Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι μουριές, χλωρές μεν, αλλά με ορατές ανοικτές πληγές στον κορμό τους από την εισβολή μυκήτων, εισβολή που προκλήθηκε από το ετήσιο βαρύ κλάδεμα, χωρίς κάλυψη των τομών με προστατευτική επάλειψη. Ακόμη χειρότερη είναι η περίπτωση δέντρων λεύκας, που δεν ανέχεται βαρύ κλάδεμα, να ξεραίνονται μετά από αυτού του είδους επέμβαση.

Θεωρούμε χρήσιμο και εύλογο επομένως, πέραν της υπογράμμισης της ανάγκης επάλειψης των τομών με προστατευτική πάστα, κάτι που δυστυχώς δεν γίνεται και τα αποτελέσματα φαίνονται στη φωτογραφία μας, να θυμίσουμε θέσεις που η Οικολογική Κίνηση Πάτρας έχει επανειλημμένα δημοσιοποιήσει και καταθέσει εγγράφως στην Υπηρεσία Πρασίνου του Δήμου Πατρέων:

Στόχοι του αστικού πρασίνου είναι η παροχή ίσκιου τους ζεστούς μήνες, η συγκράτηση σκόνης, η αισθητική βελτίωση της εικόνας  του αστικού χώρου, η μείωση της επίπτωσης του θορύβου, αλλά  και η υποστήριξη της άγριας ζωής που επιβιώνει στην πόλη.

Η επέμβαση στην κόμη των δέντρων με ελαφρύ ή αυστηρό κλάδεμα οφείλει να υπακούει σε ΟΡΟΥΣ και να έχει ΟΡΙΑ:

Ο κυριότερος όρος είναι να λαμβάνεται υπόψη το είδος των δέντρων, ώστε δέντρα που δεν αντέχουν βαρύ κλάδεμα (π.χ. λεύκες, πεύκα) να μην υπόκεινται σε τέτοιο. Παρομοίως, δέντρα για τα οποία ενδείκνυται μόνο ελαφρύ κλάδεμα (όπως τα αρμυρίκια) είναι σφάλμα και λειτουργεί σε βάρος των στόχων που προαναφέραμε να επιβάλλεται ολική αφαίρεση της κόμης, προκαλώντας έτσι εύλογες διαμαρτυρίες.

Το κυριότερο όριο είναι η έναρξη της εποχής της κυκλοφορίας των χυμών (τέλη Μαρτίου), που συμπίπτει και με την φωλεοποίηση των μικροπουλιών που έχουν σε σημαντικούς αριθμούς καταφέρει να επιβιώσουν στο αστικό περιβάλλον.

Καλούμε τον Δήμο Πατρέων να αφουγκραστεί τις εύλογες ανησυχίες των πολιτών και να προχωρήσει προσεκτικότερα στο ζήτημα αυτό, δηλαδή:

(α) Να δίνει αυστηρές και σαφείς οδηγίες και να επιβάλλει κυρώσεις σε εργολάβους κλαδέματος που δεν σέβονται την ανάγκη διαφοροποίησης των αστικών δέντρων ανάλογα με το χαρακτήρα τους.

(β) Να ακούει τις παρατηρήσεις των πολιτών, ενημερώνοντας έγκαιρα και για την ανάγκη και τους λόγους αυστηρού κλαδέματος δέντρων, όπως οι ευκάλυπτοι, με ισχυρή αναβλαστική ικανότητα και τάση γιγαντισμού, που ορθά πρέπει να ελέγχεται.

(γ) να τερματίζει την κλαδευτική περίοδο μέχρι τις 20 Μαρτίου κάθε έτους, ώστε η κλάδευση να μη συνεπάγεται και την καταστροφή των νέων φωλιών των μικροπουλιών.

Τα αστικά δέντρα είναι πολύτιμα από άποψη αισθητικής, ίσκιου και άλλων θετικών όπως η συγκράτηση σκόνης και θορύβου. Είναι όμως και «σπίτι» των πουλιών.

 Δικαιούνται και αυτά να ζουν και να εμπλουτίζουν την Άνοιξη.

Αγαπητοί φίλοι,

Η Οικολογική Κίνηση Πάτρας σε συνεργασία με την Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση «Ανακυκλώνω στην πηγή» διοργανώνει συλλογή ηλεκτρικών συσκευών για ανακύκλωση στο χώρο στάθμευσης  Καλεντζιώτη (Ακτή Δυμαίων & Παπαφλέσσα) το Σάββατο 2 Νοεμβρίου  2024  από τις 10 π.μ. έως τις 4 μ.μ..

Αν έχετε ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές που δεν χρειάζεστε, μπορείτε να τις φέρετε για να ανακυκλωθούν σωστά και με σεβασμό στο περιβάλλον.

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την ΟΙ.ΚΙ.ΠΑ. (τηλ.: 2610-321010, Δευτέρα –Πέμπτη – Παρασκευή 7.00-9.00 μ.μ. και Τρίτη – Τετάρτη 9:30-11:30 π.μ.) ή με την ‘Ανακυκλώνω στην πηγή’   (τηλ.: 2610 222 259).

Σας περιμένουμε!

Η ΟΙΚΙΠΑ έστειλε στο Δήμο της Πάτρας τις παρακάτω θέσεις της σχετικά με το θέμα της ορθής κλάδευσης των δέντρων της πόλης, ένα θέμα που ευαισθητοποιεί πολλούς συμπολίτες, και σωστά.

ΠΡΟΣ :     Αντιδήμαρχο Περιβάλλοντος κ. Ν. Ασπράγκαθο

ΚΟΙΝ:       Γρ. Δημάρχου κ. Κ. Πελετίδη

Εν όψει τη έναρξης της περιόδου των κλαδευτικών εργασιών στις δεντροστοιχίες, τα παρτέρια και τα πάρκα του Δήμου μας η Οικολογική Κίνηση Πάτρας θεωρεί αναγκαίο να υπενθυμίσει βασικές πάγιες προτάσεις της που προκύπτουν από την μακρά μας εμπειρία αλλά και τη γνώμη ειδικών επιστημόνων.

