα στάδια εφαρμογής της οδηγίας όσο και στις δυσκολίες των υπηρεσιών της Περιφέρειας για την υλοποίηση των στόχων και την εφαρμογή μέτρων προστασίας. Ο κ. Δεπούντης αναφέρθηκε στο σοβαρό πρόβλημα υφαλμύρινσης και νιτρορύπανσης στο υπόγειο υδατικό σύστημα του Λαρισσού ποταμού της Δυτικής Αχαΐας, αλλά και στον τρόπο επίλυση του προβλήματος μέσω του τεχνητού εμπλουτισμού των υπόγειων υδροφορέων.

Στο τέλος διαβάστηκε η τοποθέτηση του Λεονάρδου Τηνιακού Δρ. Γεωλόγου και επίτιμου Διευθυντή της Διεύθυνσης Υδάτων Δυτικής Ελλάδας και Πελοποννήσου ο οποίος ανέφερε τα πρόσφατα προβλήματα σε πολλές περιοχές της Ευρώπης και της Αραβικής Χερσονήσου και ότι υπάρχει ελπίδα γιατί σήμερα  γίνονται  πολλές ενέργειες  για την αντιστροφή της καταστροφικής πορείας.

Στην εσπερίδα παραβρέθηκαν ο κ. Ιωάννης Τσακαρέστος Διευθυντής Περιβάλλοντος της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Δυτικής Ελλάδας, Πελοποννήσου και Ιονίου, η κ. Βάσω Ζυγούρη προϊστάμενη του τμήματος χωρικού σχεδιασμού της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, ο κ. Αργύρης Αγγελόπουλος Προϊστάμενος του Τμήματος Περιβαλλοντικής Υγιεινής και Υγειονομικού Ελέγχου Π.Ε. Αχαΐας, ο εκπρόσωπος της ΚΟΙΝΟ-τοπίας κ. Ανδρέας Σπηλιώτης και πλήθος μελών και φίλων της ΟΙΚΙΠΑ. 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚΤΕΝΗ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΣΠΕΡΙΔΑΣ

Στην εισαγωγική του τοποθέτηση το μέλος  της ΟΙΚΙΠΑ Γιώργος Κανέλλης μεταξύ άλλων τόνισε τα εξής:Το νερό η απλούστερη αλλά και η πολυτιμότερη χημική ένωση παίζει κρίσιμο ρόλο στην παγκόσμια οικονομία. Επομένως η διαχείριση του νερού με μακροπρόθεσμη και όχι κοντόφθαλμη λογική είναι απόλυτα ζωτικής σημασίας. Η διαχείριση αυτή οφείλει να περιλαμβάνει τόσο πρακτικές πλήρους και κυκλικής αξιοποίησης των ήδη εν χρήσει υδατικών πόρων όσο και κυρίως διαφύλαξη της ισορροπίας του κύκλου του νερού στη φύση.

Η Οικολογική Κίνηση Πάτρας θεωρεί εύστοχο και αναγκαίο, μετά το συγκλονιστικό γεγονός της πλημμύρας της Θεσσαλίας, γεγονός μη συγκρίσιμο με οτιδήποτε γνωρίζαμε ως σήμερα, να προβάλει στο δημόσιο διάλογο την αναγκαιότητα να στραφεί η προσοχή περιφερειακών και δημοτικών αρχών στη βιώσιμη διαχείριση των ΛΕΚΑΝΩΝ ΑΠΟΡΡΟΗΣ.

Να τονίσουμε εδώ, ότι παρά τη γενικά καλή κατάσταση των υδάτινων σωμάτων της χώρας μας καθυστερούμε πολύ στην εφαρμογή της ευρωπαϊκής Οδηγίας για τα Νερά.  Η Κομισιόν ανακοίνωσε στις 13 Μαρτίου την παραπομπή της Ελλάδας (και άλλων 6 κρατών μελών) στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το αιτιολογικό ότι «δεν ολοκλήρωσε την αναθεώρηση των οικείων σχεδίων διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών, όπως απαιτείται βάσει της οδηγίας πλαισίου για τα ύδατα (οδηγία 2000/60/ΕΚ) και των σχεδίων διαχείρισης των κινδύνων πλημμύρας, όπως απαιτείται από την οδηγία για τις πλημμύρες (οδηγία 2007/60/ΕΚ)».

Η Ελλάδα μέχρι στιγμής δεν έχει επανεξετάσει, δεν έχει εγκρίνει και δεν έχει υποβάλει εκθέσεις για τα οικεία σχέδια διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού.