1. Στόχοι του αστικού πρασίνου είναι η παροχή ήσκιου τους ζεστούς μήνες, η συγκράτηση σκόνης, η αισθητική βελτίωση της εικόνας του αστικού χώρου, η μείωση της επίπτωσης του θορύβου αλλά και η υποστήριξη της άγριας ζωής που επιβιώνει στην πόλη. Δεν πρέπει να λησμονείται η σημαντική λειτουργία των αστικών δέντρων ως χώρων φωλεοποίησης των πουλιών που έχουν προσαρμοστεί και ζουν στις πόλεις, πολλών σε αριθμό που περιλαμβάνουν ακόμη και σπάνια είδη.
2. Η επέμβαση στην κόμη των δέντρων με ελαφρύ ή αυστηρό κλάδεμα οφείλει να υπακούει σε ΟΡΟΥΣ και να έχει ΟΡΙΑ:

Ο κυριότερος όρος είναι η λήψη υπόψη του είδους των δέντρων, ώστε δέντρα που δεν αντέχουν βαρύ κλάδεμα (πχ λεύκες, πεύκα) να μην υπόκεινται σε τέτοιο. Παρομοίως, δέντρα για τα οποία (όπως τα αρμυρίκια) είναι ανεκτό και ενδείκνυται μόνο ελαφρύ κλάδεμα και αφαίρεση παραφυάδων, είναι σφάλμα και λειτουργεί σε βάρος των στόχων που προαναφέραμε το να επιβάλλεται ολική αφαίρεση της κόμης, προκαλώντας έτσι εύλογες διαμαρτυρίες. Επισυνάπτουμε χαρακτηριστική φωτογραφία εσφαλμένου βαρέος κλαδέματος λεύκης (Τριών Ναυάρχων και Όθωνος Αμαλίας) που οδήγησε στην εγκατάσταση μυκήτων που καταστρέψουν το δέντρο.

 Το κυριότερο όριο είναι η έναρξη της εποχής της κυκλοφορίας των χυμών (τέλη Μαρτίου) που συμπίπτει και με την φωλεοποίηση των μικροπουλιών που έχουν σε σημαντικούς αριθμούς καταφέρει να επιβιώσουν στο αστικό περιβάλλον.

Καλούμε τον Δήμο Πατρέων να προσέξει τις εύλογες ανησυχίες των πολιτών και να προχωρήσει προσεκτικότερα στο ζήτημα αυτό, δηλαδή:

(α) Να δίνει αυστηρές και σαφείς οδηγίες και να επιβάλλει κυρώσεις σε εργολάβους κλαδέματος που δεν σέβονται την ανάγκη διαφοροποίησης των αστικών δέντρων ανάλογα με το χαρακτήρα τους.

(β) Να ακούει τις παρατηρήσεις των πολιτών, ενημερώνοντας έγκαιρα και για την ανάγκη και τους λόγους του αυστηρού κλαδέματος δέντρων όπως οι ευκάλυπτοι, με ισχυρή αναβλαστική ικανότητα και τάση γιγαντισμού, που ορθά πρέπει να περιορίζεται.

(γ) Να προγραμματίζει τον τερματισμό της κλαδευτικής περιόδου μέχρι τις 20 Μαρτίου κάθε έτους ώστε η κλάδευση να μη συνεπάγεται και την καταστροφή των νέων φωλιών των μικροπουλιών.

Το κλάδεμα των δέντρων της πόλης θα αποδώσει θετικά μόνο αν προσέξουμε ΤΙ ΕΙΔΟΣ κλαδεύουμε, ΠΟΣΟ και ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ.

Υπήρξαν επιχειρήματα από τη σκοπιά του περιορισμού του διαθέσιμου στα αυτοκίνητα χώρου, επιχειρήματα που από τη σκοπιά της βιώσιμης εξέλιξης των πόλεων δεν κινούνται στην ορθή κατεύθυνση. Πράγματι κάθε μείωση του διατιθέμενου στα μηχανοκίνητα οχήματα αστικού χώρου «ξεβολεύει» τους οδηγούς, όμως, όπως έχει διαπιστωθεί στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων, σταδιακά απορροφάται και αναδεικνύονται τα μεγάλα πλεονεκτήματα πεζοδρόμων και ποδηλατοδρόμων στην βελτίωση της ποιότητας ζωής, στην πιο ήπια κυκλοφορία, στην μείωση του θορύβου και της σκόνης, στην απόλαυση, εντέλει, της πόλης.

Υπήρξαν επίσης επιχειρήματα ενδιάμεσης λογικής ως προς τη συγκεκριμένη χάραξη: ναι, στον ποδηλατόδρομο, αλλά να περνά από την λιμενική ζώνη, χωρίς αφαίρεση λωρίδας από την λεωφόρο.

Από την σκοπιά της βιώσιμης οικολογικής πολεοδομίας, ούτε ο ποδηλατόδρομος μάς χαλάει (κάθε άλλο), ούτε η αφαίρεση λωρίδων από λεωφόρους χάριν αυτού ή των πεζοδρόμων. Αυτή είναι η ορθότερη κατεύθυνση, μετά από ευρύτερη μελέτη φυσικά. Τοποθετούμαστε επομένως ξεκάθαρα με τον ποδηλατόδρομο και μετά τη νέα επίθεση που δέχτηκε, ιδίως στα social media, με αφορμή τον πλημμυρισμό της παραλιακής της Πάτρας, στη μεγάλη βροχόπτωση του τέλους Οκτωβρίου.

Oι μικρές τομές με αφαίρεση μέρους του χαμηλού προστατευτικού τοιχίου είναι αυτό που πρέπει να γίνει, όχι η δυσφήμιση με στόχο το ξήλωμα του ποδηλατοδρόμου. Πεζοί και ποδηλάτες δικαιούνται μεγαλύτερο μέρος του σπανίζοντος αστικού χώρου, η αυτοκίνηση είναι θετικό να τείνει να περιοριστεί για πλήθος λόγους, όπως η ποιότητα του αέρα, κυκλοφοριακά προβλήματα, θόρυβος.

Πάμε μπροστά, με τα πόδια ή το ποδήλατό μας, δεν οπισθοδρομούμε για χάρη του ΙΧ.

Γιώργος Κανέλλης

Χρειαζόμαστε συνολική στρατηγική, όχι μπαλώματα για τις ακτές μας!

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΙΚΙΠΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΒΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΚΤΩΝ

 Οι φωτογραφίες και τα βίντεο από μεγάλο μέρος της ακτογραμμής του Δήμου Πατρέων, μετά τα έντονα καιρικά φαινόμενα, σοκάρουν και δικαίως. Η παραλιακή περιοχή του Ρίου λίμνη, ο παραλιακός πολυσύχναστος το καλοκαίρι δρόμος του, υποσκαμμένος, ο δρόμος στη δυτική πλευρά της παραλίας του Έλους της Αγυιάς συντρίμμια, ο παραλιακός των Βραχνέϊκων βαριά διαβρωμένος, οι κολυμβητικές παραλίες του Αγίου Βασιλείου βαριά διαβρωμένες.

Επιπλέον, παλαιότερη μελέτη του καθηγητή Δουκάκη του Μετσοβίου Πολυτεχνείου, που υπολογίζει και χαρτογραφεί τις πιο ευαίσθητες σε διάβρωση και πλημμυρισμό από θαλάσσιο νερό περιοχές της ακτογραμμής της Βόρειας Πελοποννήσου, καταλήγει σε οδυνηρά συμπεράσματα: τα χειρότερα είναι μπροστά και σημερινά φιλέτα θα βρεθούν κάτω από το νερό.

Φανερή αιτία δεν είναι μόνο η κλιματική αλλαγή που δυσχεραίνει το πρόβλημα, ενισχύοντας ως τα άκρα τα καιρικά φαινόμενα,  και η προερχόμενη από φυσικά αίτια, διάβρωση των ακτών Κορινθιακού και Πατραϊκού. Είναι πρωτίστως η επιβολή διαχρονικά επιλογών στο θαλάσσιό μας μέτωπο, όχι σύμφωνων με το γενικό συμφέρον, αλλά με ισχυρά όσο και εγωιστικά και κοντόφθαλμα μικροσυμφέροντα.

Το πολιτικό μας σύστημα εθνικό και τοπικό, για να μη συγκρουστεί με αυτά προτίμησε αντί καθέτων προσβάσεων και οργανωμένων πάρκινγκ σε κάποια απόσταση από τον αιγιαλό, να κατασκευάζει παραλιακούς ασφαλτόδρομους ΠΑΝΩ στον αιγιαλό και κάποιες φορές ΜΕΣΑ στη θάλασσα, αφού προηγήθηκε μπάζωμα.

Η ετήσια καταστροφή τους, χειρότερη σε κάποιες χρονιές με έντονα φαινόμενα όπως η φετινή, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι είναι απολύτως αναμενόμενη και μοιραία.  Όπως αναμενόμενα είναι και τα ετήσια μπαλώματα με το κλείσιμο των λακουβών, την ανακατασκευή των πλήρως διαβρωμένων τμημάτων και την αποκρουστική ρίψη βράχων στον αιγιαλό.

Και τι να κάνουμε, θα ρωτήσει ο «ρεαλιστής», να μη διορθώσουμε τις καταστροφές, να μην πάμε για μπάνιο την επόμενη σαιζόν στην πλαζ της Αγυιάς ή στο Ρίο;

Η Οικολογική Κίνηση Πάτρας καταθέτει τη βαθιά πεποίθηση, στηριγμένη στα επιστημονικά δεδομένα, ότι αυτός ο «ρεαλισμός» με τα προφανώς κοντά πόδια οφείλει να δώσει τη θέση του σε ένα ρεαλισμό ΜΑΚΡΑΣ ΠΝΟΗΣ. Κύρια  χαρακτηριστικά αυτού είναι ο σεβασμός των φυσικών ισορροπιών και της φυσικής διαμόρφωσης της ακτογραμμής, πρωτίστως ο σεβασμός του αιγιαλού χωρίς συμβιβασμούς.

Θεωρούμε αναγκαίο και προτείνουμε, ΤΩΡΑ και όχι αργότερα, να κάνουμε -αρμόδιοι φορείς και πολίτες- ένα σοβαρό διάλογο για ριζοσπαστικές, δυσάρεστες για κάποια κοντόφθαλμα συμφέροντα ίσως, αλλά ανθεκτικές στο χρόνο λύσεις.

Συγκεκριμένα προτείνουμε:

1. Να γίνουν άμεσα ενέργειες από Δήμο, Περιφέρεια και άλλους υπεύθυνους φορείς για να επιταχυνθεί η ολοκλήρωση της μελέτης για την ακτογραμμή της Βόρειας Πελοποννήσου και η χρηματοδότηση για την υλοποίηση της υπάρχουσας μελέτης για την ακτογραμμή της Δυτικής Αχαΐας, μετά από διαβούλευση για πιθανή επικαιροποίησή της. Να ενημερωθεί άμεσα το κοινό για την πορεία των παραπάνω μελετών και να συμφωνήσουμε σε «οδικό χάρτη» λίγων ετών για την υλοποίησή τους.
2. Να τεθεί σε προτεραιότητα η εκπόνηση μελέτης ΚΑΙ για το θαλάσσιο μέτωπο του ευρύτερου Δήμου της Πάτρας που δεν έχει ενταχτεί σε καμιά από τις υπάρχουσες ή εν εξελίξει μελέτες για τη διάβρωση των ακτών.
3. Να καταγραφούν ΣΥΝΟΛΙΚΑ και χωρίς εξαιρέσεις τα αυθαίρετα έργα επί του αιγιαλού ή μέσα στη θάλασσα, σε όλο το μήκος της ακτογραμμής του Δήμου Πατρέων και να αποκατασταθεί η νομιμότητα.
4. Να συζητήσουμε και να εφαρμόσουμε λύσεις πρόσβασης στις παραλίες μας, μέσω κάθετων οδών ή παράλληλων προς την παραλία αλλά όχι αυτούς επί του αιγιαλού, που καταστρέφονται ετησίως από τα κύματα.
5. Να θέσουμε σε προτεραιότητα την έγκριση του σχεδίου πόλης στην περιοχή του Ρίου ώστε να δρομολογηθεί η εφαρμογή του.