Πιστεύουμε ότι η εσπερίδα μας έρχεται την κατάλληλη στιγμή για να υπογραμμίσει την ανάγκη η χώρα, αποκεντρωμένα, να ανεβάσει ρυθμούς στην εφαρμογή της Οδηγίας, επικεντρώνοντας μάλιστα στην ευρύτερα οικολογική αντίληψη που βλέπει την διαχείριση των γλυκών υδάτων να βασίζεται στην διαχείριση των λεκανών απορροής που τα στηρίζουν και όχι μεμονωμένα και αποσπασματικά.

Επόμενος ομιλητής ήταν ο κ. Νικόλαος  Κατριβέσης, Δρ Γεωλόγος, στέλεχος της Διεύθυνσης Υδάτων Δυτικής Ελλάδας ο οποίος αναφέρθηκε στη  «διαχείριση των υδατικών πόρων μέσω των σχεδίων διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών. Γενικά στοιχεία, τοπική εφαρμογή στην περιοχή της Περιφερειακής Ενότητας Αχαΐας»

Στην εισήγησή του ο κ. Κατριβέσης αναφέρθηκε εκτενώς στη βασική Ευρωπαϊκή  οδηγία 2000/60 σύμφωνα με την οποία «Το ύδωρ δεν είναι εμπορικό προϊόν όπως όλα τα άλλα, αλλά αποτελεί κληρονομιά που πρέπει να προστατεύεται και να τυγχάνει της κατάλληλης μεταχείρισης».

Η εν λόγω οδηγία τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2000 και δημιούργησε για πρώτη φορά το πλαίσιο προστασίας των υδατικών πόρων στοχεύοντας στην επίτευξη της «καλής κατάστασης» όλων των υδάτινων σωμάτων σε κλίμακα Λεκάνης Απορροής Ποταμού και συνιστά το πιο βασικό θεσμικό εργαλείο που εισάγεται στον τομέα των υδάτων, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).

Ο στόχος επιτυγχάνεται μέσω των Σχεδίων Διαχείρισης Λεκανών Απορροής (ΣΔΛΑΠ) με το σχεδιασμό και συντονισμό επιμέρους δράσεων (μέτρα) που θα εμποδίσουν την υποβάθμιση των υδάτινων σωμάτων που ήδη βρίσκονται σε καλή κατάσταση ή θα αποκαταστήσουν εκείνα που έχουν υποβαθμιστεί.

Σύμφωνα με την οδηγία η έννοια της Λεκάνης Απορροής Ποταμών περιλαμβάνει τα εσωτερικά επιφανειακά ύδατα (ποταμοί, λίμνες), τα υπόγεια ύδατα, τα μεταβατικά (δέλτα, εκβολές ποταμών) και τα παράκτια οικοσυστήματα.

• Στοχεύει στην ολοκληρωμένη διαχείριση του νερού με στόχο την επίτευξη της αειφορίας.
• Λαμβάνει ως βάση την ολοκληρωμένη διαχείριση του νερού τις «υδρολογικές λεκάνες».
• Αναγνωρίζει παράλληλα με τις ανθρώπινες ανάγκες και τη σπουδαιότητα του νερού στις λειτουργίες των οικοσυστημάτων.
• Προβλέπει τη συμμετοχή του κοινού στο σχεδιασμό, τη λήψη αποφάσεων και την παρακολούθηση της εφαρμογής της πολιτικής για τα νερά

Καταλήγοντας ο κ. Κατριβέσης αναφέρθηκε τόσο στα στάδια εφαρμογής της οδηγίας (εκπόνηση σχεδίων διαχείρισης-καθορισμός επιφανειακών και υπόγειων υδατικών συστημάτων (ΥΣ)-χαρακτηρισμός υφιστάμενης κατάστασης-δίκτυο παρακολούθησης-καθορισμός στόχων για τη διατήρηση ή τη βελτίωση των ΥΣ- και τέλος πρόγραμμα μέτρων) όσο και στις δυσκολίες των υπηρεσιών της Περιφέρειας για την υλοποίηση των στόχων και την εφαρμογή μέτρων προστασίας.