Αν συνεχίσουμε έτσι τα ετήσια «μπαλώματα» δεν θ’ αργήσουν να πάψουν να έχουν οποιοδήποτε σοβαρό αποτέλεσμα και το πολυτιμότερο για την αναψυχή όλων μας τμήμα του εδάφους του Δήμου μας θα υποβαθμιστεί ανεπανόρθωτα.

Χρειαζόμαστε ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, όχι αποσπασματικά μέτρα για μας και τις επόμενες γενιές κατοίκων της Πάτρας.

Αν τολμήσουμε, θα πετύχουμε.

Πληροφορίες για τους δημοσιογράφους: Γιώργος Κανέλλης 6972902750

Γνωρίζουμε ακόμη ότι το «καυτό σημείο» της πολιτικής απαλλαγής από τον αμίαντο είναι τις τελευταίες δεκαετίες η ΑΜΙΑΝΤΙΤ, η κλειστή από 20ετίας περίπου μεγάλη βιομηχανική εγκατάσταση στο Δρέπανο, σε γήπεδο 135 στρεμμάτων, που περιείχε σπασμένα φύλλα αμιαντοτσιμέντου, χυμένο μαζούτ ακόμη και σάκκους γεμάτους ίνες αμιάντου.

Είναι επομένως θετικό και ευπρόσδεκτο ότι, από τις δεκάδες χιλιάδες τόνους υλικών και χωμάτων με πρόσμιξη αμιάντου, οι 3.000 των πιο ορατών και επικίνδυνων υλικών απομακρύνονται και η απομάκρυνση κοντεύει να ολοκληρωθεί, όπως ανακοίνωσε ο αντιπεριφερειάρχης Περιβάλλοντος κ. Δημητρογιάννης.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι αυτό γίνεται με τουλάχιστον δεκαετή καθυστέρηση, λόγω αγκυλώσεων σε ανεδαφικές (τυπικά νόμιμες όμως!) αποφάσεις της Αποκεντρωμένης ΔΕΠΙΝ, για μεταφορά όλων των ποσοτήτων στο εξωτερικό. Έγινε επιτέλους αποδεκτό ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει ποτέ και αποφασίστηκε η μεταφορά μόνο των 3000 τόνων των πιο επικίνδυνων υλικών.

Είναι θετικό ακόμη ότι μικρότερες συγκεντρώσεις αμιάντου, όπως στο Κ. Υγείας Κ. Αχαΐας ή στην Ηλεία, εντοπίζονται και οδηγούνται σε λύσεις απομάκρυνσης. Ένα δεν ισχύει: ότι αυτά και ιδίως η απομάκρυνση των 3.000 τόνων δίνουν «οριστική λύση», όπως δήλωσε ο κ. Δημητρογιάννης.

Όχι βεβαίως. Λύση οριστική θα υπάρξει (και αυτό το τονίζουμε χρόνια) μόνο όταν (α) σχεδιαστεί και υλοποιηθεί μια πολιτική συνολικής απομάκρυνσης με παροχή στους πολίτες και επιχειρήσεις κατάλληλου χώρου για την απόθεση και υγειονομική ταφή αυτών και (β) όταν ολοκληρωθεί η εξυγίανση της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, με τη συγκέντρωση και ΕΠΙΤΟΠΟΥ ταφή (σε μέρος του γηπέδου της, όχι μεγαλύτερο από το ένα έκτο του, και των χωμάτων με περιεκτικότητα αμιάντου. Η απόφαση αυτή είναι ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ, περιλαμβανόταν στην αρχική προταθείσα από την Εθνική Τράπεζα (συνιδιοκτήτη του οικοπέδου) εδώ και πάνω από 10 χρόνια, και πρέπει επιτέλους να αποφασισθεί και να υλοποιηθεί.

Τότε ναι, θα μιλήσουμε ΒΑΣΙΜΑ για «οριστική»  λύση, τουλάχιστον όσον αφορά την ΑΜΙΑΝΤΙΤ. Και είναι διαθέσιμο για αναπτυξιακή χρήση το υπόλοιπο τμήμα του μεγάλου αυτού παραθαλάσσιου βιομηχανικού οικοπέδου.

Επομένως τα συγχαρητήρια αναβάλλονται για τότε. Όχι πριν.

Γιώργος Κανέλλης

Ανάμεσα στις πόλεις αυτές είναι η Πάτρα και το Αίγιο. Πλατείες χάνονται κάθε τόσο ή μένει ένα μικρό τμήμα του προβλεπόμενου χώρου, άλλες σώζονται (όπως η περίπτωση της λεγόμενης πλατείας Καλλιπάτειρας στην Αγυιά) την τελευταία στιγμή και μετά από πολυετή αγώνα των περιοίκων. Και όλα αυτά σε μια χώρα, που δεν αυξάνει, αλλά μειώνει τον πληθυσμό της. Είναι πραγματικά παράλογο να γίνονται οι πόλεις μας τσιμεντουπόλεις χωρίς αυτό να αντιστοιχεί έστω σε μια πιεστική ανάγκη στέγασης του πληθυσμού.

Η εγκύκλιος δίνει ένα λεπτομερές σύνολο από τεχνικές οδηγίες και στάδια εκτέλεσης απαραίτητων ενεργειών για την καταγραφή της κατάστασης σε κάθε Δήμο με όλα τα ουσιώδη τεχνικά, ποσοτικά (σε έκταση) και κυρίως νομικά χαρακτηριστικά του προβλήματος, όπως έχει διαμορφωθεί στον συγκεκριμένο Δήμο. Διότι προφανώς είναι άλλο να έχουν γίνει όλες οι νομικές ενέργειες εκ μέρους των πρώην ιδιοκτητών και να μην υπάρχει άλλη δυνατότητα από την καταβολή αποζημίωσης και άλλο να καταγράφονται περιπτώσεις αποζημιωμένων οικοπέδων, που παραμένουν στην κατοχή πρώην ιδιοκτητών.

Τα στοιχεία θα αντληθούν από βάσεις δεδομένων, που υπάρχουν πλέον, έστω και όχι συνολικά, όπως το Ελληνικό κτηματολόγιο, τα εγκεκριμένα σχέδια πόλης και ρυμοτομίας και άλλα συναφή.

Οι περιπτώσεις των απειλουμένων με απώλεια ακινήτων χωρίζονται σε:

 α) «χώροι, για τους οποίους έχει αρθεί η ρυμοτομική απαλλοτρίωση δυνάμει δικαστικής απόφασης και εκκρεμεί η τροποποίηση του σχεδίου».

β) «χώροι, για τους οποίους έχει υποβληθεί αίτηση άρσης της ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης ή εκκρεμεί η έκδοση δικαστικής απόφασης περί της άρσης».

 γ) «χώροι, για τους οποίους έχει αυτοδικαίως αρθεί η ρυμοτομική απαλλοτρίωση, αλλά δεν έχει κατατεθεί αίτηση για την τροποποίηση του σχεδίου».

δ) «λοιποί χώροι, που δεν εμπίπτουν στις ανωτέρω περιπτώσεις».

Η τεκμηρίωση, που θα συνοδεύει τον βαθμό αναγκαιότητας να μπει σε προτεραιότητα κάθε περίπτωση, θα γίνεται βάσει των παρακάτω ενδεικτικών κριτηρίων (πρόσθετα κριτήρια μπορεί να βάλει ο κάθε Δήμος):

• Πληθυσμιακή πυκνότητα και κατ’ επέκταση εξυπηρετούμενος πληθυσμός, που θα συνδέεται με τον συγκεκριμένο χώρο.
• Κατηγορία και είδος Κοινόχρηστου ή Κοινωφελούς χώρου σε σχέση με το απαιτούμενο συνολικό πλήθος από τον πολεοδομικό σχεδιασμό.
• Απόστασή του από άλλο υλοποιημένο Κοινόχρηστο / Κοινωφελή χώρο.
• Υπολειπόμενο χρόνο για άρση αυτοδικαίως της απαλλοτρίωσης.
• Έκταση των ΚΧ και ΚΦ χώρων που απωλέσθησαν μετά από άρση απαλλοτρίωσης και τροποποίησης σχεδίου.

Η χρηματοδότηση της εκπόνησης του Επιχειρησιακού σχεδίου μπορεί να γίνει μέσω του «Πράσινου Ταμείου» βάσει πίνακα αμοιβών ανάλογα με τον πληθυσμό κάθε Δήμου.

Υποθέτουμε ότι οι Δήμοι Πατρέων και Αιγιαλείας δεν θα χάσουν αυτή την ευκαιρία για μια προτεραιοποιημένη απεικόνιση ενός από τα μεγαλύτερα προβλήματα ποιότητας ζωής που αντιμετωπίζουμε.

Επαναλαμβάνουμε όμως ότι δεν αρκεί το βήμα αυτό.

Χρειάζεται ΔΡΑΣΤΙΚΗ αλλαγή νοοτροπίας έναντι του προβλήματος. Μόνο αν μετακινηθούμε από τη λογική της διεκδίκησης (και μόνο) κονδυλίων από το κράτος για να πληρώσουμε τις αποζημιώσεις, που δεν θα είναι ΠΟΤΕ αρκετά, και προχωρήσουμε σε τολμηρές λύσεις ανταλλαγής γης μέσω τράπεζας γης, σε συνεννόηση με την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου, την αξιοποίηση υπαρκτών πολεοδομικών εργαλείων, όπως η πολεοδομική αναμόρφωση προβληματικών περιοχών εγκεκριμένων σχεδίων πόλεως (αρ. 15 , ν. 2508/97), τη μεταφορά συντελεστή και φυσικά τη διεκδίκηση αυξημένων πόρων από το Πράσινο ταμείο, θα μπορέσουμε να αποτρέψουμε μια σοβαρή πολεοδομική υποβάθμιση, που στην πραγματικότητα θα έχει γίνει για το τίποτα.

Γιώργος Κανέλλης

To

Στις σύγχρονες πόλεις, λύσεις βασισμένες σε λογικές «μεγαλύτερο, εντυπωσιακότερο, ακριβότερο» δεν περπατούν πια, όχι μόνο, ούτε καν κυρίως, για λόγους στενότητας οικονομικών πόρων, αλλά κυρίως γιατί έγινε οδυνηρά κατανοητό ότι η απλή μεγέθυνση οδηγεί σε αδιέξοδα την ποιότητα του αέρα, των υδάτινων σωμάτων, την διαθεσιμότητα γης, την μετακίνηση ανθρώπων και μέσων μεταφοράς.