Στη δική του εισήγηση ο κ. Νικόλαος Δεπούντης, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, συντονιστή του έργου «WaterIQ» παρουσίασε τα «αποτελέσματα  της υδρογεωλογικής έρευνας και προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος της υφαλμύρινσης στο υπόγειο υδατικό σύστημα (ΥΥΣ) του Λαρισσού ποταμού της Δυτικής Αχαΐας»

 Ο  κ. Δεπούντης παρουσίασε το έργο Water IQ, που περιλαμβάνει δράσεις για τη βελτίωση της ποιοτικής και ποσοτικής κατάστασης και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή του παράκτιου ΥΥΣ «Λάρισος» της λεκάνης απορροής Πείρου-Βέργας-Πηνειού στο υδατικό Διαμέρισμα της Βόρειας Πελοποννήσου.  Το έργο υλοποιήθηκε με τη συνεργασία του Πανεπιστημίου Πατρών και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης (Δ/νση Υδάτων Δυτικής Ελλάδας)

Οι κύριες πιέσεις που δέχεται το Υπόγειο Υδατικό Σύστημα  του  Λαρισσού προέρχονται από: Αντλήσεις του υπόγειου νερού άρδευση (κυρίως) και ύδρευση και διάχυση γεωργικών ρύπων. Σαν αποτέλεσμα των παραπάνω πιέσεων είναι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του Συστήματος να εμφανίζουν αυξημένες τιμές στοιχείων ανθρωπογενούς προέλευσης (NO₃, Cl, SO₄, EC), με ταυτόχρονη εμφάνιση μετώπου υφαλμύρινσης εντός της χερσαίας ζώνης λόγω της υπεράντλησης των υπόγειων υδάτων.

Αποτελέσματα Παρακολούθησης Υδροφορέα.

Κατά τη διάρκεια υλοποίησης του έργου πραγματοποιήθηκαν συνολικά 90 χημικές αναλύσεις σε δείγματα υπόγειου νερού, σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους. Με βάση τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα προκύπτει ότι υπάρχουν δύο ενεργά μέτωπα θαλάσσιας διείσδυσης από Δυτικά και Βόρειο-Δυτικά. Στην ξηρή περίοδο το μέτωπο υφαλμύρινσης επεκτείνεται και από τα Βόρεια. Κατά την ξηρή περίοδο 14 θέσεις υδροληψίας (από τις 30 που περιλαμβάνει το δίκτυο του έργου) ξεπερνούν την τιμές EC >1500 μS/cm σε σχέση με την υγρή περίοδο που οι θέσεις αυτές ανέρχονται σε 8.

Συγκρίνονται τα αποτελέσματα σε κοινές γεωτρήσεις φαίνεται ότι οι συγκεντρώσεις των νιτρικών ιόντων αλλάζουν σε μερικές γεωτρήσεις και ξεπερνούν τα όρια ποσιμότητας. Στην περιοχή μελέτης υπάρχει πρόβλημα υφαλμύρινσης και νιτρορύπανσης.

Τα υδροφόρα στρώματα του ΥΥΣ Λαρισσού έχουν μεγάλη ανομοιομορφία τόσο στην οριζόντια εξάπλωση όσο και στο πάχος από θέση σε θέση.  Σύμφωνα με τον δείκτη Revelle στην περιοχή δυτικά του αερολιμένα Αράξου το νερό χαρακτηρίζεται επικίνδυνα ρυπασμένο λόγω θαλάσσιας διείσδυσης ενώ στην περιοχή του αερολιμένα και στην παράκτια περιοχή της Λακκόπετρας χαρακτηρίζεται ως μέτρια ρυπασμένο.

Σύμφωνα με τον δείκτη GALDIT η περιοχή που περικλείεται μεταξύ της θάλασσας, του κρατικού αερολιμένα Αράξου,  της Λακκόπετρας, του Λιμνοχωρίου, βόρεια των Καραιίκων και των Νιφοραίικων χαρακτηρίζεται από υψηλή έως πολύ υψηλή τρωτότητα.

Ο Λαρισσός λειτουργεί ως επιφανειακή υδροληψία για την άρδευση των καλλιεργειών, με αντλήσεις του νερού του και ως αποστραγγιστική τάφρος των νερών άρδευσης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα όταν δεν δέχεται φρέσκες ποσότητες νερού, να εμφανίζει υψηλότερα ποσοστά νιτρικών από τα αναμενόμενα.

Ακολούθως ο κ. Δεπούντης αναφέρθηκε στην πειραματική εφαρμογή τεχνητού εμπλουτισμού που έγινε σε δύο γεωτρήσεις, με πολύ καλά αποτελέσματα, κάτι που υποδεικνύει και  τον τρόπο αντιμετώπισης του σοβαρού προβλήματος νιτρορύπανσης και υφαλμύρινσης της περιοχής.