Βασικά πεδία έξυπνων λύσεων στις πόλεις

Τα βασικά πεδία, στα οποία απαιτείται η αναζήτηση, διάχυση και εξέλιξη έξυπνων λύσεων στις πόλεις είναι η ενέργεια, οι μεταφορές, τα απόβλητα, η διαχείριση των ποταμών και ρευμάτων, η ψηφιακή διακυβέρνηση, η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Ένα πλαίσιο ενθάρρυνσης της καινοτομίας για τη βιωσιμότητα μπορεί να θεωρηθεί η “Διακήρυξη του Άαλμποργκ” για την εφαρμογή της “Ατζέντας 21”, η οποία περιλαμβάνει συνεργασία και ανταλλαγή καλών πρακτικών στα θέματα που κυρίως απασχολούν μια πόλη (αστικό περιβάλλον, μεταφορές, πράσινο, απόβλητα, ενεργειακή στροφή), την οποία έχει συνυπογράψει και η Πάτρα χωρίς να την αξιοποιεί όμως, σε κάποιο συρτάρι ίσως βρίσκεται…

Πράσινες έξυπνες ιδέες για την Πάτρα

-Μια σημαντική έξυπνη ιδέα στο πεδίο των βιώσιμων μεταφορών είναι η πρόταση για το “ΑΧΑΪΚΟ ΜΕΤΡΟ”, του “Επιβάτη” δηλαδή ένας προαστιακός, που θα καλύπτει και τη νοτιοδυτική Αχαΐα, αλλά στο βόρειο τμήμα του θα έχει κλάδο για Πανεπιστήμιο – Νοσοκομείο.

-Η μεταφορά (στην πράξη επιτέλους – στα χαρτιά υποτίθεται ότι έγινε δεκτή) της πρότασης της παράταξης Οικολογική Δυτική Ελλάδα ήδη από το 2014 για φωτοβολταϊκά στα δημόσια κτίρια με αφετηρία τα μεγάλα σχολικά κτίρια.

-Επίσης η ίδια παράταξη έχει από ετών προτείνει τη δημιουργία συστήματος για οργανωμένη συλλογή των κλαδεμάτων και χωριστή τους κομποστοποίηση προς παραγωγή ποιοτικού εδαφοβελτιωτικού.

-Μια έξυπνη ιδέα στρατηγικού χαρακτήρα θα ήταν η εκπόνηση και εφαρμογή ενός master plan για την πρώην βιομηχανική ζώνη της Ακτής Δυμαίων, σήμερα κατά βάση, ερείπια και κενά μεγάλα οικόπεδα.

-Πρόσφατα μια μεγάλη περιοχή της δυτικής Πάτρας έμεινε χωρίς νερό για περισσότερο από 24 ώρες λόγω μεγάλης “αφανούς διαρροής”. Ο μακαρίτης διευθυντής Αποχέτευσης της ΔΕΥΑΠ και φίλος, Τάκης Παπαθεοδωρόπουλος είχε προωθήσει προς χρηματοδότηση ηλεκτρονικό σύστημα αισθητήρων για ταχύ εντοπισμό των διαρροών. ‘Έγινε, ατόνησε, «συρταρώθηκε»; Θα ήταν χρήσιμο να μάθουμε.

-Με τον ίδιο αείμνηστο φίλο είχα συζητήσει την ιδέα της χρήσης των επεξεργασμένων λυμάτων του βιολογικού καθαρισμού (γνωστού όντος ότι τα χαρακτηριστικά τους είναι αποδεκτά) για το πότισμα των πάρκων της νότιας πλευράς της πόλης ή και τη δημιουργία τεχνητού υγροβιότοπου με υδροχαρή φυτά. Στο Ισραήλ τέτοιες έξυπνες λύσεις είναι κοινός τόπος.

-Οι διανοίξεις οδών θα έπρεπε να έχουν μια λογική «έξυπνων» προτεραιοτήτων. Θυμίζω την αρθρογραφία μας για την ανάγκη διάνοιξης της Ανδρέα Παπανδρέου (και της Γοργοποτάμου) στη Δυτική Πάτρα.

– Σύστημα ηλεκτρονικών αισθητήρων για την έγκαιρη ανίχνευση πυρκαγιών έχει κατασκευαστεί από το ΕΜΠ, αλλά δεν χρησιμοποιείται (από όσο γνωρίζω).

Φυσικά η καλλιέργεια τέτοιων λύσεων (είναι θετικές διοργανώσεις, που τις προωθούν, όπως το Patras IQ) με βάση τη σύγχρονη ψηφιακή τεχνολογία για την ανίχνευση όχι μόνο πυρκαγιών, αλλά και την συνεχή παρακολούθηση σημαντικών για την ποιότητα αέρα, εδάφους και νερών παραμέτρων είναι ό,τι καλύτερο.  Κάτι τέτοιο έγινε (και βραβεύτηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση) από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας (τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος), αλλά, από όσο γνωρίζω, δεν υποστηρίζεται συστηματικά και έχει μάλλον βαλτώσει.

-Για τα ποτάμια μας Μείλιχο, Χάραδρο, Γλαύκο: η έξυπνη λύση για τον εγκιβωτισμένο Γλαύκο,  είναι τουλάχιστον να ΜΗΝ καταστρέφουμε στοιχεία βλάστησης, που επιμένουν παρά τον εγκιβωτισμό, και να επιχειρήσουμε μετριασμό της γενικής εικόνας «τσιμέντου» με έξυπνες παρεμβάσεις, με αντικατάσταση π.χ. τμημάτων με λιθοπλήρωτα συρματοκιβώτια (σαρζανέτ) και ανάπτυξη παρόχθιας βλάστησης. Στην περίπτωση του Μειλίχου έξυπνο είναι να κάνουμε ό,τι προβλέπει το σχέδιο πόλεως: απαλλαγή των οχθών από τις καταπατήσεις, δημιουργία δύο παρόχθιων οδών για πεζούς και ποδήλατα, ούτε σκέψη για εγκιβωτισμό.

-Στην περίπτωση του Έλους της Αγυιάς ό,τι πιο έξυπνο είναι η διατήρηση του μικρού καθαρά υγροτοπικού του τμήματος, απόλυτα άθικτου, χωρίς επεμβάσεις.

-Τέλος για τη διάβρωση των ακτών σε περιοχές, όπως το Ρίο και τα Βραχνέικα, έξυπνη πράσινη λύση (επιβαλλόμενη εξάλλου από τη βαθμιαία άνοδο της στάθμης λόγω κλιματικής κρίσης) είναι απλά το πλήρες ξήλωμα των παραλιακών ΠΑΝΩ στην αμμουδιά κατασκευασμένων οδών και αντικατάστασή τους είτε με παράλληλες μερικές δεκάδες μέτρα προς τη στεριά είτε μόνο με κάθετες οδούς πρόσβασης στην θάλασσα. Μοιάζει δύσκολο, αλλά είναι απόλυτα λογικό.

Συνοψίζω: Όταν μιλάμε για «Έξυπνες λύσεις» για τις πόλεις μας, δεν αναφερόμαστε μόνο στην απαραίτητη γενίκευση της ψηφιοποίησης και της εφαρμογής τεχνολογικών καινοτομιών. Πολλές φορές (όπως στην περίπτωση των ποταμών) οι εξυπνότερες λύσεις προκύπτουν όταν ακολουθήσουμε και σεβαστούμε τις ισορροπίες της φύσης, την αρχαία εντολή του «μέτρου», την επιστροφή σε πρακτικές προσαρμοσμένες στον άνθρωπο, την αποφυγή φαραωνικών επιλογών, την προσήλωση στην βιωσιμότητα τοπικά και παγκόσμια.

Γιώργος Κανέλλης

Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας Περιφερειακής Ενότητας Αχαΐας (Δ.Δ.Υ. κ΄ Κ.Μ.Π.Ε. Αχαΐας) φαίνεται να λειτουργούν και να παράγουν θετικά αποτελέσματα. Οι περισσότεροι επιχειρηματίες, οι εργαζόμενοι αλλά και οι θαμώνες σε αυτά αποδέχθηκαν με προθυμία την εφαρμογή του νόμου και η πλειονότητα των καταστημάτων – μπροστά και στο ενδεχόμενο επιβολής προστίμων – δείχνει να συμμορφώνεται.

Υπάρχουν όμως και αρνητικά σημεία, που έχουμε εντοπίσει:

• Τις βραδινές ώρες το κλίμα μέσα σε ορισμένα καταστήματα αλλάζει με τα τασάκια να επιστρέφουν στα τραπέζια και η ατμόσφαιρα να μετατρέπεται σε αποπνικτική.
• Έχουν καταγραφεί, δυστυχώς, σε λίγα καταστήματα περιπτώσεις μη σεβασμού πολιτών, που διαμαρτυρήθηκαν για τη μη εφαρμογή της απαγόρευσης.

Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη φάση σε ό,τι αφορά στη διάρκεια της σημερινής θετικής εικόνας, με δεδομένο ότι και στο παρελθόν υπήρξαν έλεγχοι, που όμως στην πορεία ατόνησαν, με αποτέλεσμα να έχουμε γρήγορα επιστροφή στην πρότερη κατάσταση.

Κομβικό ρόλο στην επιτυχή εφαρμογή του νόμου έχουν και οι ίδιοι οι πολίτες, που πρέπει να διεκδικούν ΕΝΕΡΓΑ το δικαίωμά τους για μια καθαρή ατμόσφαιρα στους κλειστούς χώρους.

Αν δουν ότι οι υπεύθυνοι του καταστήματος δε συμμορφώνονται, πρέπει να καταγγείλουν στη Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφερειακής Ενότητας Αχαΐας τη μέρα, την ώρα και το κατάστημα, όπου υπήρξαν παραβατικές συμπεριφορές από θαμώνες ή το προσωπικό των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος.

Οι πολίτες, που θέλουν να συμβάλουν στη δημιουργία ενός καλύτερου περιβάλλοντος για την ψυχαγωγία και τη διασκέδαση στο νομό Αχαΐας, παρακαλούνται να καλούν στο 2613.620728 και 2613.620725 ή να στέλνουν email στο s.symeonidou@pde.gov.gr και ddykm@achaia.pde.gov.gr

Θεωρούμε θετική τη βούληση του ΣΚΕΑΝΑ και της πλειοψηφίας των επιχειρηματιών για εφαρμογή του νόμου και θεωρούμε ότι αυτή τη φορά η πλάστιγγα πρέπει να γείρει υπέρ των καταστηματαρχών που τον εφαρμόζουν, χωρίς κανένα περιθώριο αθέμιτου ανταγωνισμού υπέρ όσων κάνουν «στραβά μάτια».

Το παραπάνω αποτελεί το κείμενο του δελτίου τύπου, που συνέταξαν 6 φορείς της Πάτρας:

Οικολογική Κίνηση Πάτρας

Αντικαπνιστικός Σύλλογος Πάτρας

Κίνηση «ΠΡΟΤΑΣΗ»

ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ

Σύλλογος Προστασίας Υγείας και Περιβάλλοντος Κ.Υ. Χαλανδρίτσας

Άλμα Ζωής Ν. Αχαΐας

Όμως υπάρχουν κάποια πολύ συχνά λάθη, που κάνουμε – εν αγνοία μας συνήθως – και τα οποία μπορεί να δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα από όσα λύνουν.

Δείτε λοιπόν 15 λάθη που κάνουμε συχνά, όταν ανακυκλώνουμε:

1. Σπασμένα γυαλιά. Μπουκάλια και γυάλινες συσκευασίες ανακυκλώνονται. Αλλά όχι και τα σπασμένα γυαλιά. Και αυτό, γιατί τη διαλογή των υλικών την κάνουν εργαζόμενοι με τα χέρια και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος τραυματισμού των εργαζομένων.
2. Κουτιά από πίτσα, συσκευασίες έτοιμου φαγητού. Μπορεί να είναι χάρτινα και πλαστικά αλλά δεν ανακυκλώνονται, καθώς είναι γεμάτα λίπη και υπολείμματα τροφών.
3. Σακούλες βιοδιασπώμενες ή φωτοδιασπώμενες. Οι απλές πλαστικές σακούλες, μπορούν να ανακυκλωθούν. Οι βιοδιασπώμενες έχουν ημερομηνία λήξης, μετά την οποία αρχίζουν να θρυμματίζονται. Έτσι, δεν πρέπει να τις ρίχνουμε στην ανακύκλωση.
4. Κομματάκια χαρτί. Για να ανακυκλωθεί κάποιο χαρτί πρέπει να έχει μέγεθος τουλάχιστον Α4. Αυτό σημαίνει ότι σχισμένες σελίδες, εισιτήρια και άλλα χαρτάκια δεν πρέπει να ρίχνονται στους μπλε κάδους.
5. Βρεγμένο ή λερωμένο χαρτί. Λερωμένες χαρτοπετσέτες ή κομμάτια λαδωμένου χαρτιού όχι μόνο δεν ανακυκλώνονται, αλλά αχρηστεύουν και τα υπόλοιπα ανακυκλώσιμα υλικά. Επίσης, χαρτί που έχει βραχεί ακόμη και αν στεγνώσει δεν ανακυκλώνεται. Ακατάλληλα είναι επίσης το χαρτί κουζίνας και το χαρτί υγείας ακόμη και αν είναι καθαρά.
6. Υλικά από πηλό. Τα κεραμικά είδη, όπως π.χ. σκεύη ή κούπες καφέ δεν ανακυκλώνονται.
7. Αφρολέξ και φελιζόλ. Είναι ιδιαίτερα εύφλεκτα υλικά, καθώς μπορούν να πάρουν φωτιά σε οποιοδήποτε στάδιο της πορείας της ανακύκλωσης. Συνεπώς, η ρίψη τους στους μπλε κάδους δημιουργεί προβλήματα.
8. Συσκευασίες τοξικών υλικών. Πλαστικές ή μεταλλικές συσκευασίες, που περιείχαν ορυκτέλαια, αντιψυκτικά, εντομοκτόνα κ.ά., δεν πρέπει με τίποτα να ρίχνονται στους μπλε κάδους, γιατί τα κατάλοιπα των τοξικών δύσκολα απομακρύνονται.
9. Δισκάκια CD, DVD και βιντεοκασέτες. Παρότι κατασκευάζονται κατά κύριο λόγο από αλουμίνιο, τα ψηφιακά δισκάκια ή οι παλιές μας βιντεοκασέτες περιέχουν πολλές προσμείξεις, καθιστώντας αδύνατη την άμεση ανακύκλωσή τους. Το ίδιο ισχύει και για τις βιντεοκασέτες (όσες έχουν απομείνει. Αν θέλουμε να απαλλαγούμε από αυτά χωρίς να επιβαρύνουμε το περιβάλλον πρέπει να επικοινωνήσουμε με την Ανακύκλωση Α.Ε., Βιομηχανική περιοχή Κομοτηνής (Τ/25310-58.100), ή να τα παραδώσουμε στην εταιρεία Eurosun (Kτίριο SANYO, 12ο χλμ. εθνικής οδού Αθηνών – Λαμίας, Μεταμόρφωση).
10. Καλαμάκια και πλαστικά μαχαιροπίρουνα. Παρότι πλαστικά, τα συγκεκριμένα υλικά μιας χρήσης δεν ανακυκλώνονται.
11. Πλαστικά έπιπλα. Οι μπλε κάδοι ανακύκλωσης δεν είναι κατάλληλοι για πλαστικά έπιπλα, παρά μόνο για υλικά συσκευασίας. Τα ογκώδη πλαστικά αντικείμενα, τα οποία συχνά περιέχουν και άλλα υλικά, πρέπει να κατευθύνονται στα κέντρα συγκέντρωσης ογκωδών αντικειμένων. Σχεδόν όλοι οι δήμοι διαθέτουν τέτοια κέντρα, μάλιστα κάποιοι παραλαμβάνουν με δικά τους οχήματα τέτοια απορρίμματα από το σπίτι μας με ένα τηλεφώνημα.
12. Συρμάτινες κρεμάστρες. Οι περισσότερες έχουν και πλαστικά μέρη με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος ανάμειξης των δυο υλικών. Αν έχουμε την υπομονή, διαχωρίζουμε τα υλικά και τα πετάμε ξεχωριστά στον κάδο.
13. Τηλεκάρτες. Δεν θεωρούνται συσκευασίες γι’ αυτό και δεν πρέπει να μπαίνουν στους μπλε κάδους. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κόστος ανακύκλωσής τους είναι μεγαλύτερο από το κόστος παραγωγής.
14. Καπάκια από πλαστικά μπουκάλια. Ενώ τα πλαστικά μπουκάλια είναι βασικό ανακυκλώσιμο υλικό, τα καπάκια τους ανακυκλώνονται με διαφορετικό τρόπο. Αφαιρούμε λοιπόν τα καπάκια και τα πετάμε ξεχωριστά στον μπλε κάδο.
15. Κουτιά χυμών. Υπάρχουν ορισμένα κουτιά χυμών που δεν ανακυκλώνονται, λόγω του συνδυασμού πλαστικού και χαρτονιού. Πριν το πετάξουμε στον μπλε κάδο, πρέπει να ελέγξουμε αν φέρει την ειδική σήμανση καταλληλότητας για ανακύκλωση.

Τα… SOS της ανακύκλωσης

1. Να διαχωρίζουμεκαθημερινά τα υλικά συσκευασίας από τα υπόλοιπα απορρίμματα.
2. Να αδειάζουμε εντελώς τις συσκευασίες από τα υπολείμματακαι, αν χρειάζεται, να τις ξεπλένουμε.
3. Να διπλώνουμε/συμπιέζουμε τα χαρτοκιβώτια.
4. Δεν πετάμε στον κάδο τα υλικά συσκευασίας μέσα σε δεμένες σακούλες, αλλά τα ρίχνουμε χύμα.
5. Δεν πετάμε ποτέ κοινά σκουπίδια στους μπλε κάδους ανακύκλωσης.
6. Κλείνουμε τους κάδους, για να προστατεύσουμε τα ανακυκλώσιμα υλικά από τη βροχή.