 Το πρόγραμμα αφαίρεσης καύσιμης ύλης από δάση και δασικές εκτάσεις με στόχο την πρόληψη των πυρκαγιών ΑΝΤΙΝΕΡΟ, του οποίου τα βαρύτατα ελαττώματα φάνηκαν στην πιλοτική του εφαρμογή από τα Δασαρχεία Ολυμπίας και Αμαλιάδας, εμφάνισε ως σημαντική «μεταρρύθμιση για τη διαχείριση των δημόσιων δασών» ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Θόδωρος Σκυλακάκης,  σε συνέντευξη Τύπου στις 27 Φεβρουαρίου, στην οποία γνωστοποίησε παράλληλα τα δάση, στα οποία αφορούν οι πρώτες διαχειριστικές μελέτες που ανατίθενται. Στη συνέντευξη αυτή, παρουσία του Γενικού Γραμματέα Δασών Ευστάθιου Σταθόπουλου και του Γενικού Διευθυντή Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος Ευάγγελου Γκουντούφα, παρουσίασε την πορεία υλοποίησης του προγράμματος προληπτικών καθαρισμών δασών (AntiNero), το οποίο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη σε πολλές περιοχές της χώρας. 

Η παρουσίαση του θέματος στη συνέντευξη τύπου από τον υπουργό κάθε άλλο παρά καθησύχασε τις ανησυχίες μας, έχοντας μάλιστα την αρνητική εμπειρία από την παρουσία του Γεν. Διευθυντή κ. Γκουντούφα στη σχετική ημερίδα της Ηλείας, όπου απαξίωσε να ακούσει τις τεκμηριωμένες αντιρρήσεις των εκπροσώπων της ΟΙΚΙΠΑ.

Η αντίληψη που φαίνεται να διέπει τον σχεδιασμό και την εκτέλεση του προγράμματος ΑΝΤΙΝΕΡΟ, πανελλαδικά, είναι η αναχρονιστική αντίληψη του δάσους ως ΚΥΡΙΩΣ συνόλου από δέντρα με αγνόηση της σημασίας του υπορόφου από θάμνους και πόες και ΚΑΜΙΑ αναφορά στις επιπτώσεις και εν γένει τη διαχείριση της πανίδας που διαβιεί και εξαρτάται απολύτως από τον υπόροφο αυτόν.

Τα κριτήρια που ισχύουν και θα αποτελέσουν και μέρος νομοσχεδίου, που αναμένεται σύντομα να κατατεθεί, μιλούν για «απόληψη βιομάζας», «αξία βιομάζας», «παραγωγική ικανότητα του δάσους» και συναφή. ΚΑΜΙΑ αναφορά στην πανίδα και τις πιθανές επιπτώσεις σε αυτήν.

Αντιγράφουμε από τα κατατεθέντα στη συνέντευξη κείμενα:

«Πιο συγκεκριμένα, για τη διαχείριση των δημόσιων δασικών οικοσυστημάτων της χώρας, όπως την περιέγραψε ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, λαμβάνονται οι εξής πρωτοβουλίες, οι οποίες αποτυπώνονται σε διατάξεις σχεδίου νόμου, που αναμένεται να τεθεί το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα σε δημόσια διαβούλευση:

• Η ανάθεση της υλοποίησης, της διαχείρισης και της εκμετάλλευσης δημοσίων δασών ή διαχειριστικών μονάδων γίνεται κατόπιν δημόσιας πρόσκλησης του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
• Με την πρόσκληση προκηρύσσεται η ανάθεση της υλοποίησης της διαχείρισης και της εκμετάλλευσης ενός ή περισσότερων δασών ή μιας ή περισσοτέρων διαχειριστικών μονάδων κατά μόνας ή από κοινού. 
• Στην πρόσκληση ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: 

α) οι ποσότητες και τα είδη βιομάζας, που επιτρέπεται κατ’ ανώτατο όριο να αποληφθούν, σύμφωνα με τις εγκεκριμένες διαχειριστικές μελέτες, 

β) οι εργασίες καθαρισμού δασών, τα είδη και οι ποσότητες βιομάζας, που θα αποληφθούν με αυτές, καθώς και ο χρονικός προγραμματισμός υλοποίησης αυτών των εργασιών, 

γ) το ύψος της επιδότησης της βιομάζας, που απολαμβάνεται ανά είδος και κατά περίπτωση, και 

δ) το ελάχιστο ποσοστό της αξίας των τιμολογίων πώλησης της αποληπτόμενης βιομάζας, το οποίο  θα αποδοθεί στο Δημόσιο κ.ά.

• Το ύψος της εγγύησης συμμετοχής ορίζεται στην πρόσκληση και προσδιορίζεται στο 4% της προϋπολογιζόμενης αξίας της σύμβασης. 
• Η ανάθεση γίνεται με απόφαση του  Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας ύστερα από εισήγηση της επιτροπής διενέργειας του διαγωνισμού με κριτήριο την πλέον συμφέρουσα προσφορά με βάση τα παρακάτω κριτήρια:

α) το ποσοστό βιομάζας που θα αποληφθεί σε σχέση με το προβλεπόμενο στη διαχειριστική μελέτη και τη μελέτη αντιπυρικής προστασίας (Συντελεστής 40 %)

β) το χρονικό διάστημα υλοποίησης των δασοκομικών εργασιών συντήρησης και βελτίωσης του δάσους, που αποβλέπουν στον καθαρισμό αυτού, σε σχέση με το απώτατο σχετικό όριο που θέτει η εγκεκριμένη διαχειριστική – αντιπυρική μελέτη (Συντελεστής 40%)

γ) το ποσοστό της αξίας των τιμολογίων πώλησης της αποληπτόμενης βιομάζας, το οποίο θα αποδοθεί στο Δημόσιο (Συντελεστής 20%).

Πουθενά ΚΑΜΙΑ πρόβλεψη για μέτρα ασφαλείας έναντι των οχλήσεων στην πανίδα, μέτρα διαφύλαξης ικανού ποσοστού του βιοτόπου της, ιδίως όταν είναι ο υπόροφος, μόνο μέριμνα για την ποσότητα και την κατανομή των οικονομικών ωφελημάτων από τη διάθεση της αφαιρούμενης βιομάζας.

Εμείς, η Οικολογική Κίνηση Πάτρας, έχοντας την οδυνηρή εμπειρία από την ΠΙΛΟΤΙΚΗ  (αλίμονο, αν γίνει παράδειγμα προς μίμηση!…) εφαρμογή του ΑΝΤΙΝΕΡΟ στις περιοχές ευθύνης των Δασαρχείων Ολυμπίας και Αμαλιάδας, που αποτέλεσαν βαρύ πλήγμα ιδίως κατά της ερπετοπανίδας των δασών  Καϊάφα και νότιας Στροφυλιάς, με εντελώς απαισιόδοξη πρόβλεψη για την επιβίωση του εμβληματικού είδους, που ανθούσε στην περιοχή, του αφρικανικού χαμαιλέοντα (chameleo africanus), εκφράζουμε την βαθιά ανησυχία μας για τον ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ περιβαλλοντικά ΤΡΟΠΟ που το Υπουργείο πάει να υπηρετήσει, σε πανελλαδική κλίμακα, για ένα ΣΩΣΤΟ σκοπό, την πρόληψη των πυρκαγιών.

Εξηγήσαμε γραπτώς προς τις δασικές αρχές της Ηλείας, τα ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ λάθη της μεθόδου εφαρμογής (σαρωτική και όχι επιλεκτική – προσεκτική αφαίρεση βιομάζας με πλήρη εξαφάνιση του υπορόφου), κοινοποιήσαμε τις παρατηρήσεις μας στον ΟΦΥΠΕΚΑ, τοπικά και κεντρικά και τον Γεν. Δντή Δασών του Υπουργείου με την ελπίδα να ληφθούν υπόψη.

Ήδη στα τέλη Φεβρουαρίου προβήκαμε και σε αναφορά στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέσω του γραφείου της στην Ελλάδα, διότι δεν είναι επιτρεπτό με ευρωπαϊκό χρήμα (το ΑΝΤΙΝΕΡΟ χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης), να γίνονται επιστημονικά εσφαλμένες επεμβάσεις στα δάση, που επιφέρουν βαριά πλήγματα στο πιο ευαίσθητο στοιχείο των δασικών οικοσυστημάτων: την πανίδα.

Ξεκαθαρίζουμε ότι δεν επιδιώκουμε τη ματαίωση του προγράμματος ΑΝΤΙΝΕΡΟ, η πρόληψη των πυρκαγιών είναι στόχος απαραίτητος, που έχει πλήρη την υποστήριξή μας, αλλά την ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΟΡΘΗ εφαρμογή του. Αυτό σημαίνει: προσοχή στην πανίδα, ιδιαίτεροι χειρισμοί σε δάση ευαίσθητα όπως αυτά με αμμοθινικό υπόστρωμα ή άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά .